Lesbók Morgunblaðsins - 17.04.1977, Blaðsíða 7
stendur „græjufólkið" í
marga tuga metra langri
biðröð (biðin getur farið
upp f hálftíma) til þess svo
að renna sér niður í ferð,
sem tekur 2—3 mfnutur.
En fúslega kyngdi ég
heimsku minni, þegar ég
fékk þá skýringu á stað-
setningu lyftanna, að
þarna héldist snjór lengst
frameftir vori.
Ég byrjaði minn skíða-
feril á þessum slóðum í
„Samkvæmisbrekkunni".
Þar hittast mjög margir
bæði þeir, sem koma ofan
úr hæstu hæðum „Djörfu-
brekku", þeir, sem renna
sér I „Samkvæmisbrekku"
svo og þeir, sem stunda
skíðagöngur eða einungis
fótgöngur. Oft er kátt f
„Samkvæmisbrekku". Þar
hittast gamlir vinir, sem
ekki hafa sézt svo árum
skiptir f einangruninni f
Reykjavfk.
En þar sem kjarkur minn
jókst undarlega Iftið með
tfmanum og ég var sffellt
hrædd um að „stfma" á
annað fólk eða það á mig
þarna f fjölmenninu, gaf ég
allt brekkurennsli upp á
bátinn. Ég fór að voga mér
lengra og lengra inn á
„ Bankastjórabringur",
þangað sem merkta
göngubrautin liggur, þó að
enn hafi ég ekki komizt
alla leið upp á „Suðurhæð-
ir", þar sem ég sé fjarlæg-
ustu merkjaflöggin bera
við loft. En ég uni mér
alveg yndislega þarna inni
á „Sunnuflötum" undir
„Sólarhlíðum" og f „Sælu-
dal", þar sem sólskinið
hefur svo oft glitrað á
fönninni þennan milda vet-
ur, Esjan og önnur „smá-
fjöll" liggja sem næst fyrir
fótum manns og vfðáttan
og kyrrðin hafa orðið þess
valdandi, að mér finnst ég
eiga að minnsta kosti hálf-
an heiminn.
Anna Marfa Þórisdóttir.
Halldór Pétursson var meðal þeirra myndlistarmanna fslenzkra, sem blöSin — og þar á meðal Lesbókin — leituSu til. Hann var einn af
fáum, sem gat teiknaS hvað sem uppá kom og gert það svo að segja á stundinni. Hann myndskreytti hin sundurleitustu efni og f þeirri erfiSu
list aS ná fullkomlega andlitssvip meS örfáum strikum, var hann ókrýndur fslandsmeistari. Meðal verka hans, sem f seinni tíð vöktu
sérstaka athygli, voru teikningarnar frá heimsmeistaraeinvlginu f skák. Lesbókin minnist Halldórs Péturssonar með virðingu og þakklæti með
meðfylgjandi Ijóði og einni af teikningum hans af þeim Spasski og Fischer.
Orn Snorrason
Og svo er það hjartað,
hjartað f brjóstinu.
Heimur og skynsemi segja:
— Endilega þetta, alls ekki hitt.
annars muntu deyja!
En veikt er hjarta og hlýtt,
og hlýjast það veika.
Er dauðinn Iff eða Iffið dauði?
En nú er þér ekki spurn.
— Þú veizt.
Einn kynntist öðrum
á ævi seint.
Það marraði f arni
mannlegrar glettni.
Ég harma enn
að hafa ekki fyrr
Halldór að vini eignazt.
Sú breiða vfk varð á milli
Og öll kurl
komust aldrei til grafar.
Snauðust alls eru orð,
sem enginn heyrir,
rétt eins og von,
sem vissa rekur á dyr.
En sé eitthvert efra Iff
ég sé þig f huga.
Þú heldur á blýanti,
— búinn að teikna Pétur.
Hlýr er húmor f augum,
heilsan skfnandi.
Þá verður haustið vor
og vetur sumri betri.
Brosandi dæmdi hann vægt
veika og seka.
Hreinskiptinn sjálfur,
hugði aðra Ifka sér.
Viðhlæjendur vildi sfzt sjá.
Vinur heill vinum.
Hafði fð orð um.