Þjóðviljinn - 19.02.1986, Síða 5

Ábyrgð fjölmiðla
Erindi Magnúsar á Lágafelli Um daginn og veginn, 20. jan. sl.
Sá þáttur í dagskrá Ríkisút-
varpsins, sem lífseigastur hefur
orðið - fyrir utan fréttir að sjálf-
sögðu - er erindin um Daginn og
veginn. Fyrr á árum voru þau
einkum samin og flutt af Jóni
Eyþórssyni, veðurfræðingi, þeim
ágæta útvarpsmanni. Ef til vill
má ætla að þær vinsældir, sem
erindin öfluðu sér þegar í upp-
hafi, hafi öðru fremur enst þætt-
inum til þess langlífis, sem raun
ber vitni.
Erindi þau, sem flutt hafa verið
um dag og veg nú undanfarin ár
hafa auðvitað verið misjöfn bæði
að efni og orðfæri. En ýmis þeirra
hafa verið ágætar hugvekjur. Eitt
slíkt flutti Magnús Finnbogason,
Magnús Finnbogason, bóndi á Lága- bóndi á Lágafelli í Landeyjum
felli. þann 20. jan. sl. Ýmsir hafa farið
þess á leit við umsjónarmann
Landsbyggðar, að erindið yrði
birt hér í blaðinu. Mun við því
orðið þótt svo kunni að fara, að
hluta verði það í tvennt. Og hefur
Magnús á Lágafelli þá orðið:
Fyrri hluti
Fátt er það í okkar daglega um-
hverfi, sem tekið hefur stórstígari
breytingum á síðari árum en fjöl-
miðlun og í réttu hlutfalli áhrif
hennar á daglegt líf. Fví er þeim,
sem hafa fjölmiðlun að starfi, ær-
inn vandi á höndum. Þeim er
fengið mikið vald, sem auðvelt er
að misnota og því miður finnst
mér auðvelt að. benda á frétta-
dæmi, sem ganga þvert á grund-
vallarmannréttindi, þ.e.a.s. að
allir séu saklausir þangað til sekt
sannast og að betra sé að ein-
hverjir sleppi án refsingar heldur
en einn sé dæmdur að ósekju.
Tvær
sjónvarpsfréttir
Það, sem mér er efst í huga nú,
eru tvær sjónvarpfréttir. Sú fyrri
þegar rætt var við framkvæmda-
stjóra Arnarflugs í haust og hann
gerður í fréttinni að ósanninda-
manni og ómerkingi þó svo hann
svaraði satt og rétt, sem um var
spurt, eins og fram kom daginn
eftir, þó hann gæti ekki útskýrt
deiluefnið vegna drengskaparlof-
orðs. Annað kom til, eftirá, sem
ekki var betra, að til þess að búa
til neikvæða frétt um Arnarflug,
var gripið til hálfsannleiks og
þagnar um suma þætti í rekstri
Flugleiða, til þess að gera þeirra
hlut betri en þá um leið
ósambærilegan.
Hin fréttin var í kvöldfréttum
sjónvarps þann 4. jan. sl. þegar
sjónvarpið skýrði frá því fortaks-
laust, að fyrirtæki, sem það
nafngreindi og birti mynd af á
skerminum, væri sekt urn stór-
felld tekjuskattsvik og grunur
léki á söluskattsvikum. Þó kom
fram að skattrannsóknarstjóri
vildi ekkert um málið segja og
framkvæmdastjóri hafði enga
kæru fengið. Ut var svo klykkt
með því að sjónvarpið hefði ör-
Rœtt við
Önnu Guðrúnu Þórhallsdóttur,
hlunnindaráðunaut B.í.
Ég er nú hérna af Melunum svo
það má heita að ég komin heim
sagði hún Anna Guðrún Þórhalls-
dóttir, ráðunautur hjá Búnað-
arfélagi íslands þegar forvitinn
blaðamaður kom að máli við
hana örskotsstund í skrifstofu
hennar í Bændahöllinni við Haga-
torg.
Anna Guðrún varð stúdent frá
Menntaskólanum við Hamrahlíð
1977. Veturinn 1976-1977 stund-
aði hún jöfnum höndum nám við
M.H. og Bændaskólann á
Hvanneyri og lauk þaðan bú-
fræðiprófi. Að stúdentsprófi
loknu innritaðist hún í Landbún-
aðarháskólann í Ási í Noregi og
lauk þar kandidatsprófi 1981.
