Alþýðublaðið - 18.01.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 18.01.1922, Blaðsíða 1
Alþýðubla 1922 M ðvikudagÍBii 18. janúar 14 tölubiað 3Cattaþv§ttir Ji 0. Þessi Morten Ottesen, sem leigðUr er til þess að skdfa óbóta- skammir um menn i Morgunblað inu, sendi út 4 dálka, sunnudsgs- prédikun utn mig- 15. þ. m. Af þessum 4 dálkum er rúmur dálkur sem á að heita svar við grein minni nm voltakrossinn M. 0., sem birtist í Alþýðubl — Mun eg taka þenna hluta greinarinnar fyrst Af mótbárum hr. Mottesens við grein minni stendur nú harla Ktið eftir. Haen er þó ean að vaða utn, an ef andvirði útflutningsaf- urðansa yrði á hendi gjaldeyris- nefndar, þá mundi raunyerulegt gengi verða aansð en gengið á andvirði alls útflutningsins 1 Þetta *r álíka vit eins og ef rnsður, sem seldi nu snilliag á 25 áura. héldi því fram að gengi sterlings ¦ piinds væri 5 krónur, en ekki : gengi það sem mena verða alment að greiða fyrir sterlingspund! önnur ástæðan, sem hr. Motté- sen kemur nú með, er að allir • dýru togararnir muni seljanlegir fyrsr um 500 þúsund krónur hver, "í Morgunbl. 5. þ. m. þykir hr. M. O. „afbragðsráð, ef framkvæm- anlegt væri," að afskrifa verðfallið, seai orðið hefir á togurunum, en telur það ógerning vegna þess hve mikið það sé. Ná snýst hann um á hnakka og hæ! og segir; Það er sama sem ekkert v«rðfail á togururiuml Eg feíst nú frekar á skoðun hr, M. O. nr. 1. Með isverjum pósti frá útlönd ura koaia tilboð íiá eigendum togara sm sölu á þeim fyrir frá 50—175 þús kr. Heri eg^ séð fjöída slíkra tilboða pg murm þau send flestsra sjtsgfri verzlunum og útgerðarHiÖBnum hér á laadi, cnda vitá þetta aifir, Ef þessar sögur hr. M O uœ tilboð í togara væru cannar, yæri fjarstæða af togara- félögaaum að leita á n^ðlr ríkis- Æjóðs um að hann gengi f ábyrgð fyrir togsrana gegn útlendum 9eð höfurn Þeir værú þá ekki á helj- srþröminní, og í versta tilfelli gætu íélögin selt togarana fyrir þes'.-i V* milj. kr. tiiboð og þannig Iokið akuldunum. Utfendir skuld eigendur mundu heldur ekki hika við að taka veðin, ef þeim þætti það svara kostnaði Þessi Gróu- saga hr M. O um tilboð í tog araaa „gengur því áreiðanlega ekki í fólkið." Það væri gaman að heyra nöfn þeirra manna, sem gætu fært rök að því, að einn maður geti f hæzta lagi stjórnað einum eða tveimur togurum, eins og'hr. Mo. hefir eftir þeim, „sem þessu máfi eru kunnir." Það þsrf hvprki út- gerðarmann né sjómann til þess að vita, að togaraútgerð ber sig bezt i stóntm stíl, og að fyrirtæki þurfa ekki því fleiri framkvæmdar- stjóra, sem þau eru stærrh Hitt er eðlilegt. að hr. M. O álíti áð þutfi marga framkvæmdarstjóra, því að hann ætlast til þess, að slíkir hálaunaðir menn annist smá> vegis innkaup til togaranna hér í búðunum, séa skrifstofumenn og sendlar. Það er ekki voa að út- gerðin hafi efni á því að „hlaða upp skrifitofufólki og sendlum" til þess að annsst hin einfaldari störf, ef framkvæmdarstjórarnir eiga allir að haldast á stórum launum. Út gerðin verður þá rekin einungis vegna þeissra nnanna, ea yenju- legri vetkaskiítingu verður ekki komið við og útgerðarkostnaðurinn verður þsr af leiðandi marg faldur. Hr. M. O. talár mikið um h^að eg hafi sagt um Fiskhtiaginn pg hí. Kol og salt Eg mán ekki til að eg hafi riíað né rætt mikið um þau lélög. Frá auðvalds sjónarmiði er rétt, sð hagkvæmt getur verið íyrir togarana að hafa f einu lagí kola innkaup, en hf. Kol og salt hefir ekki leyst það mál, Ifklega aðal ltga vegna þess, að þs^ð félag mun vesjulega ge?a inaktup sín l KRAMZAR oe BLÓM fést á Brekliustíe 3 J h)á einum aðal hluthafanum og ekki sem hagkvæmust. Fiskhringurinn var einnig frá auðvalds-sjónarmiði rétt spor, að öðru leyti en því, sem allir vitá nú að kom honum á kaldan klaka, fyrst og fremst að einn aðalhíut- hafinn fékk fhkinn í umboðssölu, ábyrgðarlaust, og í öðru Iagi af því, að hann seldi Spáaverja flskinn aftur í umboðssölu. Þessj tvö fyrirtæki hafa þv£ e^ki einu sinni verið rekin til hagsmuna fyrir togaraeigendurna né fram- kvæmdast)óra þeirra, þó að svipuð fyrirtæki gætu verið þið. Hitt skiftir aftúr meirá máli, að hvorugt þessara tveggja auðvalds- fyrirtækja, né annara siíkra, sém síðar yrðu stofnuð, mundu rekin með hagsmuni þjbðarinnar fy.ir augum, heldur örfárra peninga- manna. Mundi slfkt kolakaupafélag sýna það með háu smísöluverði á kolum, en fisksöluféiagið mundi féfletta smáframleiðendur með fisk- verði sfnu til þeirra. Væri þá nsuðsynfegt með þau, eins og sameinaða togaraútgerð og alian atvinnurekstur, sem bezt borgar sig f stórum stíl, að þjóðin hefði umráð ytir þeim, eða strangt eítir- lit En þetta fer auðvitað fyrir öfan garð og neðan hjá hinum leigða blaðritara gengisbraskar- anna og togaraframkvæmðarstjár- anna hr. M. O Eg hefi þá rifið sundur þésii fáú „hálmstrá", sera hr. M. O. feékk á og sýnt frsm á að hægt værj að ákveða rétt og-fast gengi a eflenduni g)aldeyrie að dýru togararni? hans hr. M,. O. erií failair í verði, að sarseining tog-: arahna' og fækkun fVamkvæmdar- st)óranná. er nauðs>yaleg, en sá ssmeiniag yrði að vera með um- sjón þjóðatinnar og með hagsmuni hetsnu (y ir augum. Hr, M, O,

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.