Dagblaðið Vísir - DV - 17.08.2000, Side 12

12
FIMMTUDAGUR 17. ÁGÚST 2000
Skoðun
Hvaða kvikmynd
sástu seinast?
Jóhann Guðmundsson sölumaður:
Mistery Man og hún var ekkert sér-
stök. Þaö fóru 2 tímar í hana og svo
fór maöur bara aö sofa.
Hrafnhildur Viðarsdóttir,
vinnur á sambýli:
Airheads, hún var rosalega
skemmtileg.
Benedikt Jónsson Ijósleiðaratæknir:
Space Quest og hún var æöisleg.
Hjördís Hjörleifsdóttir ritari:
28 days, hún var stórgóö.
Ástþóra Kristinsdóttir Ijósmóðir og
Hjördís Magnúsdóttir:
28 days og fannst þetta mjög
skemmtileg mynd.
Tinna Freysdóttir nemi:
Pokémon og hún var leiöinleg.
Frá Skagaströnd
Djúpt seilst í vasa til samneyslunnar.
Eru þetta breiðu bökin?
„Þessir öldruðu þjóðfélags-
þegnar, sem búnir eru að
strita alla œvi og búa í
haginn fyrir eftirkomendur
sína, hafa fœstir annað til
ráðstöfunar en vasapeninga
þá er Tryggingastofnun út-
hlutar þeim.“
Sigrún
s krifar:____________________________
Þeim brá ónotalega í brún, vist-
mönnunum þrettán sem búa á dval-
arheimili aldraðra á Sæborg á
Skagaströnd, þegar þeir fengu
álagningarseðlana um siðustu mán-
aðamót. - Þetta fólk er af hinni
hverfandi kynslóð sem engum vill
skulda, hvorki einstaklingum, bæj-
arfélagi né riki, og því meira var
áfallið að fá í hendur innheimtu-
seðla þar sem þeir voru krafðir um
greiðslu til hins opinbera með til-
heyrandi vanskilaálagi.
Þessir öldruðu þjóðfélagsþegnar,
sem búnir eru að strita alla ævi og
búa í haginn fyrir eftirkomendur
sína, hafa fæstir annað til ráðstöf-
unar en vasapeninga þá er Trygg-
ingastofnun úthlutar þeim. Aðrar
tryggingagreiðslur ganga til dvalar-
stofnunarinnar þeim til uppihalds.
Nokkrir fá greitt úr lífeyrissjóð-
um, í flestum tilvikum lágar upp-
hæðir sem viðkomandi er að sjálf-
sögðu búinn að greiða skatta og
skyldur af fyrir löngu. Ef fólk er svo
lánsamt að hafa ögn hærri lífeyris-
sjóðsgreiðslur skerðast trygginga-
bætur og sá aðili þarf að nota hluta
lífeyrisins til greiðslu dvalarkostn-
aðar á vistheimili.
Skulu nú nefnd örfá dæmi um
skattgjöld þau sem til innheimtu
koma hjá íbúum dvalarheimilisins
Sæborgar:
Kona um nírætt með greiðslu úr líf-
eyrissjóði, kr. 13.262 á mánuði, og
vasapeninga, kr. 9.667, samtals kr.
22.929 til ráðstöfunar, fékk innheimtu-
seðil upp á kr. 36.641. Önnur á sama
aldri með 6.223 kr. í lífeyri og kr.
12.785 í vasapening, samtals kr. 19.008
á mánuði, skal greiða kr. 24.039.
Áttræð kona með 2.189 kr. úr lif-
eyrissjóði og 15.755 kr. í vasapen-
inga, samtals 17.944 kr. á mánuði, er
rukkuð um 13.063 kr. og 84 ára kona
sem einskis lífeyris nýtur en fær í
vasapeninga á skattárinu ‘99 kr.
15.755 á mánuði - af henni eru
kroppaðar 2.708 krónur!
Þessar konur eiga engar fasteign-
ir eða annan veraldarauð upp á að
hlaupa. Segja verður að þama er
seilst djúpt í tóma vasa til samneysl-
unnar í hinu islenska velferðarríki.
- Er hér ekki umræðu þörf?
Engar fréttir úr flugturninum
Jóhann Sigurðsson
hringdi:
Hið hörmulega flugslys fyrir
stuttu hefur komið róti á hugi
margra landsmanna. I slysum af
þessu tagi (og á ég þá við stórslys í
samgöngum yfirleitt, svo og sjó-
slys) er algengt að greint sé frá að-
stæðum á slysstað svo og aðdrag-
anda og skýrt frá því að t.d. öku-
maður hafi verið á rangri akrein,
farið yfir á rauðu ljósi eða ekið í
veg fyrir tjónþola. í þessu nýlega,
mannskæða flugslysi hefur ekkert
heyrst frá þeim sem voru við stjóm
í flugtuminum á Reykjavíkurflug-
velli. Virðist sem fjölmiðlar hafi
heldur ekki spurst fyrir um aðdrag-
anda og ástæður þess að flugvél var
„Það er ekki til framdrátt-
ar í svona málum, ef draga
skal fjöður yfir suma þætti,
en upplýsa eða jafnvel leiða
getum að öðrum. “
beint til lendingar svo að segja aft-
an i annarri. - Nema engin svör fá-
ist.
