Dagblaðið Vísir - DV - 17.07.1996, Page 10

10
MIÐVIKUDAGUR 17. JULÍ 1996
Spurningin
Hefur þú mikla trú á stjórn-
málamönnum?
Kolbrún Indriðadóttir verslunar-
maður: Það er nú upp og ofan.
Stefán Arngrímsson lögreglum-
aður: Það er misjafnt en kannski
ekki mikla.
Fernando Sabida símamaður:
Mikla trú, um 95%.
Guðni Hjörleifsson netagerðar-
maður: Sumum. Aðrir eiga ekki
heima í þessu.
Ingvar Óskarsson rafeindamað-
ur: Nei.
Finnbogi Jónsson járnsmiður:
Nei takmarkaða. M.a. vegna þess að
þeir sáu ástæðu til að setja lög sem
heimila ekki hommum að fara i
tæknifrjóvgun.
Lesendur
Tryggingaráð og
önnur ráð
Inefndir
Björgvin Jónsson skrifar:
Almenningur er oft furðu utan-
veltu um það sem er á seyði i eigin
þjóðfélagi. Ekki síst varðandi mis-
ferli með opinbera fjármuni. Og allt
of sjaldan er kafað verulega undir
yfirborðið. Skyndifréttir af einstaka
atburðum eru oft yfirborðskenndar
og um leið sláandi svo fólk lætur sér
nægja að hafa þessa viðburði milli
tannanna þar til næsta áfall dynur
yfir. En að lokum fellur allt í
gleymsku og dá.
Það var því óvænt en tímabært
þegar DV birti sl. fimmtudag frétt
um að tryggingaráð hefði hundsað
úrskurð trúnaðarlæknis síns sem
úrskurðaði einn svikaranna sem
settu á svið bílslysið í Hvalfirði á
annan í jólum árið 1994, heilan
heilsu. En tryggingaráð setti þá
hinn meinta tryggingasvikara á
sjúkradagpeninga cg hafði að engu
rökstuddan úrskurð eigin sérfræð-
inga!
1 DV-frétt um málið kemur svo
einnig fram að Guðrún Helgadóttir,
fyrrv. alþm., er eini aðilinn í trygg-
ingaráðinu sem harmar mistökin og
segir að ráðinu hafi að sjálfsögðu
orðið á í messunni. Formaður trygg-
ingaráðsins vildi hins vegar lítið
um málið segja. Þar verður honum
á, blessuðum, því þetta er ekkert
einkamál tryggingaráðs, sem er
þingkjörið og fær greiðslur af opin-
beru fé.
Reyndar þyrfti að opna þetta sér-
staka mál og skýra frá í smáatrið-
um hvernig staðið hefur verið að
rannsókn þess fram á þennan dag.
Eitt óhugnanlegasta mál sinnar teg-
Þyrla Landhelgisgæslunnar í sjúkraflugi í Hvalfirði. - Myndin tengist ekki
umræddu sviösettu slysi.
undar hér á landi.
Annað áhyggjuefni er svo það hve
hinum opinberu ráðum og nefndum
hefur fjölgað ört hér og hve mörg
þeirra virðast lítið annað en dúsur
eða bitlingar fyrir skjólstæðinga al-
þingismanna eða ráðherra á einum
tíma til annars. Hvað er t.d. trygg-
ingaráð? Er það skipað hæfum eða
sérfróðum mönnum um trygginga-
mál eða læknisfrððum? Nú, eða
tölvunefnd? Til hvers er hún brúk-
leg? Eða „hreindýraráð"? Er nauð-
synlegt að skipa það fullfriskum
einstaklingum til þess eins að
ákveða hve mörg hreindýr skuli
felld ár hvert? Eða allar nefndirnar
sem eru skipaðar eða endurskipað-
ar?
Hver er kostnaðurinn af öllum
þessum ráðum, nefndum og vinnu-
hópum sem starfa á vegum hins op-
inbera? Ég skora á fjölmiðla að fara
grannt ofan í saumana á þessu við-
amikla máli og skýra landsmönnum
frá nöfnum og tekjum þeirra sem
við greiðum laun fyrir setu í hinum
ýmsu opinberu nefndum og ráðum.
