Þjóðviljinn - 14.06.1972, Blaðsíða 6

6. SÍÐA — ÞJÓÐVILJINN
; Miðvikudagur 14. júni 1972.
DJOÐVIUINN
MÁLGAGN SÓSÍALISMA,
VERKALÝÐSHREYFINGAR
OG ÞJÓÐFRELSIS
Útgefandi: Útgáfufélag Þjóðviljans.
Framkvæmdastjóri: Eiður Bergmann.
Ritstjórar: Sigurður Guðmundsson,
Svavar Gestsson (áb.).
Auglýsingastjóri: Heimir Ingimarsson.
Ritstjórn, afgreiðsla, auglýsingar:
Skólav.st. 19. Sími 17500 (5 linur).
Áskriftarverð kr. 225.00 á mánuðí.
Lausasöluverð kr. 15.00.
Prentun: Blaðaprent h.f.
Náttúruvernd og
lífvistarstríð
Um þessar mundir stendur yfir i Stokk-
hólmi umhverfisráðstefna Sameinuðu
Þjóðanna, þar sem m.a. er rætt um það,
hvernig þjóðir heimsins geti tekið höndum
saman i baráttunni við mengun og eyð-
ingu umhverfis mannsins. Þeirrar til-
hneigingar hefur gætt á ráðstefnunni hjá
einstaka fulltrúum að slíta mengunar-
vandamálið úr tengslum við stjórnmálin
og lita á það sem einangrað fyrirbrigði.
Slikt er að sjálfsögðumjögóeðlilegt, þvf að
þó það sé hlutskipti visindamanna að
benda á hætturnar og rannsaka þær, þá
verður það samt verkefni stjórnmála-
mannanna að gripa til þeirra þjóðfélags-
legu aðgerða, er leggja munu hindranir i
veg frekari mengunarvalda.
Náttúruvernarráðstefna getur heldur
ekki sniðgengið að ræða þann skipulega
hernað Bandarikjamanna gegn mönnum
og mannlegu umhverfi, sem sífellt verður
svivirðilegri austur i Vietnam. Magnús
Torfi Ólafsson menntamálaráðherra, for-
maður islenzku sendinefndarinnar, lét svo
um mælt i ávarpi sfnu á ráðstefnunni:
„Fyrir mitt leyti sé ég þess engan kost
að ávarpa þessa virðulegu samkomu án
þess að vikja að þvi hróplega dæmi um
br jálæðislega tæknibeitingu sem átt hefur
sér stað hinum megin á hnettinum s.l. ár
og er svo formælalaus að búa hefur orðið
til nýyrði — liívistarstrið — til að gefa fyr-
irbærinu nafn. Þessi langdregni harmleik-
ur heíur ofboðið svo samvizku margra,
einkum fólks af yngri kynslóðinni, að við-
bjóðurinn, sem hann veldur, á ekki litinn
þátt i áberandi firringu frá skipulags-
bundnu mannlegu samfélagi, sem er á-
hyggjuvert einkenni vorra tima.”
Þessi orð Magnúsar Torfa eru vissulega
orð i tima töluð af fulltrúa íslands á al-
þjóðaráðstefnu.
Hið skipulega lifvistarstrið Bandarikj-
anna i Vietnam fer þessa dagana stöðugt
harðnandi, og hinar viðbjóðslegu loftárás-
ir á Norður-Vietnam hafa sjaldan verið
viðtækari en siðustu daga. Fréttir frá
Hanoi herma, aðí loftárásunum að undan-
förnu hafi átta sjúkrahús, þrjátiu skólar
og tólf kirkjur eyðilagzt og þúsundir ó-
breyttra borgara týnt lifi. Loftárásir á
raforkuver, er sjá fyrir 75 hundraðshlut-
um af raforkunotkun landsins, sýna hve
langt þessi viðbjóðslegi lofthernaður hefur
náð. Þá nær lofthernaðurinn nú fast að
landamærum Kina, en þeir hafa lýst þvi
yfir að árásir siðustu daga séu ógnun við
öryggi Kina. Fréttir bandaríska vikurits-
ins Newsweek um óhugnanleg fjölda-
morð f Víetnam árið 1968, sem gera blóð-
baðið i My Lai að smámunum einum, eins
og segir i vikuritinu, varpa enn nýju ljósi á
hve djúpt bandariski herinn er sokkinn i
hernaði gegna blásaklausum bændum,
sem, að sögn Newsweek, voru strádrepnir
við vinnu sfna á hrfsgrjónaökrum. Það er
þvi mjög eðlilegt, að þegar Sameinuðu
Þjóðirnar efna til ráðstefnu um náttúru-
vernd, þá komi fram skeleggar raddir um
að slík ráðstefna fordæmi svo svivirðilega
hernað. Lifvistarstrið er óhjákvæmilegt
umræðuefni á mengunarráðstefnu.
