Tíminn - 22.02.1968, Síða 11

FIMMTUDAGUR 22. febrúar 1968.
í Rey-kjaví'k var fyrir mörg-
um árum maður nokkur, 'sem
tók að gera sér það að atvinnu
að þvo og fága gluggarúður.
Aðallega fékk hann vinnu
við þetta hjá verzlunum og
meiri háttar mönnum í mið-
bænum.
Jón Hermannsson tollstjóri
átti þá heima í Lækjargötu.
Gluggafægir fór heim til
hans og spurði hvort hanm
ætti ekki að hreinsa gluggana
fyrir hann.
— Ég held ekki, sagði Jón.
Ég hef annan, sem gerir það.
— Jæja, sagði hinn og þóttist
ekki vita um neinn keppinaut
í þessari starfsgrein.
— Það er suðaustan-vindur-
inn og rigningin, sagði Jón.
Guðni Guðmundsson var að
kenna í kvennabekk í Mennta-
skólanum.
í byrjun tímans höfðu stúlk-
urnar hellt vatni í setuna á
kennarastólnum.
Guðni skeytti því engu og
kenndi út tímann, en þegar
hann stóð upp, sagði hann.
— Ég ætla að biðja ykkur
stúikur að vera ekki að setjast
í kennarastólinn í frímínútuin-
um.
Kunningi Áma læknis mætti
honum á götu og sagði við
hann.
— Ósköp er langt síðan ég
aef séð þig. Hvar hefur þú
verið?
— Ég hef verið veikur, svar-
iði læknirinn.
— Ég hélt, að læknar yrðu
aldrei veikir, segir þá kunn-
ingi hans.
— Jú, segir læknirinn, og
þeir geta meira að segja dáið.
Guðjóni litla gekk illa að
læra málfræði. Kennarinn var
að útskýra fyrir honum tíðir
iagna og spurði hann svo:
—Hvaða tíð er: ég borða.
— Máltíð, svaraði Guðjón.
Óþurrkar miklir höfðu geng
ið um Suðurland um túna-
sláttinn, og töður manna lágu
undir skemmdum.
Lo-ks kémur norðanþerrir á
sunnudegi, en þá var messu-
dagur á préstsSetri einu.
Fó!k kom til kirkju, og prest
ur messaði, en að mes$u lökinni
fór hann óðara úr hempunni og
út á tún í heyvinnu.
Móðir prests skenkti kirkju-
gestúm kaffi og hafði hraðan
á, því að hún var atorkukona
hin mesta í búsikap og vildi
komast sem fyrst í töðuþumk-
! inn.
Mér fannst ræðan með stytzta
móti hjá prestinum núna. sagði
kona ein við móður prestsins.
— Já, svaraði hún. — Hann
sagði bara Amen, undir eins og
hann kom því við.
#SL«MMUR
OG PÖSS
AÁG32
VK64
♦ K82
*Á65
A 854
y Á10982
♦ DG1095 !' ‘
♦ -----
Suður spilar fjögur hjörtu.
Útspil spaða K. Hvernig á
Suður að spila?
Suður tekur strax á spaða Á,
kastar spaða niður í laufa Á
og spilar hjarta K og litlu
hjarta. Ef Austur lætur lítið
hjarta setur Suður aðeins átt-
una' Á þennan hátt tryggir Suð
ur sig gegn þvi, að Austur hafi
í byrjun átt D G fjórða í
hjarta.
Þannig gefur Suður aðeins
einn slag á tromp, spaða D og
tigul Á.
Ekki þessa feimni, Jón, þú
ert ekki sá fyrsti, sem þarft
að nota gleraugu.
Krossgáta
Nr. 41
Lóðrétt: 2 Biður fyrirgefn-
i-ngar. 3 Röð 4 Mat 5 Jurt
7 Svívlrða 14 Tveir eins
Ráðning á 40. gátu.
Lárétt 1 Nykur 6 Rám 8
Veð 9 Sko.10 Lóa 11 Nei
12 Mör 13 Nái 15 Aginn
Lárétt: 1 Jaxla 6 Sáðkorn 8
Skraf 9 Höfuðborg 10 Fæði 11 Lóðrétt: 2 Yrðling 3 Ká
Vindur 12 Miðdegi 13 Þras 15 4 Umsamin 5 Ávana 7
Gramur. Kotra 14 Ái.
