Lesbók Morgunblaðsins - 22.10.1988, Page 6

Rætt við NÍNU BJÖRK
ÁRNADÓTTURí
tilefni nýrrar ljóðabókar
hennar, sem senn kemur
út og heitir Hvíti
trúðurinn

ÞAÐ ER SVO STUTT í
EHTHVAÐ FRUMSTÆTl
HJÁOKKUR
Eftir KRISTÍNU
ÓMARSDÓTTUR
ún er með dökkblá augu eins og djúpur dimm-
blár sjór og hún er með koparlit augu og
stundum eins og brennur eldur...
Hún kann að tala, skemmtileg og með
allt lífið í andlitinu. Það er hægt að hlusta
á hana lengi án þess að vita hvað klukkan
slær.
Þess vegna gæti ég tekið við hana við-
tal í hverri viku allt árið um kring og leng-
ur. Setið og horft á augu hennar og and-
lit segja sögur.
Orð Nínu, í ljóðum og sögum, eru heit.
Þau strjúkast við mann og af blaðsíðum
bóka hennar er eins og andað, — í alvör-
unni andað. Það kemur svona hlýr andar-
dráttur framan í mann. Það er töfralegt
að hún skuli geta skilið eftir andardrátt
sinn í sautjánhundruð og fimmtíu, og fleiri,
eintökum. Það er galdur. Að geta gert
svona hlý orð.
NÚ er að koma út hjá Forlaginu sjöunda
ljóðabók hennar, Hvíti trúðurinn. Sú er
líka heit. Það eru sex ár síðan út kom
eftir hána ljóðabók en í fyrra fengum við
fyrstu skáldsögu hennar, Móðir, kona,
meyja, — brennandi heita sögu. Jólin 1985
var sýnd sjónvarpsgerð Kristínar Jóhann-
esdóttur af verki hennar Líf til einhvers,
sem gerði alla íslendinga heita í andlitinu
og kalt á tánum í nokkrar vikur. Alls hafa