Þjóðviljinn - 11.03.1981, Side 12

12 SIÐA — ÞJÓÐVILJINN Miövikudagur 11. mars 1981
Minningarord
Brynjólfur Önfjörð Steinsson
plötu- og ketilsmiður
Fœddur 20.1 1921 - Dáinn 1.3. 1981
Aðalfundur Félags járn-
iðnaðarmanna var haídinn
laugardaginn 28. febrúar s.l. og
fór vel fram,enda sóttu hann um
sjötiu áhugasamir og nýtir
félagsmenn.
A fundinum saknaði ég þó náins
og góðs félaga og samherja, sem
undantekningarlitið hefur sótt
alla félagsfundi um árabil,
Brynjólfs O. Steinssonar, plötu-
og ketilsmiðs, trúnaðarmanns
félagsins og vinnufélaga sinna i
skipasmiðastöðinni Stálvik Hf. i
Garðabæ.
Meðan á fundinum stóð kom
Brynjólfur tvisvar i huga minn;
ég saknaði eins okkar besta
félaga, sem meö nærveru sinni,
hógværð og festu og félagslegri
hugsun miðlaðiokkur samherjum
sinum kjarki og styrk til að leitast
við að leysa viðfangsefni og
vandamál i félagsstarfinu á
félagslegan hátt.
Skýringuna á fjarveru
Brynjólfs fékk ég daginn eftir, er
systir hans hringdi til min og til-
kynnti mér andlát hans, sem
boriðhafði að með snöggum hætti
aðfaranótt sunnudagsins 1. mars.
Brynjólfur hafði i nokkur ár
kennt hjartasjúkdóms og á þeim
tima, sem fundur félags hans
stóð, hafði hann kosiö að hvilast.
Hinsvegar er ég viss um, að hann
hefur hugsað til félaga sinna og
samherja og óskað þess, að allt
gengi þeim og félaginu I haginn.
Brynjólfur 0. Steinsson var
fæddur á Isafirði 20. janúar 1921
og var þvi nýlega oröinn 60 ára.
Ekki þekkti ég til foreldra Bryn-
jólfs eða uppruna.
öllum sem kynntust Brynjólfi
er ljóst að góðvild hans, prúð-
mennska og samviskusemi var
honum i blóð borin, enda voru
þessir eðiisþættir einkenni hans
alla tið. Hann var foreldrum,
systkinum og ættmönnum sinum
öllum til sóma i oröum og at-
höfnum.
Brynjólfur Steinsson hóf nám i
iöngrein sinni, plötu- og ketil-
smiði.hjá Stálsmiðjunni 30. ágúst
1948 og lauk þar námi 12. mai
1953, og starfaði þar sem járn-
iðnaðarmaður til 1961, m.a. við
smiði fyrstu islensku stálskip-
anna.
Arið 1961 tóku sig saman 5-6
samvaldir járniðnaðarmenn, sem
störfuðu hjá Stálsmiðjunni, og
stofnsettu eigið járniðnaðarfyrir-
tæki, sem þeir nefndu „Katlar og
stálverk” s.f. Einn þeirra var
Brynjólfur Steinsson. Arið 1963
sameinuðu þeir fyrirtæki sitt
Stálskipasmiðjunni, sem þá hafði
nýlega hafið starfsemi við Foss-
vog i Kópavogskaupstað.
Islensk stálskipasmiði átti þá,
eins og oft siðar, við mikla erfið-
leika að striða. Stálskipasmiðjan
hætti starfsemi 1966 og þeir
félagar sem haldið höfðu hópinn
frá 1961 réðu sig i skipasmiða-
stöðina Stálvik h/f i Garðabæ.
Stálvik var mikill fengur að fá
þennan samheldna hóp hæfra
plötu- og ketilsmiða til starfa, og
hafa þeir átt veigamikinn þátt,
beint og óbeint, i þvi að gera
skipasmiðastöðina Stálvik að þvi
myndarlega fyrirtæki, sem það er
i dag. Fljótlega eftir að þeir
félagar hófu störf hjá Stálvik, var
Brynjólfur ö. Steinsson kosinn
trúnaðarmaður vinnuféiaga
sinna og Félags járniðnaðar-
manna hjá Stálvik h/f, og endur-
kjörinn jafnan i það trúnaðarstarf
siðan og hafði þvinú er hannlést,
gengt trúnaðarmannsstarfinu i 14
ár.
