Lesbók Morgunblaðsins - 21.02.1926, Blaðsíða 1

Lesbók Morgunblaðsins - 21.02.1926, Blaðsíða 1
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS. Sunnudaginn 21. febrúar '26. Frá Hiðurlönðum. Ejtir fialldór Kiljan kaxness. i. Jeg er að ferðast um þessi svo kölluðu Niðurlönd, og kemst að þeirri niðurstöðu, að jeg kann Flandramál, án þess að hafa lœrt það, á sama hátt og jeg upp- götvaði einusinni að jeg kunni færeysku að mjer óvörum, og öðru sinni að jeg kunni nýnorsku. Jeg tek bæði stórum og smáum opinberunum fegins hendi. Jeg dvel nokkra daga í Lou- vain, og minnist þá þess, >að hjer var Benedikt Gröndal í einhverju reiðuleysi fyrir margt löngu. Lou- vain er gömul mentaborg og há- skóla, en það var skotið á hana í stríðinu og Sánkti Pjeturs dóm- kirkja er í lamasessi og bókasafn ið brann til kaldra kola, eitt hið merkasta í álfunni. Jeg bý í Hótel de la Gare, af því að það er siður niinn, að búa altaf í fyrsta hóteli„ sem mig ber að; þó bý jeg ekki í gistihúsum þar sem fólk er vin- gjarnlegt. Hjer eru allir undnir upp í hrútshorn, og mjer líður fremur vel. Að vísu láta litirnir í veggjapappírnum fremur ófrið- lega í augum mínum og auglýs- ingaspjöldin í borðsalnum eru sami gargandi ófögnuðurinn og annarsstaðar. Þessir herjans aug- lýsingamenn, sem finna sig knúða til að selja fólki víntegundir, kex- tegundir, sósutegundir, kjötten- inga, siikkulaði o. s. frv., ofsækja mann látlaust með þessum eilífu spjöldum sínum, sem þeir hengja upp í sporvögnum, járnbrautar- lestum, matsöluhúsum, kaffihús- um og kvikmynda, eða á götu- hornum. AlstaCar skrækja fram- íin í mann skrípamyndir þeirra. Um eitt skeið þorði jeg ekki inn í strætisvagna vegna Bovrils. Það er na'stum ótrúlegt hvílíkum of- sóknum jeg hefi orðið að mæta af liálfu Bovrils, ekki aðeins í Englandi, heldur um þvert og endilangt meginland. A hverju götuhorni í Lundúnum ógnar Bovril og Bovril ræður lögum og lofum um alt meginland. Jeg hefi aldrei sjeð jafn dónalega mynd eða jafn ruddaleg orð, eins og utan um Bovril. pað er gríð- arstór mynd af rosknum, klof- stuttum borgara með pípuhatt. Á eftir honum rennur afskaplegur griðungur, setur undir sig haus- inn og bölvar, en 'fram úr nösum hans standa strokur. Manngreyið glennir sig alt hvað af tekur, til að forða sjer undan skepnunni, en það er engin von. Eftir nokk- ur augnablik hefir nautið dregið manninn uppi. En svo hroðaletr sem myndin er, þá er þó yfir- skriftin ó'llu agalegri, en þar standa þessi orð: ,,Bovril puts beef into you!" — Það útlegst: Bovril setur í yður griðung. Þessi ruddaskapur er titbreidd- astar bókmentir í Englandi og fólk verður vitstola í stórhópum, þ. e. a. s.: menn álpast eins og dáleiddir inn í fyrstu búðarholu og biðja um eina flösku af Bov- ril í örvæntingn sinni. Nautið dregur manninn uppi. Bovril fer sigurfðr um allan- heim. Enginn er nógu kloflangur til að fá um- flúið Bovril. Lifi Bovril! Bovril setur í yður griðung! Jeg sest að kvöldverði innan um fimtíu auglýsingar á borð við Bovril. Gargið í hljómsveit- inni er nægilega hrottalegt til þess að geta fælt belgiska tröll- jálka. Alt í kringum mig eru hlutir, sem hafðir eru til að œsa skilningarvit manna, sumir lif- andi, sumir dauðir, en þjónarnir setja upp tíguleg andlit í horn- nnum, eins og eigi að fara að taka af þeim ljósmynd. Jeg læt eins og mjer standi alveg á sama. Salurinn smáfyllist, eftir því sem líður á kvöldið. Það koma menn, konur og börn, drekka kaffi og bjór og setja upp fáráð- linga-andlit í hávaðanum. Fólk sækist eftir hávaðanum, til að geta fengið ta'kifa'ri til að setja upp fáráðlings-andlit, einkum þó hjón, sem hafa talað um veru- leika-atriði áruni saman og at- hugað alt undan sjónarmiði skyn- seminnar, frá borgarstjórakosn- ingum alt niður í jólagjafir til fátækra, en eru nú farin að þreyt- ast. Andspænis uijer sest virðu- legur borgari á fiiutugsaldri, og hneigir sig svo djúpt fyrir mj» um leið og kann sest, að mjer liggur við að vikna; það er eins og hann hafi lært mannasiði í Þýskalandi; hann er með dýrlega hringa á höndunum, og yfir- skegg, en jeg læt ejns og ekkert, sje. Nokkru síðar konm tvær stúlkur og kanpa s.jer bjór. Þær eru sýnilega allþungt haldnar af árangurslausum heiðarleik, koma sjer þó um síðir til að afhneppa kápunum og sýna borgaranum núnuni nyju kattomenium-trey.iurn ar sínar. Síðan koma virðuleí

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.