Hverjir græða
á styrjöldinni
í Indókina?
Bandariskir auðhringir hafa þjóðarmorðin að féþúfu
Styrjöldin í Indókina hef-
ur gefíö bandarískum auö-
hringum dágóöan arö, og
eftir þvi sem tæknivæðing
hernaöarins magnast,
renna gildari sjóöir i vasa
þeirra fyrirtækja sem selja
ríkisstjórninni framleiðslu
sina. Hér skulu nefndir
nokkrír þeirra auöhringa,
sem hafa þjóöarmoröiö i
Suðaustur-Asíu að féþúfu,
sem og sá varningur sem
þau framleiða:
Ainoiican T«‘loplioiH- and Tolo
jírapli (ATT). l>að lyrirtæki
lríimloiðir svgneínd adsid-ma'li-
ta>ki, en þau eru höfð i flugvélum
til að nema hreyfingar á jörðu
niðri. Bandarikjastjórn keypti á
siðasta ári slik ta’ki lyrir ;i,5 mil-
jónir dollara, sem og önnur skyld
mælita'ki fyrir 5 miljónir dollara.
('liryslorvo rksmiðjurnar seldu
stjórninni skriðdreka og bryn-
vagna fyrir sem svarar 65 miijón-
ir dollara i fyrra, og auk þess ým-
is mælitæki og áhöld til að lýsa
upp þau svæði sem ráðizt er á.
Dupontfyrirtækiösér um rekst-
ur og viðhald skotfæraverksmiðja
hersins i Parsons og Newport.
Kastinan Kodak-sanistoy pan
rekur skotfa'raverksmiðjur hers-
ins i Tcnnessee og framleiðir
kveikjuútlHinað i sprengjur. Fyr-
irta'kið þáði :i:i miljónir dollara
fyrir þetta framlag sitt á siðasta
ári.
l’ord Motor ('onipany er aðal-
iulltrúi ..Integrated Wideband
(’ommunications" i Thailandi og
uppskar 100 miljónir dollara fyrir
þá starfsemi i fyrra, sem og 69
þúsund dollara fyrir útbúnað til
herþjálfunar. Fyrirtækið fram-
leiðir einnig ýmis tæki i F-4
sprengjuþotur.
Gencral Kloctric selur stjórn-
inni rafeindaútbúnað i sprengju-
þotur lyrir 10 miljónir dollara,
sjónvarpstæki i fallbyssubáta
fyrir 2,6 miljónir dollara og
radartæki fyrir 5 miljónir.
(leneral Motors framleiðir og
selur skotvopn og rafeindamiðun-
artæki fyrir 130 miljónir dollara.
(ieneral Telephone and
Klectronics fékk 217 þúsund doll-
ara fyrir rannsóknir á sviði raf-
eindahernaðar og 5 miljónir fyrir
radiotæki i herþotur.
Genoral Tirc and Rubbcr
Company seldi stjórninni flisa-
sprengjur og aðrar sprengjur sér-
staklega ætlaðar til manndrápa
fyrir 22 miljónir dollara.
Iloney well-fyrirtækiö framleið-
ir rafeiridaáhöld til hernaðar af
hinum fjölbreytilegustu gerðum
og fékk fyrir það um 100 miljónir
dollara. Fyrirtækiö býr einnig til
tölvur i fallbyssubáta fyrir sem
svarar 364 miljónum dollara.