TÍMSNN
1
I. KAPÍTULI.
Skilaboðin.
„Stúllika, sem á ©mgan unniusta
— sitúilkur, ég var að lesa um
það einmitt í morgun á leiðinni
með neðanjar®arbrauitin.ni,“ sagði
uingifrú Hoilit yfiiir vdnnu sámni —
„stúlka, sem á engan unnusta, er
eins og skip út í rúrasjó, sem
i ekki veit hvar það á að leita háfn-
ar —“
„Já, og flestar virðast vielja sér
unnuista eftir regliunni: „Að halda
í fiyrstu höfn, þegar sitormur er!“
sagði ungfrú Robinsoin og saug
Mitið éiitt upp í nefið að vanda.
„Jæja þá! Mér finnst nú vera
töluver.t vit í þvi, að laikur eigin
miaður sé betri en enginn," sagði
ungfrú Holt heimspefciiliega Hún
sat boginn eins og banani yfir rit-
vélarboirðinu og brúna hárið var
Mess-t eiins og súfctou-laði undir hár
nietinu. — Þegar ölilu er á bo-tn-
inn hivoiflt, góða mín þá eruð þér
gift. ef þér niáið í mann oig þá
getur enigina sagt annað. Bn tak-
ið þér etoki þeirn, sem býðst, þá
eruð þér eifcki gift!
— Ein sá sannil-eiikuir! — sagðd
ungffrú Robdnsoin eiims og í
diraumd. — Skiijið þér þetta, ung-
ifirú Trant?
Og hún leiiit hæiðnistega yfir ti!
míin, til þess að sjlá hvort ég
.ski^dj,, þetta a’gerlega. Ég iézt
efckd gera það. Suðan útan úr
borginni, sem sífelt heyrðist ail-
an daginn í skuigga-te'ga skrifsto-fu
herbergimu oikkar, var farin að
far-a í taugarnar á mér, nœstum
ein-s og fvrstu vitouaa. sem ég
vann á skipamiðlunarskrifstotfum
Vestur-Así'ufólaigsiinis. Ég leit ekki
uipp, en þá heyrðist sagt, hveLlri
rödd-u, sem yfirgnæfð^ suðuna úti
og iinni:
— Ungfrú Trant, viljið þér
gera svo vel og finma mig?
Fimguirair á mér duititu >£an
af ritvéiinni og ég lei-t hissa fram-
an í skarplega andlitið á minnsta
vifcadiremgnuim, sem við h-öfðum.
— Jlá, hvað er það, Harold’
— Ungfrú Trant, herra Wait-ers
óskiar etftir, að þér komið inn á
einikastofu síma jdju-kkan tvö.
— Ég? — Ég spurði í mesta
fáti: vonamdi, að þetta gæti ekki
verið saitt, að heyrnin hetfði til
aJllrar hamimgju brugðizt mér. En
sivo var eddki.
— Já, á sLagimu tvö, ungifrú.
— J-æjia, Harold, — heyrði ég
sjiáií-a mig segj-a óttaMandiinni
nödidu.
Þá heyrði ég að diyrnar lotouð-
uist á eftir dremgnum
Er ég smeri mér vdið, mætti ég
augnaráði ungtfrú Robinson. Hún
hortfði á mdg sfcarptegum, brúnum
angum ytf-ir ritvélina sírna.
— Sendi forstjiórinn etftir yður?
Ég fcinkaði kolíd ótitaslégin.
— Hafdð þér nokkra huigmynd
um hivers vegna?
— O — það gæti verið út af
hverju sem er nú í vitounni, —
and-varpaði ég. — Það gæti verið
vegna þess að ég gleymdi að setja
fiylgisfcjiölin í bréfin, sem ég sendi
verzluiniarsamibandimu. Eða vegna
þess, að ég sieppti Snúið við!
neðst á bréfia-u til B-udapest. Eða
að ég riitaði Beigaí fyrir Belgia,
og svo margt annað Ég vissd. að
hr. Dundonaild ætlaði að kvarta
umdan mér. Ég hetfá átt það ytfir
höfði mér sdðustu þrjá dasana.
Ég býst við að heyra hið versta
í dag.
— Hanin gefur yðiur ef tii viil
tæfciitfiæri, vin-a min — sagði ung-
tfrú Holt.