Árið 1972 stofnuðu Ásverjar
deild í hagnýtri líffræði (natur
forvaltning) við skólann en í því
fólst nám í fiskifræði, dýrafræði
og náttúruvernd. Tilgangurinn
með stofnun deildarinnar var að
mennta ráðunauta í þessum
greinum fyrir hvert fylki í Noregi.
Og það var einmitt þessi deild,
sem Anna Guðrún kaus sér sem
námsvettvang.
- Og hvað tók svo við að loknu
kandidatsprófinu?
Þá fór ég í framhaldsnám í
beitarrannsóknum í Noregi og
vann hjá Rannsóknarstofnun
landbúnaðarins 1982-1983 að
verkefni, sem tengdist fram-
haldsnáminu. Árið 1983 vann ég
við gróðurnýtingardeild RALÁ
en í ársbyrjun 1984 fór ég til
Bandaríkjanna til framhalds-
náms í beitarstjórnun, með
beitaratferli sem sérsvið.
Meistaraprófi lauk ég svo á sl. ári
en hef þó hug á að halda náminu
áfram og býst við að fara út síðla
Forveri minn, Árni G. Péturs-
son, vann mikið og gott starf við
að hvetja menn til meiri og betri
nýtingar á hlunnindum Þar er
góður grundvöllur á að byggja
fyrir mig. Og nú hafa ytri aðstæð-
ur breyst þannig, að draga þarf
saman hinar hefðbundnu bú-
greinar. Því er ríkari ástæða til
þess nú en nokkru sinni fyrr, að
nyta hverskonar hlunnindi sem
best. En allt byggist þetta öðru
fremur á nógu góðri og traustri
skipulagningu.
- Gaman að vinna að þessu?
Já, mjög, starfinu fylgja mikil
ferðalög, maður kynnist landinu,
maður kynnist mörgu fólki og
það er alltaf ánægjulegt að vinna
að áhugamálum sínum, ég tala nú
ekki um ef starfið ber árangur.
-mhg
fk
næsta sumars eða í haust. Það er
minna að gera við þetta starf mitt
hér að vetrinum.
- Hvenær tókstu við starfi hjá
Búnaðarfélaginu?
Ég kom heim í júlflok í sumar
og byrjaði þá hér.
- Og í hverju er starf þitt einkum
fólgið?
- Árni G. Pétursson gerðist
hlunnindaráðunautur hjá Búnað-
arfélaginu 1980 og varð fyrstur til
að gegna því starfi. Þegar Árni
hætti var starfið auglýst þannig að
það fæli í sér að sinna bæði hlunn-
indum, og landnýtingarmálum.
Ég sótti og nú er ég hér.
Undir mitt starfssvið heyrir, að
því leyti sem það lýtur að hlunn-
indunum, silungsveiði, selveiði,
reki, fugla- og eggjataka, jarð-
efnataka, nýting á landi undir
sumarbústaði, svo að það helsta
sé nefnt. Að landnýtingarmálun-
um vinn ég í samvinnu við Ólaf
R. Dýrmundsson, landnýtingar-
ráðunaut.
Starfið felur í sér að leiðbeina
bændum um nýtingu hlunnind-
anna og leita eftir fyrirgreiðslu
stjórnvalda við þessi mál þegar
þess er þörf. Seljabændur hafa
stofnað með sér samtök og ég
leitast við að aðstoða þá við að
koma sínum málum á framfæri
við ráðamenn. Og svo koma
markaðsmálin inn í þetta að sjálf-
sögðu, ekki síst í sambandi við
silunginn, en þar er nú mikið að
gerast. Og ekki þýðir að veiða
nema markaðsmöguleikar hald-
ist í hendur við veiðarnar. Til
stendur að unnið verði að rann-
sóknum á geymsluþoli og vöru-
þróun silungs í samvinnu við mat-
vælarannsóknardeild RALA.
Ánægjulegt
að vinna að
áhugamálu
sínum
Miðvikudagur 19. febrúar 1986 ÞJÓÐVILJINN - SÍÐA 5