Þjóðviljinn - 29.03.1968, Qupperneq 8

I
0 SlÐA — ÞJÖÐVx'LJINN — Föstudfl@jr 29. rrtarz 1968

SAKAMÁLASAGA
Eftir
J. B. PRIESTLEY
34
Það er af því að ég hef verið
einbúi svo lengi — og auk bess
laeknir, sem verður að gefa stutt-
araleg fyrinnaeli vegna tíma-
hraks. Hvar er nú dósahnífur-
inn?
— Ég sá hann einhvers stað-
ar. Þama er hann — sjáðu. Þú
ert elcki hrifinn af dósamat, er
það?
— Nei, auðvitað ekki. En þama
kemur það aftur — það er ein-
h'fið og læknisstarfið. Ég komst
ekki í búðir, vegna þess að ég
var alltaf að sinna sjúklingum-
Og þegar ég hafði lausa stund,
þá voru allar búðir tokaðar.
Þetta er ein ástæðan — ein af
mörgum — fyrir þvi að ég verð
feginn að komast burt af þessu
landi. öll tilhögun hér er svo
öfugsnúin fyrir fólk sem vinn-
ur eitthvað að gagni. Alit. jafnt
6kattamir og annað, er hagstætt
spákaupmönnum og bröskurum.
Þetta er að verða draumaland —
með leiðindaloftslagi. Latir, síð-
hærðir menn sitja ekki í mak-
indum í sólskininu — heldur
urra og hvæsa í rigningunni.
— Ég veit það. Hún beið með-
an hún var að fylla pottinn af
UMFERÐAR-
TAKMÖRKUN
KL.0300-0700
Hárgreiðslan
Hárgreiðslu- og snyrtistofa
Steinu og Dódó
Laugav 18. III. hæð-(lyfta)
Símí 24-6-16.
PERMA
Hárgreiðslu- og snyrtistofa
Garðsenda 21. SÍMI 33-968
vatni. — En er það betra ann-
ars staðar?
— Ég ætla að athuga það. Það
eru alls staðar kostir og gallar
og það er ekki annað en leggja
saman og draga síðan gallaná frá
kostunum.
— Ég er hrædd um að heilinn
í mér starfi ekki þannig.
— Það gerir minn heili reyhd-
ar ekki heldur. Það á einhvers
staðar að vera til laukur. Við
þurfum hann í kjötréttinn —
ekkert bragð af honum. Það er
annað sem hægt er að segja um
lífið hérna. Ekki nóg bragð.
Enginn laukur. Ég er að tala um
fólk eins og okkur, ekki um
fólk sem býr enn í dásamlegum
gömlum húsum úti á landsbyggð-
inni innanum gamlar, dyggar
eftirlegukindur.
— Ég myndi ekki kunna að
haga mér við gamlar dyggar eft-
irlegukindur, þótt ég hefði þær
í kringum mig.
— Ekki ég heldur, Maggie.
Hvað segirðu mér um manninn,
sem þú varst ástfangin af í
London?
— Hyer sagði þér frá honum?
Hún sneri sér við og starði á
hann.
— Enginn. Þetta var bara á-
gizkun. En við þurfum ekki að
tala um hann.
— Það stendur ekki tií. Attu
nokkurt borðsalt? Já, hér er
það. Ég skal segja þér frá hon-
um einhvem tíma. Um leið
i bagnaði hún skyndilega og þau
sögðu ekki fleira fyrr en mál-
tiðin var tilbmn.
— Það er til ostbiti og eitt-
hvað af ávöxtum, sagði hann
hressilega. — Þetta fer að líkj-
ast máltíð. Ég hefði átt að el-ga
vínlögg handa þér, en ég hef
ekki mátt vera að þvi að kaupa
bað. Meira gin?
— Nei, þakka þér fyrir, þara
vatn. Og ég ætla að fá mér
vænan og fitandi skammt af
spaghetti. Og þér hefur farizt
snilldarlega við þetta hversdags-
lega dósakjöt.
Npkkrum mínútum seinna
byrjaði hann: — 1 sámbandi við
Noreen Wilks —
— Hamingjan góða. Þú ert
alltaf við sama heygarðshornið
— Salt? Okkur sem leið svo
notalega. Mig langaði til að
gieyma henni — bara smástund
— jafnvel þótt hún sé — eða
hafi verið — hálfsystir mín —
— Það er nú einmitt það,
Maggie. Ég efast um að hún
hafi verið það.
Gaffallinn stöðvaðist á leið-
inni upp í munninn á henni. —
Áttu við — að. það hafi ' verið
einhver annar maður — ekki
pabbi —?
