Dagblaðið Vísir - DV - 17.05.2000, Side 7

MIÐVIKUDAGUR 17. MAÍ 2000
23
Gætið að gróðrinum
Hér áður fyrr voru garðar úðaðir
á hverju ári og eflaust eiga margir
einhverjar minningar um úðamann-
inn ógurlega. í dag er ekki eitrað
bara til að eitra og að margra mati
er óþarfi að úða garða nema sér-
stakt tilefni sé til því það getur vald-
ið gróðrinum töluverðum óþægind-
um. Ráðlegt er að fylgjast vel með
gróðrinum og læra að lesa hann.
Gott er t.d. að strjúka trjágreinam-
ar og athuga hvort nagað bram
losnar af en önnur vísbending um
eyðileggingu er ef trén laufgast
óeðlilega seint. Ef ástandið er slæmt
getur borgað sig að eitra en ef að-
eins eitt og eitt brum er étið er ekki
ástæða til uppnáms því lirfurnar
klekjast bara út einu sinni á ári og
fer það eftir stofnstærð þeirra
hversu skaðinn er mikill. Hann
eykst ekkert þó lengra líði á sumar-
ið. Ef grunsemdir vakna um eyði-
legginu er mikilvægt að komast að
því hvers kyns er með þvi að leita
upplýsinga hjá fagmönnum áður en
eitrað er og hvort hægt er að nota
aðrar aðferðir sem eru umhverfis-
vænni.
Burt meft mosann
Garðeigendur vilja auðvitað sjá
grasið dafna í garðinum en margir
virðast heyja nánast vonlausa bar-
áttu við mosa ár eftir ár. Oft er um
að kenna lélégri framræslu því mosi
nær sér miklu frekar á strik í illa
framræstum görðum. Regnvatns-
lögn hefur þá ekki verið komið fyr-
ir til að veita regnvatni úr garðin-
um. Annað sem getur ýtt undir
mosa er skuggi af stórum trjám svo
og lélég áburðargjöf. Því er nefni-
lega þannig háttað að mosinn er
nægjusamari en grasið og lifir frek-
ar af ef áburð vantar. Mikilvægt er
því að bera áburð á grasið á vorin.
Gæta verður líka að slá grasið ekki
of snöggt niður i svörðinn því það
hefur áhrif á fæðumyndunina og sá
hluti garðsins sem sér um ljóstillíf-
un er deyddur ef grasið er slegið of
snöggt. Hægt er að tæta upp mosann
ef mikið er af honum og nota þar til
gerð eiturefni en ef framræslan er
lélég kemur hann fljótt aftur svo og
ef skortur er á áburðargjöf eða of
mikill skuggi fellur á grasið.
Of nmálning
Alkyd- og akrýlmálning er
hentug til að mála miðstöðv-
arofna því hún hindrar ekki
varmastreymi. Þvoðu ofninn
með ammoniakvatni, þ.e. 2 hlut-
um af salmíaki sem þynnt er
með 7 hlutum af vatni. Málaðu
síðan tvisvar án þess að grunna
ofninn.
Gluggapenslar
Ef þú vilt ekki nota málning-
arlímband við gluggamálningu
geta listapenslar komið að góð-
um notum. Þeir eru ætlaðir til
nota á afmörkuðum fleti, t.d mót-
um lista og rúðu. Penslarair
henta sérlega vel þegar ganga
skal varlega til verks og mála
ekki á glerið.
Álþynnurenningur á
dósina
Ef þú klárar ekki úr málning-
ardós á einum degi er gremjulegt
að sjá málninguna sem sest í
grópið að ofanverðu eða rennur
niður eftir dósinni utanverðri.
Þú getur komist hjá þessu ef þú
brýtur álþynnurenning utan um
barmana ofanverða. Þrýstu lok-
inu lítið eitt niður og þegar þú
tekur þaö aftur af dósinni er ál-
þynnan fóst og stöðug. Þegar
málningu er lokið tekur þú
þynnuna áður en þú setur lokið
á sinn stað.
Málningardós á
hvolfi
Áteknar málningardósir á að
geyma á hvolfi. Þá myndast eng-
in skán eða börkur á málning-
unni en gættu þess að dósin sé
vel lokuð.
Stigalökkun
Þegar lakka þarf stiga sem eru
i stöðugri notkun er ein leiðin að
lakka annað hvert þrep og nota
stigann eins og áður. Auðveldara
er hins vegar að lakka 2/3 af
hverju þrepi, fyrst frá vinstri og
síðan frá hægri. Stiginn verður
auðveldari í notkun og miðhlut-
inn, sem mest mæðir á, fær tvö-
falda lökkun.
Loftmálning
Byrjaðu alltaf á að mála loftið
þegar hresst er upp á herbergi.
Þvoöu það með salmíakvatni og
skolaðu með vatni. Byrjaðu að
mála gluggamegin. Málaðu fyrst
kverkina milli lofts og veggja
með pensli og síðan loftið sjálft í
u.þ.b. 60 cm lengjum langs og
þvers.
Stöbugur málníng-
arbakki
Málningarfata getur færst úr
stað og oltiö. Gott ráð er að negla
lok, sem er víöara en fatan, ofan
á tröppuna. Fatan hreyfist þá
síður úr stað en einnig tekur lok-
ið við málningartaumum
sem runnið geta niður
fötuna.
Úr bók-
inni 500
hollráð