Þegar Brynjólfur og félagar
hans hófu störf hjá Stálvik, var
islensk stálskipasmlöi á
byrjunarstigi og byrjunarörðug-
leikar margir.
Uppbygging aðstöðu og hús-
næðis gekk seint og fjárhags-
vandamál mikil.
Laun voru greidd óreglulega og
stundum drógust launagreiðslur i
allt að 2-3 vikur. Aðbúnaður,
vinnuaðstaða og öryggi var i
slæmu ástandi, en þvi hafa
margir gleymt nú. Umbæturnar
þykja sjálfsagðar, þegar þær
hafa fengist fram.
Brynjólfur ö. Steinsson er einn
þeirra trúnaðarmanna i járn-
iðnaðarstétt sem fengið hafa
fram, með þolinmæði og þraut-
seigju, verulegar umbætur á að-
búnaði, hollustuháttum og öryggi
á sinum vinnustað. Jafnframt
hefur hann tekið virkan þátt i
starfi stéttarfélags sins, Félags
járniðnaðarmanna,og i almennri
kjarabaráttu verkafólks, og þá
ekki sist fyrir ýmsum félags-
legum umbótum.
Brynjólfur ö. Steinsson gekk i
Félag járniðnaðarmanna 26. okt.
1953.
A þeim árum voru miklir
flokkadrættir i verkalýðs-
félögum. Brynjólfur skipaði sér
strax i sveit félagshyggju- og
sameiningarmanna. Hann sóttist
ekki eftir frama eða að komast i
trúnaðarstöður. Heldur kaus
hann að starfa og ná árangri án
hávaða og sýndarmennsku.
Vinnufélagar hans njóta margs,
sem Brynjólfur fékk framgengt
til úrbóta á hinum fjölmenna
vinnustað, Stálvik, en vissu e.t.v.
ekki alltaf um þátt hans i þeim
árangri, sem fram náðist.
Brynjólfur ö. Steinsson var
kjörinn i trúnaðarmannaráð
Félags járniðnaðarmanna árið
1967 og ætið siöan og einnig nú,
1981 eða i 15 skipti.
Asamt þvi aö vera i trúnaðar-
mannaráði var hann oftast 1. eða
2. varamaður i félagsstjórn.
Einnig starfaði Brynjólfur a.m.k.
jafn lengi i jólasöfnunarnefnd
félagsins, sem safnaði fé meöal
félagsmanna til styrktar óvinnu-
færum og tekjuiitlum félags-
mönnum og ekkjum látinna
félaga.
Jafnframt var hann kjörinn
fulltrúi Félags járniðnaðar-
manna á 31.,32.,33. og 34. þing Al-
þýðusambands tslands og sat á
þessum þingum öllum. A 60 ára
afmæli Félags járniðnaðarmanna
11. april 1980, var Brynjólfur ö.
Steinsson sæmdur gullmerki fé-
lagsins i viðurkenningarskyni
fyrir góð störf i þess þágu, ásamt
5 öðrum félagsmönnum.
Það er áfall fyrir hvert stéttar-
félag þegar virkir félagsmenn
falla frá og svo er einnig nú fyrir
Félag járniðnaðarmanna við frá-
fall Brynjólfs ö. Steinssonar.
Undirritaður hefur misst góðan
vin og samherja, sem hann gat
alltaf treyst. Starfsmenn hjá Stál-
vik h/f sjá á eftir reyndum og trú-
veröugum forsvarsmanni.
Allir munum við geyma i huga
minningar um góðan félaga og
vin.
Brynjólfur ö. Steinsson var
lánsamur i einkalifi sinu. Eigin-
kona hans, Hulda Steinþórsdóttir,
bjó honum gott heimili að Löng-
brekku 26, Kópavogi.
Hús þeirra byggðu þau sjálf að
mestu leyti og ræktuðu umhverfis
það fagran garö.