— Já. Ég gét ekki sannað það.
En ég man eftlr dálitlu sem frú
Wilks sagði einu sinni. Og nú
er ég búinn að s já föður þinn og
ég efast um að Noreen hafi ver-
ið dótt1'r hans. Hún var ekkert
lík móður sinni — gerólik að
líkamsbyggingu og útliti — og
ég gerði ráð fyrir að hún líktist
föður sínum eins og dætur gera
oft. Þú ert til að mynda greini-
lega dóttir hans föður þíns. En
Noreen var ekki lik föður þín-
um — eða þér — ekki vitund.
Hún var af allt öðru kyni, gerj
ólfku ykkur Gulworthunum. Og
af kynnum minum af frú WíHcs,
get ég vel ímyndað mér að hún
hafi átt nokkrar heitar nætur
með einlhverjum heillandi ungum
fllugmanni. Hún átti aldrei auð-
velt með að segja Nei, bg það
hefur verið sérdeilis erfitt í þá
daga, þegar svo margir þeirra
flugu burt og komu aldrei aftur.
Nei, Maggie, ég held ekki að
Noreen hafi verið hálfsystir þín.
-r— Ætlarðu ^ð segja pabþa
það?
— Ég veit það ekki. Hyað
finnst þér?
— Salt læknir, þú ert þó ekki
í alvöru að spyria mis ráða?
— Þvf ekki það? Ég hef áldrei
þójzt vera alvitur, er það?
— Ekki kannski alvitur — en
svona næstum því.
— Þvættingur. Ég er alls ekki
þannig maður —
— Ekki það? Hún hló að hon-
um.
— Ég held nú ekki. Það vildi
bara þannig til að þú komst að-
vífandi inn í mél sem ég wssi
dálítið um og þú ekki neitt. Það
hefði hæglega getað verið alveg
öfugt —
— Ég á bágt með að hugsa
mér það^ — nema þáð hefði
stað’ð í sambandi við fatasaum.
Og þá hefurðu sennilega haft
gallharðar skoðanir á takteinum
og. stuttaraleg fyrirmæli. Nei —
hlustaðu á mig — ég skal vera
alvarleg. Ég held við ætfum að
segja pabba það, en kannski
ekki alveg strax. Það sem ég
hef áhyggjur af er hvað við eig-
um að segja mömmu — og bað
strax á morgun.
— Láttu mig um það.’ Þú verð-
ur að koma með hana hingað og
svt> geturðu hlustað 'vandlega á
það sem ég segi henni. ,
— Sem verður ekki sannletk-
urinn —
— Viltu að það verði sannleik-
urinn?
— Nei, það vil ég ekki, sagði
hún. — En ég hélt kannski að
þú vildir það.
— Læknum lærist smám sam-
an að fára mjög varlega með
sannleikann. Það eru ekki. allir
færir um að,.heyra .hann. . . .
— En finnst bér gaman að
ljúga?
Hann brosti til hennar, — Ekki
sérlega, þótt ég sé býsna slyng-
ur við það.
— Þú ert eigmlega býsna á-
nægður með þig. er það ekki?
Þetta var ekki árás, hún sagði
þetta í léttum tón.
Sam.t sem áður virtist hann í-
huga málið vandlega smástund.
— Ekki svo mjög, held ég. En
ég er þreyttur á ■ þessari • brezku
heiðursmannaiháttvísi, sem dylur
oft hið ferlegasta yfirlæti. Ég
kýs heldur karfmenn sem sýn-
ast ánaegðari með sig en beir
eru í raun og veru.
— Hvað um konur?
— Konur líka. Mér fellur vel
við konur, en mér líkar ekki við
brezkar dömur, — að vísu hef
ég ekki haft mikið samán við
bær að sælda.. Nennirðu að
hjálpa mér að taka af borðinu
og þvo upp, Maggie?
Þau voru rétt að ljúka við að
ganga frá þegar Alan og Jill
komu. — Ég hélt að ykkur væri
sama þótt ég tæki Jill með mér,
sagði Alan. — Mig langaði
til að vita hvemig pabba liði.
— Ég býst við að hann sé
sofandi, sagði Salt læknir. — Og
ég tefe efefci í wnáll að þér ónáðið
hann.
— Það stóð alls ekki til, sagði
Alan stirðlega.
— Jæja, hvað er að frétta aif
Noreen Wilfes? spurði Jill, ekki
alveg laus við illkvittni. — Ég
býst við að hún sé körnin til
London að. reyna fyrir sér í
nektarsýningu i Sóho.
— Nei, alls ekki, sagði Maggie
höstug. — Þetta var aTlt saman
eintómur tilbúningur. Salttlækn-
ir var ekki lengi að sanna það.