Flugmálastjóri, sem einn hefur
haldið á málflutningi gagnvart fjöl-
miðlum, hefur ekki látið neitt upp-
skátt.
Fyrirspum sem beint var til flug-
málastjóra í Morgunblaðinu þ. 11.
ágúst sl. m.a. um aðflug og millibil
milli flugvélanna tveggja, hefur
ekki verið svarað svo ég viti.
Rannsókn flugslyssins er sögð
taka nokkrar vikur. En nú er farið
aö birta glefsur úr því sem rann-
sóknarmenn segjast þó hafa í hönd-
um. Sú er niðurstaðan helst að
flugmaðurinn hafi verið kominn
yfir mörk um hámarksflugtíma.
Hvort sem það reynist rétt eða
ekki, er enn full þörf á að upplýsa
almenning um hvemig málum hafi
verið háttað í flugturninum á
Reykjavíkurflugvelli hinar örlaga-
ríku mínútur mánudagskvöldið 7.
ágúst. - Það er ekki til framdráttar
í svona málum, ef draga skal fjöður
yfir suma þætti, en upplýsa eða
jafnvel leiða getum að öðrum.
Dagfari
iMmSi.
Hægfara gullmolar
Dagfari lék knattspymu í æsku og bmnaði oft
upp hægri kantinn með fyrirgjöf sem sjaldan
klikkaði. Þá var hraði á hlutunum og stundum
hljóp Dagfari sjálfan sig um koll. Verðlaunin vom
lítil kók og prins póló sem hann borgaði sjálfúr
með vasapeningunum. En nú er öldin önnur.
Knattspymumenn em famir að selja sjálfa sig fyr-
ir milljarða og dansa um á takkaskóm í veislusöl-
um við undirritun samninga. Samkvæmt fréttum
fá þessir gulldrengir þó aldrei neitt af peningun-
um sjálfir heldur félögin sem selja þá til skiptis.
Þeir em síðan settir á laun og látnir hlaupa þar til
fætumir gefa sig um þrítugt. Og hvers virði er þá
allt gullið?
Nýjustu stjömunar heita Hermann Hreiðarsson
og Eiður Smári Guðjohnsen og em samanlagt rnemir
á milljarð af erlendum félagsliðum sem nota þá sem
skiptimynt í bókhaldi. Dagfari hefúr séð þá hlaupa í
sjónvarpi á erlendum leikvöngum og þá virðast þeir
hlaupa jafnhratt og erlendir knattspymumenn. Þegar
þeir svo koma heim og leika með landsliðinu á Laug-
ardalsvellinum hlaupa þeir helmingi hægar en úti.
Hvort það er norðanvindurinn sem veldur þessu veit
Dagfari ekki en hitt er víst að þetta er staðreynd sem
allir sjónvarpsáhorfendur þekkja. Best sást þetta þeg-
ar Stoke-lið Guðjóns Þórðarsonar kom í Íslandsheim-
sókn og lék hér nokkra leiki. Stoke-mennimir, sem
Knattspymumenn eru famir að
selja sjálfa sig fyrir milljarða og
dansa um í takkaskóm í veislusöl-
um við undirritun samninga.
frægir em fyrir snerpu og hraða í sinni heimabyggð,
komust vart úr sporunum í Laugardalnum. Þeir
hlupu eins og innfæddir, töpuðu öllum leikjum og
voru ekki túkallsvirði. Enginn breskur bókhaldari
hefði litið við þeim, þó svo hann hefði verið með tvö-
falt bókhald. Skýringin hlýtur að vera sú að menn
hlaupi hraðar í útlöndum en hér heima. Eða þá að
sjónvarpsmyndavélamar í útlöndum séu með ein-
hvem flýtibúnað sem gerir knattspymumennina
sneggri, fallegri og milljarðavirði. Dagfari vildi fá
svoleiðis myndbandstökuvél í jólagjöf. Þá yrði eig-
inkonan svo falleg í eldhúsinu og bakkelsið svo
gott - á mynd.
Vegna alls þessa er Dagfari löngu hættur að
fara á völlinn en nýtur þess ákaflega að horfa á fót-
bolta í beinum sjónvarpsútsendingum frá útlönd-
um þar sem gullmolamir þjóta um völlinn. Dag-
fari laumast hins vegar stundum á kvennaleiki
hér heima og hefur gaman af. Kvennaknattspyma
er eins og íslensk knattspyma: Hæg, þung og stirð.