— Það er óiílfctégit, — mædti ég.
— Hainm er sgiálfur eins og ósikeifc-
ul véli, að harnn llíð-ur engian á
þessari skritfstof-u, manm eða fcomu
sem efcki er ein-s og vél liífca.
— Ég byst varla við, að for-
stjiórimn viti eiinu sinmii hvort vdð
erum fcariar eða konur, — sikaai.
ungtfrú Robinson inn i — Ég skal
veðjia að hann —------
— Ekfcd samtal'! heyrðist hr.
Duinidonald segja með sánum o-
þægiiiega, skozfca hreim, um ueið
og hamin ‘kom inn og gekk inm a
sfcritfstofu forstjiórans. Ó, þangað
átbi ég, Moniica Trant, bráðum að
fana.
Nú varð dauðaikyrrð í stotfunm,
sem aðeiins var rotfin af tiifdnu í
ritvéiuinum.
En ég er aOjveg viss uim, að það
sem ég vann fram á hád-eigisverð-
inn, var harla litiis virði
Þe-tta sfcuggalega vélritunarher-
-bergi, sem sneri út að stórbygig-
ingunum í LeademhaMsitræti, -
þetta herbergi, sem var sivo dimm-t
að vdð urðum að iáta loga á raf-
magnslömipum alilan dagin-n ytfir
ritivéliuinum, hvarf sjiónum mínum.
Ég heyrði eikki lengur suð borgar-
iííisins fyrir utain og hið kve'iandi
— klifck—k-lifck—a—fclifcfc—pring
prin-g — í ritvélunum. Ég fann
ekki lengur tii drungans og ryiks-
ins, því ég söktoti mér niður í bugs'
lan'ir mín ar.
Kviíðia aitihugaði ég krung-
-umstæðunnar.
Ég var einmana í London. All-
ii míndr litliu peningar voru íarn-
ir í leit að stöðu. sem ég vongóð
héit, að g-æti veditt mér að minnsts.
fcosti tveggija p-uinda t-ekju.> á vdkw.
Það miyndd verða nóg fyrir mig.
Hjá Sikiipamiðluaanféiagi Wiil'.am
Walt-ers og Oo., fléfck eg stöðu,
etftir margra vitona 1-eit, þar sem
launin voru tuttugu og öaini shil-
lings á viiku. Qg nú var ég að
öllum líkindum að missa jafnvel
þetta. Oig hvað áitti ég þá ti. bragðs
að tafca? Hvemig gat ég lagt til
háltfa leigun-a fyrir he>bergið í
Marcond Mansions? Gat ég meira
að segj-a borgað ódýra máltíð og
nauðsiyini'egasta kiiæðnað? Hveroig
gat ég framfi-eytt lífinu?
Það var sýnilegt, að ég var ekki
vel tii fadilin að vera skrifstofu-
stúlka. Þessir þrír mán-uði: á skritf
stofiunni hiöfðu greinilega sýnt
mér það.
— Yður vantar teifcni, uinigfrú
Trant, eias og hr Dundoimald
sfcriifstotf'Ustjiórinin okfciar, hefi-i nít-
ar en ein.u sdnni sagt vlð mig. Þér
geitið akfci einbeitt yður nogu vei
Þéi væruð ágæt eiginfcona, en þeg
ar ég æta-a að treysta á yður hvað
sfceður? Ég sé, að þér garið alls
konar blægiiegar sfcyssut sem
bver busd gæti forðazt. Ég beíi
margoft varað yður v'ð. Hvermg
haldið þér a-ð þetta endá?
Auðsjáaadega verð ég að taka
saman pjöntour mínar einn góðan
veðnrdag.
En hvað á ég að gena, ef svo
fer? Það er etokert hægt
Ektoi get ég teiiknað tízku-mynd-
ir eða sfcritfað greinax í tímarit-
in.