Dánarbúið og skattheimtan
Hildur Jakobsdóttir skrifar:
Mig langar til að segja litla sögu,
sem er þó sjálfsagt ekki einsdæmi
hér á landi. - Þann 20. desember
1992 lést gamall maður hér I Reykja-
vík. Hann hafði verið hafnarverka-
maður allt sitt líf, aldrei skuldað
neinum neitt og alltaf staðið í skil-
um. Á sinni löngu ævi hafði honum
tekist að eignast íbúð í blokk Bygg-
ingarsjóðs verkamanna, og átti
hana skuldlausa þegar hann lést. -
Kaupverð var 7,4 milljónir króna.
Að honum látnum leysti Bygging-
arsjóðurinn íbúðina til sín á 3,4
milljónir. Sem sé: lögverndaður
þjófnaður upp á 4 milljónir. Og svo
selja þeir hana næsta kaupanda á
6-7 milljónir!
Við skiptingu á dánarbúinu var
gengið löglega frá öllu til ríkis og
gjaldheimtu. Á miðju ári 1994 kem-
ur rukkun frá Gjaldheimtunni í
Reykjavík um að dánarbúið skuldi
frá fyrri árum kr. 61.930. Við eftir-
grennslan fengum við þær upplýs-
ingar frá Sigurði Kristjánssyni í
Gjaldheimtunni að þetta væri eigna-
skattur frá árinu 1992 þar sem í lok
ársins var þetta dánarbú! (en frá 20.
desember ’92 til áramóta eru 11 dag-
ar).
Því var kært til skattanefndar,
yfirskattanefndar og síðast talað viö
skattstjóra. Þar vísaði hver frá sér
og enginn virðist geta tekið ákvörð-
un. En skv. 66. og 2. mgr. 80 gr. laga
nr. 75/1981 er skattstjóra heimilt að
taka til greina umsókn manns um
lækkun eigna- og tekjuskatts ef elli-
hrörleiki, veikindi, slys eða manns-
lát hafi skert gjaldþol manns veru-
lega.
Gjaldheimtan hefur farið fram á
nauðungarsölu á eign sonar hans
vegna skuldarinnar. Og einkenni-
legast er að það var sent ábyrgðar-
bréf til gjaldheimtunnar 2. maí sl.
og farið fram á frestun á nauðung-
aruppboðinu. Nú, tveimur mánuð-
um síðar, hafa þeir ekki sýnt þá
sjálfsögðu kurteisi að svara bréfinu.
Frá Pósti og síma hef ég upplýsing-
ar um hvenær bréfið var afhent.
Fróðlegt verður að vita hvert verð-
ur næsta skref kerfisins í máli
þessu.
Erlend skemmtiferöaskip á íslandi
- fæ ekki að kaupa far þrátt fyrir laus pláss
Grímur Jónsson skrifar:
Lestur bréfs í DV í júlí sl., þar sem
kvartað er yfir því að íslendingar
eigi ekki skemmtiferðaskip sem þeir
geti siglt með, vakti upp þá hugsun
að gaman væri að fara í ferð með
einu hinna stóru skipa sem koma
hingað til lands ár hvert.
Ég spurðist því fyrir hjá viðkomandi
ferðaskrifstofu sem annaðist mót-
töku og afgreiðslu Queen Elisabeth
II., skipsins er kom hér síðast, hvort
hægt væri að fá far með skipinu til
áfangastaðar þess í Bretlandi.
þjónusta
allan sólarhringinn
flðeins 39,90 mínútan
- eða hringið í síma
•1> 550 5000
milli kl. 14 og 16

Ekki amalegt að geta hoppaö um borö í svona skip sé fé og aöstæður fyrir
hendi.
Svarið var að það væri ekki hægt,
þeir mættu ekki selja í skipið, auk
þess sem opinberir aðilar hér á
landi yrðu þá að veita viðkomandi
skipafélagi rétt til þess að mega
taka hér farþega. Ég varð næstum
orðlaus. Þarf virkilega opinbert
leyfi til að selja fólki far með er-
lendu skipi sem hingað kemur ef á
annað borð er laust pláss? - Ég
held að hér þurfi frekari rannsókn-
ar við. Einhvers staðar er óþarfa
maðkur í mysunni.