Stjórnarmenn Félags járn-
iðnaðarmanna og stéttarbræöur
Brynjólfs votta Huldu eiginkonu
hans, systkinum og vandafólki
hans öllu einlæga samúö vegna
andláts hans.
Guðjón Jónsson
form. Félags járniðnaðarmanna.
Kallið kom snögglega; eina
stundina var Binni móðurbróðir
minn kátur og glaöur, hina var
hann búinn að stiga skrefið yfir
móðuna miklu, skrefið sem við
eigum öll eftir að stiga. Fréttin
um andlát hans kom mér á óvart,
þvi þrátt fyrir hjartaáfallið sem
hann fékk fyrir nokkrum árum
var lifsgleði Binna svo mikil að ég
vonaði að honum myndi auðnast
að eiga fleiri lifdaga.
Brynjólfur var fæddur á tsa-
firði, yngstur niu barna hjónanna
Ólafar Guðmundsdóttur og Steins
Sigurðssonar. Hann fluttist til
Reykjavikur um 1940 og vann
ýmis störf þar til hann hóf vinnu i
Stálsmiðjunni. Siðar settist hann
á skólabekk i Iðnskólanum og út-
skrifaðist sem járnsmiður. Mörg
siðustu árin vann hann i Stálvik
og var þar trúnaðarmaður félags
sins.
Brynjólfur kvæntist árið 1946
eftirlifandi eiginkonu sinni Huldu
Steinþórsdóttur. Ég man fyrst til
þeirra hjóna, að þau bjuggu hjá
föðurömmu minni á Skólavöröu-
stig og er mér i barnsminni alúð
og glaöværð þeirra hjóna i garð
okkar systkinanna. Arið 1959
byrjuðu þau svo að byggja að
Löngubrekku i Kópavogi. Við
systkinin færðum þeim oft mat
þvi það var stutt að fara yfir
Fossvogsdalinn, frá Bústaðavegi
þar sem ég átti heima, yfir i
Kópavog. Þetta voru hálfgeröar
ævintýraferðir fyrir mig aðeins
átta ára gamla. Við þurftum að
fara gegnum kúahjarðir, stökkva
yfir skurði og klifa girðingar.
Þetta gat ég allt lagt á mig, þvi
þrátt fyrir hræðslu mina við
kýrnar, þá vissi ég að á leiðar-
enda myndi ég hitta Binna og
Huldu með útbreiddan faðminn.
Binni var nefnilega einstaklega
hjartahlýrog barngóður og hænd-
ust öll börn að honum.
Við systkinin eigum öll margar
góðar minningar um Binna; hann
var bæði góður gitarleikari og
söngvari. Enginn fundur var full-
kominn nema Binni tæki upp git-
arinn og syngi fyrir okkur og var
ekkert lag vinsælla en „Krónkall
úti að slá”. Þar að auki var hann
glettinn og gamansamur og haföi
ótal eigin brandara á hraðbergi.
Eitt er vist að Binni verður okk-
ur öllum ógleymanlegur, hann
var sólargeislinn i lifi okkar þvf
hann sá ávallt hina björtu hlið á
lifinu. Binni kvaddi lifið með bros
á vör og þannig mun ég hitta hann
aftur á efsta degi.
Guðrún Halldórsdóttir
Brynjólfur önfjörð Steinsson
fæddist 20. janúar 1921 og lést 1.
mars siðastliðinn 60 ára að aldri.
Binna, eins og hann var kallað-
ur af kunningjum, ættingjum og
vinum, minnist ég með gleði i
huga. Þeir voru yfirleitt bjartir
dagarnir, sem ég naut i návist
hans og þeirra hjóna. Ég, smá
patti 5—6 ára, sóttist eftir og var
veitt hlutverk aðstoðarsmiðs viö
húsbyggingu þeirra hjóna. Þá
voru Hulda og Binni að byggja i
Löngubrekkunni en bjuggu i
Reykjavik á byggingartimanum.
Ég sat þá iðulega fyrir Binna
þegar hann kom úr strætó, til að
geta farið með honum að smiða.
Þessara daga og samvista við
hann og þau hjón er ánægjulegt
að minnast. Mikið voru pulsurnar
góðar, að slikum smiðslaunum bý
ég enn i dag.
Binni var giftur föðursystur
minni Huldu Steinþórsdóttur.