Fara á ieitosvið — n-ei, éa gæti
aidrei munað — stitetoorðin. jafn-
v-ei á leikiæfinigunum. Mér þykir
vaent um böm. en fiólfc v’-ll. að
heiimilisfcennarar bess séu kenn-
arai að menntun og noti avtízku
aðferðir Ég býst efcfci við að ég
9é nóg-u stór tdi að afgreiðe f
búð. Það er ein ósamkvæmnia
hjá karlmönnum, að þeir yrkja
tovæði um sitúifcur, sem eru nett-
ax og — ná þekn að hjartastað. —
en augiýsa swo eftir stofustúltoum
eða tízkudömum, sem eiga að vera
fiiimm fet og níu þuimiumgar að
hæð, en það er ég ekki. En þó
er ég eiktoi, ham-ingjunnd sé lotf,
stutt 0.g diigu-r, þótt ég hatfj ver-
ið neifhd „Ldilia“. eins og lungfrii1
Hioit, sem heiidur að a-umur eig-
inmaður sé betri en enginn------
Em hvemig er með þa venjn-
ÚTVARPIÐ
Fimmtudagur 22. febrúar
7.00 Morgunútvarp 12.00 Há-
degisútvarp.
13.00 Á frí-
vaktinni. Eydís Eyþórsdóttir
stjórnar óskalagaþætti sjómaniw.
14.40 Við, sem heima sitjum.
Katrin Fjeldsted þýðir og flytur
þátt eftir Paul Ferris um skáld-
í ið Dylan Thomas. 15.00 Miðdeg-
S tsútvarp 16.00 Veðurfregnir Síð
p degistón-leikar 16.40 Framburðar
í kennsla t frönsku og spænsku,
| 17.00 Fréttir Á hvítum reitum
fi og svörtum Sveinn Kristinsson
| flytur skákþátt. 17.40 Tónlistar
’ timi barnanna Jón G. Þórarins
■ son sér um tfmann. 1800 Tón-
I teikar. 1900 Fréttir. 19.20 Til-
Íkynningar. 19 30 Tónlist eftb tón
skáld mánaðarins. Jón Leifs 19.
45 Framhaldsleikritið „Ambrose
f Lundúnum" eftir Philip Lev-
ene Sakamálaleikrit i átta þátt
um Fjórði þáttur- Lfkið 1 bfl-
skúrnum. Leikstjóri: Klemenz
Jónsson. 20.30 Sinfóntuhljótn-
tslands leikur í Háskólabíói 21.
i5 Hrolleifs þáttur Drangajökuls
draugs. Agústa Björnsdóttir les.
21.30 Útvarpssagan: „Maður og
kona" eftir Jón Thoroddsen.
Brynjólfur Jóhannesson leifcari
les (23) 22.00 Fréttir og veður-
'regnir. 22.15 Lestur Passiusáima
(10) 22.25 Þjóðhildarkirkja í
Brattahlið Þór Magnússon safn
vörður flytur erindi. þýtt og end-
ursagt. 22.55 Lög úr söngletkjum
og kvikmyndum 23.30 Fréttir I
stuttu máli. Dagskrárlok.
Föstudagur 23. febrúar
7.00 Morgunútvarp. 12.00 Ha-
| degisútvarp.
13.15 Lesin
dagskrá
í naestu viku. 13.30 Við vinnuna.
Tónleikar. 14.40 Við, sem
heima sitjum. Gfsli J. Ástþórs
; 9on rithöf. les sögu sína
„Brauðið og ástina" (12). 15.00
l Miðdegisútvarp. 16.00 Veðux-
fregnir. Síðdegistónleikar. 17.
00 Fréttir. Endurtekið efni.
17.40 Útvarpssaga bamanna:
„Röskir drengir, Pétur og PálT'
eftir Kai Berg Madsen. Eiríkur
Sigurðsson les eigin þýðingu
(1). 19.00 Fréttir 19.30 Efst
á baugi. Bjöm Jóhannsson og
Tómas Karlsson fjalla um er-
ténd máletfni. 20.00 „Ástir
skáldsins“ lagaflofckur oip.
48 eftir Robert Schumann. 20.
30 Kvöldvaka. 22.00 Fréttir og
veðurfregnir. 22.15 Lestur
Passíusálma (11)- 22.25 Kvöld
sagan: Endurminningar Páls
Melsteðs Gils Guðmundsson al-
þingismaður les (6). 22.45
Kvöldtónleikar: Sinfóníuhljóm-
sveit fslands leikur i Háskóla-
bíói kvöldið áður Stjórnandi
Bodhan Wodiczko Einleikari á
píanó: Ferry Gebhardt frá
Þýzfcalandi. 23.20 Fréttir í
stuttu máli. Dagskrárlok.