Alþýðublaðið - 30.11.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 30.11.1921, Blaðsíða 1
AlþýðuWaðið <3-<3>íMI ¦&& md 1921 Miðvikudaginn 30. nóvember. 277. tölabl, ^TIþý B a|I okkur inn og jVÍorgunblaðið. Morgunblaðið hefir undanfama daga verið að bera jafnaðarstefn- una á íslandi fyrir brjósti og hefir gefið Alþýðuflokknum ýms góð ráð viðvikjandi henni. Þyklr þetta korna út hörðustu átt, því að það bláð hefii iátlaust frá því þaðvar stofnað nítt og rægt þá stefnu, Alþýðuflokkina og alla þá mena, sem þar hafa beitt sér. Sumir ¦vinir ritsijórans hafa getið sér pess til, að hana væri með þess- um greinum að undirbúa ein af sínum margþektu pólitisku hama- skiftum. Aiþýðuflokkurinn sé f svo miklum uppgaagi nú, að ritstjóri Morgunblaðsins álíti, að innan skarams muni hann verða öflug' asti stjórnmálaflokkur í iandinu, og eítir gamalli venju langi rit- idtsjórann til þess, að komast 'þsngað, sem eldurinn beit brenni. Varlega mega menn þó fara i að trúa slíku, því að þótt yaxandi fylgi Alþýðuflokksins sé öllum sjá&nlegt, þá er þópeningastraum- -uriars Morgunblaðsmegin, og það mua ritstjónaa meta raeira. Morgunbiaðið viðurkennir nú, að það og aðstandendur þess hafi verið dauðhtffitt um, að Alþýðu- flokkurinn mundi gera byltingu (1) •og þessi hræðsla sé grundvöllur- iasrt undir hsnum heimskulegu og móðursjúku ráðstöfunum, sem gerðsr voru hvíta daginn. En hverjum er um þessa hræðslu að kenna neœa ritstjóra Morgunblaðs- ins og aðatandendum þess, sem alið hefir á þessu um mörg ár raeð vísvitaadi ósannindum um Aiþýðuflokkinn og jafnaðarstefn una yfirleitt innanlands og utan Loks hefir Morganblaðlð farið að trúa sínum eigia ósannindum, ¦— #að eru helber ósannlndi, að pré dikuð h'afi veiið uppreisn af Al þýðuflokknum og veit það hver •¦maður, sem sótt hefir flokksfundi eð» Iesið blaðið undanfarandi ár, Annað mál er það, að ætíð hefir þótt skylt að geta þess, hvernig stæði bsi slik mál erlendis og hefir verið skýrt samvizkulega og rétt frá bæði úr rauðum og hvít- um herbúðum. Tillaga Morgunblaðsins um að jafnaðarmenn láti nú úr skera, hverir séu bolsivíkar eða ekki, er fram komin af venjulegu göfug- m&nnlegu hugarfari biaðsins og aðstandenda þess. Morgunblaðið vill sem sé hampa því fram, að Olafur Friðriksson og Hendrik Ottósson séu „voðalegir bolsivik- ar", ea við slika menn verði „hnefa- rétturinn að ráða, hvort þeir verði undir eða ofp.n á", en ekki lasds- lög. Hyggur Morgunblaðsliðið að éini möguleikinn tll þess að hægt gé »ð aiðast á þessum mönnum sé að Alþýðtflokkurinn geri þá flokksræka og skifti sér síðaa ekki af því hvernig með þá er farið. En þarrta tnishepnast góðmann- 1 eg*r tilraunir Morgunblaðsins, fyrst og fremst vegaa þess, að þvf blaði koma ekkert við mnanflokksmál jafnaðarmanna né hvernig þeir haga sllku, enda munu Alþýðu flokksmenn sjáífir beztu dómarar um þau mál. t öðru lagi mundí Alþýðuflokkuriim ætíð láta sig œálí skifta og fylgja til þess ítr asta, mál&tað þeirra manæa, sem ætti að níðast á og þá ekki sfzr, e'f ætti að fremja réttarmosð vegna póliiískra skoðanz, hvort heldur sem væri á bolsivíkum eða auð valdssinnum. Alt er elnnig gripið úr lausu lofti hjí Mgbl um stefnubreytingar stjórnar AlþýSufl. og Alþýðubl, Eins og mönnum er kunnugt tók flokkstjórnin og fleiri leiðandi cnean innan flokksins þá steínvs í óeírðamálinu, að skifta sér ekki af brottvfsun rússneska drengsins á annan hátt en þann, að gera alt sem f valdí flokksins stóð, til þess að koma á miðlum Og halda uppi friði £ bænum En jafhframt var ákveðið að fylgja þvf fast fram, að þetta mál yrði ekki notað sem árásarefni á Aiþýðuflokkinn, að lögreglan yrði að koma fram gegn Olafi Friðrrkssyni, eins og hverjum öðrum manni, á sem frið samlegastan hátt, og loks að tekið væri á öllum yfirsjónum f þessu máli gegn lögregluvaldinu mildi- lega, til þess að gefa málinu ekki pólitiskan lit. Aðförin gega ÓUfi Friðrikssyni er n<5 viðurkend, af ölium þorra bæjatbúa, eitthvert hið mesta ax- arskaft sxarakaftaliðs Morgunblaðs- ins, þar sem boðinn var út her, skipaður fyrir herforingi, og bær- inn settur í hernaðarástand, al þýðuœönnum var varla wært f bænum hvíta dsginn, meðferðin á þeim sem hvítá hersveitin tók fasta var hin hrottalegasta, og alt gert til þess að nota málið sem árás á A'þýðuflokkinn. Slíkt at- hæfi vildi Alþýðuflokkurinn undir engum kriagumstæðuai þola Krafa flokksins vsr að hvíta hersyeitin yrði tafarlaust að hverfa, eða að öðrura kosti yrði stofnsð annað varðiið, úr hóp alþýðumanna og annara friðsðmra borgara, sem héldi uppi reglu í bænum gegn óaldar flokknum. Jafnframt var þess kraf ist að alt aðfararmálið yrði rann sakað og þeim sem bæri ábyrgð á því að hervaldi var beitt, yrði refsað lögum samkvæmt. Hvíta hersveitia var leyst upp og var upp frá því von um frið í bænurn og Htil þörf fyrir. varðlið gegn henni, en skipstjórinn á Þór er

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.