Þjóðviljinn - 14.06.1972, Síða 13

Miðvikudagur 14. júni 1972. ÞJÓÐVILJINN — SÍÐA 13.
voru landi og fyrst hún var að
tala um spillingn og afbrot
minntist hún um leið á innbrot
sem gert hafði verið hjá henni
meðan hún dvaldist hjá dóttur
sinni og jafnaði sig í fætin-
um. Og sultaði og sauð niður.
Einhverntíma í þessari nýju
sulmgerð tókst mér að stöðva
orðaflauminn og mér lérti
reglulega þegar mér heppnað-
ist að leggja tólið á. Ef allir
brygðust eins og Linnea And-
ersson við auglýsingu minni, þá
tylldi ég ekki öllu lengur í
borginni. Manneskjan hafði mal-
að í heilan klukkutíma til að
segja mér að Katrín Kowal-
ewski hefði verið góð viðhann.
Ég fékk ekki langa hvfld.
Síminn hringdi eftir þrjár mín-
útur og ég var dauðhrædd um
að þar væri Linnea Andersson
komin aftur. Það var það reynd-
ar ekki. Það var annar sjúk-
lingur, eða fyrrverandi sjúk-
lingur. Hann hét Lars Berg-
bom og var mildu orðfærri og
gagnorðari en Linnae hafði
verið. Hann hafði orðið þess
var að Katrín Kowalewsski
hafði mikinn áhuga á sumum
sjúklingum. Hún gerði sér
mannamun. Hún smjaðraði næst-
um fyrir þeim sem einhvers
máttu sín. Settist á rúmstolck-
inn og rakti úr þeim garniirn-
ar.
— Það voru ekki allir jafn-
hrifnir af þessu. Það lá með
mér maður í janúar 1970 og
honum var beinlínis illa við
þetta. Hann sagði að hún virti
ekki sjúkrahúsregJur og það
væri eitthvað bogið við alJan
þennan áliuga.
Margir höfðu lesið auglýsingu
mína og fimmtán upphringing-
ar fékk ég þennan morgun.
Flestar voru frá konum. Þær
ræddu margar um h-ina miklu
alúð Katrínar við sjúklinga sína,
en tvær konur sem legið höfðu
á deildinni, önnur í nóvember-
desember 1970, hin í febrúar
1971, höfðu allt annað álit á
henni.
— Hún var illgjörn ogtauga-
veikluð, sagði sú konan sem síð-
ar hafði legið inni, var óþolin-
móð við sjúklingana, fyrtin við
aðstandendur og ónotaleg við
starfsfólkið. Deildarhjúkrunar-
konan hefur mikil áhrif á and-
ann á deildinni, og hann var
svo sannarlega ekki á marga
fiska hjá systur Katrínu.
Svipaða lýsingu fékk ég hjá
manni frá Enköping sem legið
hafði í sjúkraskýlinu þar í
febrúar 1958. Kuldaleg, ráðrík
og ópersónuleg, sagði hann.
Þessar mismunandi lýsingar
gerðu mig ringlaða. Það virtist
svo sannarlega ekki auðvelt að
henda reiður á Katrínu Kow-
alewski. Hún virtist hafa haft
sterk áhrif á umhverfi sitt. Ým-
ist var hún elskuleg svo að af
bar, ellegar hún var frámuna-
lega andstyggileg. Róleg og eðli-
leg virtist hún aldrei hafa verið.
Sólin slcein inn um glugg-
ann og yljaði dálítið þótt loftið
væri enn hrollkalt. Ég uppgötv-
aði að ég var ekki búin að
klæða mig ennþá og fann til
særinda í liálsinum. Til að forða
hugsanlegri ofkælingu, klæddi
ég mig í síðbuxur og þykka
prjónapeysu sem náði niður á
mitt læri og hefði getað notast
sem pínukjóll. Til frekara ör-
yggis stakk ég upp í mig háls-
töflu og lét hana renna í munn-
inum.
Það var þá sem pakkinn kom.
Allstór pakki, fljótfærnislega
innpakkaður í brúnan maskínu-
pappír. Á honum var gulur
miði sem letrað var á með rauðu
bleki: Hraðsent með ábyrgð.
Sendandi var Eva Garder,
Gedduvíkurvegi 18, Farsta. Ut-
aná var skrifað til Frú Mari-
anne Bundin, c/o Johansson,
Wollmar Yxkullsgötu 3, 116 50
Stokkhólmi. Á pakkanum var
blágrænt fimmkrónu frímerki
með mynd af Eiríki helga í
brynju og með fána. Auk þess
voru tvö frímerki með dans-
andi trönum.
Sjö krónur .hafði það kostað
að senda mér pakkann. Ég
þuklaði hann og þreifnði eins
og krakki sem fundið hefur
týnda jólagjöf og reynir aðgeta
sér til um hvað er í pakkanum.