Hann var járnsmiður að mennt og
starfaði sem slikur er hann lést.
Hann var alla tið stéttvis og
gegndi ýmdum trúnaðarstörfum
fyrir stéttarfélag sitt, Félag járn-
iðnaðarmanna i Reykjavik. Þau
hjón fluttu I Kópavog 1960, eftir að
hafa reist sér hús þar i bæ. Þeim
varð ekki barna auöið. Arið 1968
flutti föðuramma min Ragn-
heiður Arnadóttir móðir Huldu til
þeirra hjóna. Hún bjó hjá þeim i
tólf ár. Þar til i júli 1980 er hún
kvaddi þennan heim. Binni var
henni alla tið hjálpsamur, tillits-
samur, bóngóður og gerði sitt til
að gera henni sin siðustu æviár
ánægjuleg.
Siðast hitti ég Binna i sextugs-
afmæii móður minnar 2. des. 1980.
Þá var minnst með ánægju lið-
inna stunda og rifjuð upp ýmis
skemmtileg atvik. Binni var alla
tið mikill húmoristi og hafði gott
lag á að koma fólki til að brosa.
Mig langar i þessum fáu orðum
að þakka fyrir þá hjartahlýju og
mannlegan skilning er ég naut i
samvistum við þig,Binni minn,
sem strákpatti,og hvað þú reynd-
ist mér og minum bóngóður ef á
þurfti að halda, um leið og við
samhryggjumst þér, Hulda min,
við fráfall mannsins þins, hans
Binna. Skulum við minnast lifs-
speki Hávamála er segja:
Deyr fé,
deyja frændur,
dcyr sjálfur hið sama,
en orðstír
deyr aldrei,
hv^im er sér góðan getur.
Steinþór Jóhannsson
Lystigarður
Akureyrar
óskar eftir að ráða skrúðgarðyrkjumann.
Nánari upplýsingar veitir forstöðumaður i
sima 96-22983 milli kl. 08.30 og 12.00.
Umsóknir er tilgreini menntun og fyrri
störf þurfa að berast Lystigarði Akur-
eyrar, box 95 Akureyri,fyrir 25. þ.m.
Forstöðumaður.
F orstöðumaður
Dvalarheimilið Höfði Akranesi
auglýsir eftir forstöðumanni
Umsóknarfrestur er til 15. mars. Upplýs-
ingar gefur Jóhannes Ingibjartsson Esju-
braut 25 Akranesi, simi 93-1745.
Borgarbókasafn Reykjavikur
Stöður
Bókasafnsfræðlnga og
bókavarða
eru lausar til umsóknar.
Stöðurnar eru i:
aðalsafni, Þingholtsstræti 29a,
Sólheimasafni: Sólheimum 27,
Bústaðasafni, Bústaðakirkju.
Launakjör fara eftir samningum við
Starfsmannafélag Reykjavikurborgar.
Skriflegar umsóknir ásamt upplýsingum
um menntun og fyrri störf sendist safninu
fyrir 1. april 1981.
Borgarbókavörður
Styrktar- og
minningars j óður
Samtaka gegn astmaog ofnæmi
Veitir iár styrki i samræmi við tilgang sjóðsins, sem er:
a. að vinna að aukinni þekkingu á astma- og ofnæmissjúk-
dómum.
b. að styrkja lækna og aðra, sem leita sér þekkingar á
ofangreindum sjúkdómum og kunnáttu I meðferð þeirra,
með framhaldsnámi eða rannsóknum á þessu sviði.
Umsóknir um styrki ásamt gögnum, skulu hafa borist til
sjóðstjórnar i pósthólf 936 Reykjavik fyrir 8. april 1981.
Frekari upplýsingar eru veittar á skrifstofu samtakanna I
sima 22153.
Sjóðstjórnin.
Framtíðaratvinna 1 sveit:
Byggingarfélagið Höfn hf. við Patreks-
fjörð óskar eftir vönum smið til að reka
trésmiðaverkstæði. Húsnæði hugsanlega
til leigu. Upplýsingar veitir Gunnar
össurarson i sima 22527 kl. 8-9 siðdegis
dagana 11. og 12. mars.