Tíminn - 16.04.1967, Qupperneq 4

SUNNUDADGUR 16. apríl 1967.
16
TÍMINN
er orðinn gamall í faginu.
Hann er hér að mála bakgrunn,
sem leikmyndagerðamaðurinn
okkar hefur gert. Ekki lízt mér
á, hvað mikið af málningu fer
á sloppinn hans. En hann seg-
iir, að listamönnum leyfist allt
slíkt.
4. Þessi listmálari —
þekkið hann sjálfsagt öll

Teiknimyndir - Mikki Mús út
skýrir hvernig þær verða til
Sæl, krakkar mínir, ég þarf
ekki að kynna mig fyrir ykkur,
þið þekkið mig áreiðanlega
öll. Þið þekkið líka ýmsa félaga
mína, t.d. Andrés Önd, og And-
ersínu, og auðvitað hana Mínu,
vinkonu mína. En ég hef kom
izt að því, að þótt margir, bæði
fullorðnir og krakkar, þekki
okkur í sjón, þá hafa þeir ekki
hugmynd um, hver bjó okkur
til eða hvernig teiknikvik-
myndir eru gerðar. Það heim-
sótti okkur til dæmis ungur
maður í fyrra, sem langaði til
að fræðast um teiknimyndir,
og ég fylgdi honum um allt
teiknimyndaverið. Þá voru þes
ar myndir teknar, sem ég ætla
að láta ykkur njóta góðs af
núna. Seinna ætla ég svo að
segja ykkur svolítið frá höf-
undi okkar, Walt Disney.

5. Þessar sætu, litlu stúlk-
ur hérna eru blek- og litsetj-
arar. Þær draga mynd Andrés
ar, teiknimyndagerðarmanns
b. Myndatökumennirnir okk-
ar setja glæru „celluloid“
teikningarnar, eina í einu á lit-
aðan bakgrunninn og taka Ijós
myndir af öllu saamn. Úr þessu
verður röð af samstæðum mynd
um af „leikendum" okkar í
viðeigandi umhverfi. Hugsið
ykkur, í eina litla hreyfingu,
þarf 16 einstakar myndir, og
hver mínúta af teiknikvikmynd
er byggð upp af 1.440 ein-
stökum teikningum! Þá getum
við rei'knað út, að í langar
kvikmyndir, eins og til dæmis
„Mjallhvít og dvergarnir sjö“,
fara þúsundir teikninga — og
kostnaðurinn verður afarmikill.
upp á glæra „celluloid" örk.
Þær nota litaleiðavísi til þess að
fá myndina í réttum litum.
1. Velkomin í Walt Disney-
kvikmyndaverið. Gjörið svo vel
að fylgja mér, við munum fá
að sjá, hvernig teiknikvikmynd
ir verða til. Við skulum byrja
hér í Sögudeildinni. Þegar Chip
og Ohap fá nýja hugmynd,
rissa þeir hana á blöð og festa
blöðin í röð á töflu, eins og
myndasögu í blað. Þeir eru að
vinna að teiknimyndinni,
„Sverðið í steininum,“ sem þið
eigið vafalaust eftir að sjá. Mér
sýndist Ohap erfiða á meðan
Ohip situr í makindum sínum
og bíður eftir að fá nýja hug-
mynd í kollinn.
2. I hljóðupptökudeildinni,
tökum við upp tónlist, ýmiss
konar hljóð og raddir. Það er
erfitt að velja rétta tónlist við
myndir til þess að skapa sér-
stök áhrif. Eins er það vanda-
samt verk að finna réttar radd-
ir, sem eiga vel við hlutverk-
in í kvikmyndinni.
3. Hér er listamaðurinn
sem blæs lífi í leikendur. Hann
verður eiginlega að vera leik-
ari sjálfur, þið sjáið, hvernig
hann yglir sig í spegilinn til
þess að ná réttum svip á lista
verkið. Ég, sem er stjórnandi
kvikmyndarinnar, segi Andrési
vini ok’kar, hvernig ég vil, að
leikendumir fari með hlutverk
8. Lítið á þessa filmuræmu.
Hér sjáið þið, hve margar mynd
ir þarf til þess að láta Arki-
medes uglu blaka vængjunum
aðeins einu sinni!
7. Jóakim gamli önd' er
klippingastjórinn okkar. Hann
klippir úr og skeytir síðan sam-
an hin ýmsu atriði í eina sam-
fellda kvikmyndaspólu.
riði úr „Sverðið í steinunum.“
Ef einhverjar breytingar eru f" “7“-
nauðsynlegar, og oft er það
þannig, þá verðum við að gjöra
svo vel að byrja upp á nýtt! I
Jæja, krakkar, þá er þessari
fræðsluferð lokið. Ég vona, að
þið fáið öll tækifæri til þess
að sjá „Sverðið í steininum,“
ég er viss um, að þið munið
skemmta ykkur vel. Í
9. Hér í sýningarsalnum
okkar horfum við svo á árang-
urinn. Á tjaldinu sjáum við at-

ipjljjfl
.■ú'. t Hl
v
jSI'l
II•>
II ‘ í-ii'i" ( *,r}L.Jn ''ÉtfliíliUdUnn
rTMinifíihiiiá„i wjl^BSÍKoili
I