Hélt ég kannski að lyklinum
að leyndarmmálinu?
TUTTUGASTI OG FJÓRÐI
KAFLI
Uppfull af eftirvæntingu tólc
ég umbúðirnar utanaf pakkan-
um. í honum var bréf, loVað
umslag og dagbók í rauðu
skinnbandi. Hún var með litl-
um og nettum hengilás. Smá-
lykill sem virtist ganga að Iásn-
um hafði verið fesmr viðhann
með teygju. Ég byrjaði á því
að lesa bréfið.
„Kæra frú Bundin.
Katrín kom upp til mín eitt
kvöld í nóvemberbyrjun í fyrra
og var í miklu uppnámi. Ég
revndi að róa hana en hún var
alltof taugaóstyrk til að taka
sönsum og auk þess er því nær
ómögulegt að sefa manneskju
sem vill ekki tala um orsakir
uppnámsins. Hún virtist óttasi
að sér væri veitt eftirför, því að
hún gægðist hvað eftir annað
út um gluggann eins og hún
væri hrædd um að einhver
stæði úti á götu. Þannig liafði
hún aldrei áður hagað sér, en
eftirleiðis gerði hún það alltaf
þegar hún kom til mín. Ég
varð þess þó aldrei vör aðneinn
veitti henni eftirför.
Hún fékk mér dagbókina
sína og litla umslagið sem ég
sendi líka. Ég mátti undireng-
um kringumstæðum afhenda það
lögreglunni, sagði hún, ég varð
meira að segja að sverja að
gera það ekki. Hvað sem fyrir
kæmi yrði ég að geyma það sem
hún hafði beðið mig fyrir. Og
ég mái ekki líta í dagbókina
eða opna umslagið. Hún bað
mig að geyma hvort tveggja
vel, svo að enginn fengi það í
hendur af vangá. Ef lögreglan
kæmi að yfirheyra mig, yrði ég
að segja að ég hefði ekkert und-
ir höndum.
Ég verð að viðurkenna að mér
þótti þetta allt saman heldur ó-
hugnanlegt. Það er víst refsivert
að geyma hluti á þennan hátt.
Ef um er að ræða þýfi, er hægt
að dæma mann fyrir meðsekt og
ef ekki annað þá fyrir að leyna
sönnunargögnum. Ég benti
henni á það, en hún varð bara
móðursjúk og sagði að ég væri
eina manneskjan í heimi sem
húp gæti treyst og ef ég brygð-
ist henni, gæti hún eins stytt
sér aldur. Auðvitað taldi égvíst
að Katrín myndi aldrei stytta
sér aldur, en hvað sem því Ieið
þá lét ég undan og ég hef oft
séð eftir því síðan.
Katrín kom oft upp til mín
og þá skrifaði hún stundum í
dagbókina sína. Ég hafði á-
hyggjur af umslaginu og einu
sinni spurði ég hana hvort það
gæti verið hættulegt fyrir
mig að hafa það undir höndum.
— Nei, mikil ósköp, sagði
hún, — þú getur fleygt því ef
þú vilt. Ég hefði fleygt því sjálf
þarna um kvöldið ef ég hefði
ekki verið hrædd um að ein-
hver sæi til mín. En fleygðu því
bara. Þá er það úr sögunni í
eitt skipti fyrir öll.
Svar hennar róaði mig og eft-
ir það hafði ég ekki áhyggjur
af umslaginu. Fyrst ég mátti
fleygja því, gat það ekki verið
neitt hættulegt, hugsaði ég með
mér og lét það liggja áfram í
eldhússkápnum. Þegar Katrín
fór og lögreglan yfirheyrði mig,
minntist ég hvorki á dagbók né
umslag. Bæði var ég bundin af
loforði mínu og auk þess ótt-
aðist ég að ég hefði komið sjálfri
INDVERSK UNDRAVERÖLD
Vorum að taka upp mjög glæsilegt úrval af
Bali-styttum og Batik-efnum. Einnig ind-
verskt og Thai-silki — röndótt, köflótt,
mynstrað, einlitt, Batik-mynstrað og
sanserað.
ATH. Við erum flutt aö Laugavegi 133 (við
Hlemmtorg).
Úrval tækifærisgjafa fáiö þér í JASMIN

FÍLAG ÍSLEIVZKRA HLJÓMLISTMM
útvegar yður hljóðfœraleikara
og hljómsveitir við hverskonar tækifœri
Vinsamlcgast hringið i 20255 milli kl. 14-17
BÍLASKOÐUN & STILLING
Skúlagötu 32
LJÚSASTILLINGAR
NJÚLASTILLINGAR MÖTORSTILLINGAR
Látið stilla í tíma.
Fljót og örugg þjónusta.
13-10 0
SENDIBÍLASrÖÐIN HE