Alþýðublaðið - 18.11.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 18.11.1921, Blaðsíða 1
Alþýðublaðið G-efið ÁjL m£ ^AÞý&ti&oUlmma. 1921 Föstudaginn 18. aóvember. 267, tölubl. PöðBrlaDsHrenoariDn. Tiitæki stjórnarinnar að ætía að vísa föðurlansa rússneska drengnum úr landi, henr alment mælst feykiíega illa fyrir. Mar'gir hafa spútt um, hvers vegna drengurinn hafi ekki verið einangraður, ef hatttt sé með svo hættulega veiki, að ástæða sé til |>ess að vísa honum úr landi. Ett þegar mönttum er sagt það, að veikitt sé ekki meir smitandi en' það, að menn með þessa veiki séu hvergi í heiminum ein- angraðir, þá Iáta menn undan- tekningarlaust þá skóðun í ljösi, að þáð sé hin mesta fjarstæða að vfsa drengnum úr landi; enda ¦allir þeirrar skoðunar, að hér hafi Jiann átt mín að gjalda. Mér var i upphafi sagt rangt írá um s]úkdóm þennan. Það var gert langtum meira úr þvi, hvað iiana sé smitaadi, en rétt er, eftir því sem aú er upplýst. Hefði eg vitað ¦hið rétta fyrir tveim dögum hefði «g aldrei stungið upp á því að ¦stjórnin veitti drengnum styrkinn, .-æem néfndur var i greininni i -gær, heldur strax sagt að eg •mundi neita allra ráða tii þess að -'koma í veg íyrir að þessi raag- indi yrði frámia. Má vera að stjórhirihi sé likt farið, henni tiefði aldrei komið til hugar að vísii honum úr landi, ef ekki hefði ¦ verið gert meira úr smitahættunni, xsn rétt er. Annars mundu margir þakklátir •stjórainni, ef hún reyndi að komá þvi til leiðar, að þeir sém géngu «neð ólæknandi gonhörroe (!ek- anda) í augum, fengjust ekki við veitingu á opinberum káffisölu- stöðum, að mörgu öðru sliku ónefndu. Ólafur Friðriksson, R&ssneskl ðrenprinn. Herra ritstjórii Þér buðuð mér góðfúslega að leiðrétta ef eitthvað kynni að vera rangfært af því sem þér höfðuð eftir mér í Alþbl. Eg verð að nota þetta góða boð og hér er Ieiðréttingin: Eg er algerlega sömu skoðunar og báðir augnlæknarnir hér i bænum, að 'engin var&ð geti gefið fulla éða viðunandi iryggingu fyrir því, að sjúkd. drengsins smiti ekki aðra og verði hér land' lægur út úr þvf. Hef aldrei annað sagt. Þvert á móti tók eg þetta greinilega frám við yður, Þá sagði eg yður og að sjúkd. þessi væri alvarlegur og hrein lanáplága þar sem hann íiendist. Gerir þar marga menn háífblinda eða meir. Þá má og fuilyrða að hann sé ekki til hér á landi. — Eg skoða það Ián að sjúkd. skyldi uppgötvast skömmu eftir að hann fluttist hingað, og ráðstáfanir istjórnarinnar bæði sjálfsagðar og manaúðlegar. Og þess megið þér véra vissir að það hefði engu breytt í tilíögum mínum þó Egg- ert Claessen eða Copland hefðu átt f felut, efiaast heldur ekki að gérðum stjómarráðsins. Þeir gefa okkrir ékki Íé eða fararéyri Amerikumeen þó þeir geri íslendittga afturreka af þvi þeir kalda að þeir hafi þennan s]úkdóm og það ekki þó um alt annan kviiia væri í rauh réttri að ræða. Þar er sjúkl. með grun um s]úkdóm þetthan brotalaust bönn> uð lándsvist og foringjum alþýð- unnat þar þykir það rétt óg sjilfsagt að verjá almenning eftir megni fyrir háéttulegum sjúkdóm- um. Guðm. Hannésson. Bvas, Hr. próf. Guðm. Hatttt- ésson. — Grein yðár er ekki leið- rétting við grein mína i gær, því hútt sýttir ekki fram á, að éghafi f neinu fáríð þar með rangt, enda Teit eg, að eg héf ekki gert-það. Þar sem þér segið, að engin var- úð geti gefið fulia tryggingu fyrir þvi, að drengurian smiti ekVi frá sér, þá ér það Orðaieikur, því hvað margir smitandi sjúkdómar eru þsð, sém hægt er að segja um; að hægt sé að gefa ýuíla irygg- ingu fyrir að alls ekki smitif Eg veit ekki betur, én að uttdahfarin ár hafi margir læknar fallið f val skyldunnar, látið lifið af því þeir fengu sóttnæma veiki, þrátt fyrir aila þá værúð, sem vfiindin kenna, og er hér ekki átt við þær het]ur í læknastétt, sem létu lifið við titraunir, eða af þvf þeir gátu ekki viðhaft alla varað, ef þeir áttu að geta gengt hinni helgu skyldu iæknastéttarinnar: að bjarga lífi annara. Þér munduð—tekki hafa ritað áúgttlækttinum bréfið, þarsemþér báðuð hann 'að athuga málið aft ur, ef þér hefðuð ekki sjálfur verið ^eirrar skoðunar, að kom- ast mætti hjá því, að reks þenaa föðurlausa dreng úr landi, enda sögðuð þér við mig, að sjúkdóm- urinn væri tregsmitandi. Það er nú komið í Ijós að kránkleiki sá sem hér er um að ræða, er í öllum löttdum, en þér getið ékki sagt að hann sé alvar- leg og %rein landpl&ga f Dátt- mörku, Þýzkáiandi, Engl. o. s. frv. Þó þetta eigisérstað i Suður óg Austur Evrópu þar sem sóðaskap- urinn kéyrir úr hófi, og almettn- ingur Iifir og deyr svo að segja

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.