Útibú sýslu-
mannsembætt-
is í Garöabæ
lokað
Einar Vilhjálmsson hringdi:
Einkennileg er sú ráðstöfun að
tilkynna íbúum í Garðabæ að úti-
bú sýslumannsembættisins i
Hafnarfirði, sem staðsett er í
Garðabæ, skuli þurfa að vera lok-
að frá miðjum júlí fram í miðjan
ágúst - öllum vísað til Hafnar-
fjarðar. Þetta er hið versta mál
iýrir marga ibúa Garðabæjar þar
sem hér hefur verið veitt ýmis
þjónusta og verið vel þegin.
Svona á auðvitað ekki að þurfa
að gerast.
Vigdís aðalrit-
ari S.Þ.
Erlingur hringdi:
Ég styð eindregið þá hugmynd,
sem fram hefur komið hjá ein-
hverjum, að hvetja frú Vigdísi
Finnbogadóttur til að gefa kost á
sér i starf aöalritara Sameinuðu
þjóðanna. Ég tel að hún myndi
sóma sér einstaklega vel i því
starfi sem og hverju öðru á al-
þjóðlegum vettvangi. Það væri
glæsilegur endir á annars frábær-
um ferli Vigdísar sem forseta
fengist hún til að gefa kost á sér.
Ég er í engum vafa um að hún
kæmi helst til álita í starf aðalrit-
ara S.Þ. gæfi hún kost á sér á
annað borð.
Rándýrar
Kaupmanna-
hafnarferðir
Kristinn skrifar:
í síðustu viku auglýsti ferða-
skrifstofa ein að nokkur sæti
væru laus á sérstöku tilboðsverði
til Kaupmannahafnar. Þegar á
reyndi var verðið 28.000 kr. -
bara flugið. Ég tel það ekki til-
boðsverð og furðulegt aö flokka
þetta sem kostaboð. Ég skora nú
á Flugleiðir, flugfélag okkar allra
íslendinga, að bæta úr þessu og
bjóða t.d. í ágúst-september, þeg-
ar farþegum fer aö fækka, upp á
ódýrt flug til Kaupmannahafnar
á verði sem gæti kallast kosta-
boð. Örugglega myndu sætin selj-
ast upp og flugvélar Flugleiða því
fullar af ánægðum farþegum.
Vigdís forseti
og milljónin
— hlustendur skammist sín
Árni Sigurðsson hringdi:
Það stakk mig nokkuð, samtal
sem átti sér stað í Þjóðarsálar-
þætti dag einn í síðustu viku.
Kona ein hringdi í þáttinn og var
að hneykslast á því að menn
gagnrýndu þá ákvörðun ríkisins
að bjóða frú Vigdísi, fráfarandi
forseta, greiðslur, allt að milljón
krónur á ári til farmiðakaupa eða
annarra útgjalda við ferðalög sín
erlendis. Brá þá svo við að dag-
skrárstjóri Rásar 2 kom konunni
til hjálpar og sagði að fólk mætti
skammast sín fyrir slíka gagn-
rýni. - Ég hef ekki fyrr heyrt
slíka kveðju úr Ríkisútvarpinu
til hlustenda eða annarra sem
hringja inn tfl útvarps með
þanka sína.
Hlakka til sam-
einingar vinstri
flokkanna
Nikulás skrifar: .
Nú er útlit fyrir að loks geti
orðið af sameiningu eða a.m.k.
vísi að henni, hjá vinstri flokkun-
um. Alþýðuflokkur og Þjóðvaki
verða líklega þeir fyrstu sem
sameinast og er það í samræmi
við það sem komið hefur fram hjá
getspökustu mönnum í þessum
efnum. Ég hlakka mjög til þess
dags er þessir tveir flokkar ganga
í eina sæng, og segi, þvi þá verð-
ur stutt í framhaldið.