íslenskir kvenknattspymumenn era ekki metnir á
milljarða enda em leikir þeira meira í ætt við sirkus
en fótbolta. En það er svo gaman þegar konumar
fagna settum mörkum með rassaköstum og brjósta-
sveiflum í vítahring að það hálfa væri nóg. En það er
þó eitt enn sem Dagfari skilur ekki: Hverjum datt í
hug að láta kvenfólk fara að leika fótbolta? Er það gert
annars staðar en í Noregi? Þó langt sé síðan Dagfari
hljóp sjálfan sig um koll á hægri kantinum við Hlíð-
arenda þá man hann þó vel að stelpur fengu aldrei að
vera með. Ekki einu sinni í marki.
Farsímar fjöl-
skyldunnar
Guðlaug Magnúsdðttir skrifar:
Ég las í fastadálki í Degi sl. laugar-
dag, Spurt og svarað, svör nokkurra
manna sem vom spurðir um fjölda
farsíma á heimili sínu. Þama vora
m.a. nafnkunnir einstaklingar og
sögðust þeir allir vera með fleiri en
einn farsima, þeir sjálfir og konan
eða þá að símamir vom enn fleiri,
t.d. fyrir krakkana eða aðra fjöl-
skyldumeðlimi. Það kom mér á óvart
að þessir menn, sem stundum birtast
í fjölmiðlunum sem talsverðir vand-
lætarar á eyðslu og óráðsíðu, skuli
sjálfir taka þátt í þenslukapphlaupinu
af slíkum eldmóði er þeir tjáðu sig
um farsímaeign sína og sinna.
Smárinn í Kópavogi
- Miöja alheimsins?
Stór-Reykjavík
- „Greater Manchester“
Lárus Reykvíkingur skrifar:
„Átt þú heima í Stór-Reykjavík,“
spurði ég Kópavogsbúa, með það fyr-
ir augum að æsa upp stoltið yfir að
búa, hafa alltaf búið og ætla alltaf að
búa í Kópavogi. Honum vafðist tunga
um tönn. Kannski ekki skrýtið þegar
hafður er í huga sá áróður að Smár-
inn í Kópavogi sé og verði miðja al-
heimsins. Tilefni þessara skrifa er þó
ekki hrepparígur á höfuðborgarsvæð-
inu heldur sú árátta fjölmiðlafólks,
sérstaklega á Stöð 2/Bylgjunni, að
kalla það ágæta svæði Stór-Reykja-
víkursvæði. Þetta er innflutt afbökun
á „Greater Manchester" og álíka
orðasamböndum og á hreinlega ekk-
ert erindi til íslands.
Fasteignaverð
lækkar
Guðjón Ólafsson skrifar:
Rénun þenslu er hafin og fáir hafa
efni á að leggja í fasteignakaup sam-
kvæmt þeim skala sem ofurþenslan
hefur boðið upp á að undanfomu. Mál
var að linnti. Ég er einn þeirra sem
ekki hafa lagt i íbúðarkaup á liðnum
misserum. Maður sér líka að fasteigna-
salar em komnir í klemmu og koma
ekki út eignum sem era enn yfirmetn-
ar i takt við undanfarandi þenslu. Nú
ættu allir í íbúðarkaupahugleiðingum
að doka við þar til menn hafa tekið
sönsum á markaðnum.
Frá reiöhjólaborginni.
- Engir hjélmar og engin slys é hjólum.
í reiðhjólaland-
inu Danmörku
Bjartur skrifar:
Mér fannst fróðlegt að koma til
Kaupmannahafhar eftir næstum
tveggja áratuga hlé á ferðum þangað.
Margt hefur breyst, og flest til hins
verra. Eitt hefur þó ekki breyst; hjól-
reiðar borgarbúa. Það em tugir,
hundmð manna á hjóli á hveiju götu-
homi, einkum snemma morguns og
svo síðdegis. Og þama er enginn, alls
enginn, með hjálm á höfði. Ég leigði
mér reiðhjól og fékk samstundis. Bað
um hjálm, ég fékk glott til baka. Ég
gæti jú keypt mér hjálm ef ég vildi en
fyrirbærið er ekki þekkt í reiðhjóla-
landinu.
I i (I 'T ■»
Lesendur geta hringt allan sólarhring-
inn í síma: 550 5035.
Eöa sent tölvupóst á netfangiö:
gragff.ls
Eöa sent bréf til: Lesendasíöa DV,
ÞverhoRi 11,105 Reykjavík.
Lesendur eru hvattir til aö senda mynd
af sér til birtingar meö bréfunum á
sama póstfang.