International Telephone and
Telcgraph (ITT) seldi stjórninni
lóran-stöðvar i sprengjuþotur
fyrir 10 miljónir dollara, miðun-
artæki i B--52 þotur fyrir 1,3 mil-
jónir dollara og mælitæki til stór-
skotahernaðar fyrir 8 miljónir.
Allt þetta er þó aðeins litið brot
af heildarviðskiptum auðhring-
anna og Bandarikjastjórnar, en
það ætti þó að gefa nokkra hug-
mynd um, hverra hagsmunir
liggja að baki styrjöldinni og
hverjir græða á að hún dragist á
langinn.
„Endurhæfing ”
eða hvað?
Alþýðufiokksm enn efndu
ikömmu fyrir siðustu helgi til
fyrsta kjördæmisþings flokksins i
Reykjavik. Þar var m.a. á dag-
’krá að varaformaðurinn inn-
leiddi umræður um ræðuefnið
,,Nýir timar — breytt viðhorf”.
Gerðu ýmsir þá ráð fyrir að nú
ætti að taka til hendinni og hefja
boðaða „endurhæfingu” Alþýðu-
flokksins, eins og varaformaður-
inn Benedikt Gröndal orðaði það
s.i. haust. En annað kom fram
þegar gengið var til þingstarfa að
loknum kvöldverði á Hótel Loft-
leiðum. Ungir menn hugðust
kanna hug flokks sins til her-
stöðvamálsins og hafa eðlilega
talið skelegga afstöðu i þvi máli
lið i raunhæfri ..endurhæfingu",
enda hefur SUJ löngum sam-
þykkt ályktanir um brottför hers-
ins. Þvi fluttu þessir ungu menn
að sögn ályktun þess efnis. að Al-
þýðuflokkurinn itrekaði þá stefnu
sina, að hér skuli aldrei vera her
á friðartimum. Þessir ungu menn
þekktu sina heimamenn og orð-
uðu ályktunina þvi svo meinleys-
islega. En þeim brá heldur en
ekki i brún, þegar þetta fyrsta
kjördæmisþing felldi tillögu
þeirra um að itreka gömlu stefn-
una um engan her á friðartimum.
Klins og ungum reiðum mönnum
sæmir þá vildu þeir ekki una slik-
um málalokum og sýndu vantrú
sina á ..endurhæfingu" flokksins
með þvi að ganga af fundi. Einn
þeirra sem stutt hafði tillöguna.
ritstjóri Alþýðublaðsins. sat þó
eftir með þeim er visað höfðu
þessari tillögu á bug.
Dæmi um
óþjóðhollustu
Morgunblaðið barmar sér i gær
vegna skrifa Þjóðviljans um ó-
þjóðhollustu viðreisnarforystunn-
ar á liðnum áratug. Það er að visu
mikill áfellisdómur að telja
stjórnmálamann óþjóðhollan,
þ.e. að vera þjóð sinni ekki trúr.
En þvi miður er hægl að tina
mjög margt til. sem bendir til
þess. að viðreisnarráðherrarnir
hafi verið fremur óþjóðhollir.
Nægir i þvi sambandi að nefna fá-
eindæmi: 1) Landhelgissamning-
arnir við Breta og Vestur-Þjóð-
verja sem eru nú helztu vopn i
vopnabúri andstæðinga okkar i
landhelgismálinu. 2) Samning-
arnir um orkusölu til Álverk-
smiðjunnar i Straumsvik er
bundu landsmenn til frambúðar
við að selja erlendum aðilum
orku á smánarverði. 3) Að byggja
viðreisnarstefnu i reynd á þeirri
vantrú á islenzka atvinnuþróun.
að atvinnufyrirtæki landsmanna.
t.d. togararnir. gengu úr sér, en
leggja allt sitt traust á erlenda
fjárfestingu. Þessi stefna kallaði
yfir Islendinga atvinnuleysis- og
landflóttatimabil árin 1968—70
Viðreisnarstefnan hafði i för meí
sér vantrú þegnanna á, ,,að vera
þjóð sinni trúr" en flýja fremui
land.
4) Utanrikisstefna þessara ó
þjóðhollu stjórnenda var þó eitt
gleggsta dæmið um óþjóðhollustu
þeirra.
Mun hér látið staðar numið, en
hæglega má auka við iistann ef
óskað er.