— Það efast ég ekki um. Nei,
ekki rjúka á mig, góða — mér
er álvara. Hún leit í kringum
sig. — En hvað hefur gengið
á hér — jarðs'kjálfti?
— Alan, þér getið hjálpaðmér,
sagði Salt læknir. — Við getum
að minnsta kosti losað alla stól-
ana og rýmt ttl í miðju herberg-
inu. Þið kvenfólkið þurfið ekki
að gera neitt — nema finna til
drykki handa sjálfum ykkur og
ofekur. Ég á von á Hurst yfir-
lögreglu'þjón-i á hverri stundu,
svo að okkur veitir ekki af
stól í viðbót — eða tveimur —
— É<» skal hjálpa til, sagði
Maeaie. — Ég er farin að bekkja
dálítið á þetta. .ttll — drykkjar-
föngin eru í eldhúsinu — þama
frammi —
— Hvað viliið þið? Það er
eins goti að þtálfa s-'e í bar-
stúlkustarfinu. saeði Jill. — Ég
eet nrðið atvinnulaus á hverri
stundu —. og á hnotskóg eftir
starfi.
■» Tuttugu minútum. síðar, þegar
öll vom búin að fá nóg af til-
tektum, sáfrj þau umhverfis
rafmagnsarininn og létu fara
vel um sig.
— Er ekki bezt að við Alan
fömm áður en þessi lögreglu-
þjónn kemur? spurð! JiH.
— Ef Hurst er ekki sériega
mótfallinn því, saeði Salt iækn-
ir. þá vil ég g.iaman að þið
verðið kyrr. Þið emð öll meira
eða minna flækt f þetta mál, og
ég vil að þið heyrið hvað ég hef
að segja við Hurst. Hann verður
ekki hrifinn af því sem ég hef
að seg.ia honum og ef engir
áheyrendur væru, gæti hann
freistazt til að yppta öxlum og
láta það lönd og. leið. Hann
leit á Jill, síðan á Alan, loks
á Maggie. — Ég vil að þið skiljið
— jafnvél þótt Hurst geri það
ekki — að ég er ekki aðeins
að koma með vangaveiltur siálf ■
um mér til skemmtunar. Ner-
een Wiiks er dáin, hefur verið
dá’n síðan aðfaranótt hins 13.
september. og ég held ég viti
hvert við getum farið til að
sanna bað.
— Ekki við? hrópaði Jill skelk-
uð.
— Auðvitað ekki. Við Hurst
— og . þeir sem hann vill hafa
með í förum. Og ekki á mörgun
— strax í kvöld.
— En hvernig geturðu vitað
— byfljaði Maggie.
— Nei, Maggie, við skulum
bíða. Mig langar ekki til að
tönnlast á þvi tvisvar sinnum.
Stúlkumar litu hvór á aðra. —
Ég er ekki einu sinni viss um
að ég kæri mig um að hlusta
á það einu sinni. sagði Jill og
teygði höndina yfir til Alans.
— Það fer hrollur um mig þegar
þér talið svona. Ó — hvað er
þetta?
SKOTTA
MAIVSIO^-rosabóii geinr þægilogan ilm i stofuna
— Sagðir þú ekki að bílHinm hans væri að koma af verkstaeði?
Kaupi öli frímerki
íslenzk og erlend, ný og notuð á hœsta markaðs-
verði.
RICHARDT RYEL Mánagötu 20. Sími 19354.
Skiiabuxur og úipur
á konur og karla — Vestur-þýzk gæðavara.
Póstsendum.
Ó. L. Laugavegi 71
Sími 20141.
Tækifæriskaup
Höfum kven- og herrafatnað til sölu. Tökum kven-
og herrafatnað í umboðssölu. Móttaka fimmtudaga
klukkan 6 — 7.
I'
VERZLUN GUÐNÝJAR
Grettisgötu 45.
BÍLUNN
Gerið við bíla ykkar sjálf
Við sköpum aðstöðuna. — Bílaleiga.
BÍLAÞJÖNUSTAN
Auðbrekku 53. Kópavogi — Sími 40145.
Látið stilla bíiinn
Önnumst hjóla- Ijósa- og mótorstillingu
Skiptum um kerti. platínur. ljósasamlokur.
— Örugg þjónusta.
BÍLASKOÐUN OG STILLÍNG
Skúlagötu 32. simi 13100
Hemlaviðgerðir
• Rennum bremsuskálar.
• Slípum bremsudælur.
• Límum á bremsuborða.
Hemlastilling hf.
Súðarvogi 14 - Simi 30135.