Tíminn - 09.04.1968, Blaðsíða 5

Ekki vanþörf á
slíkum skóla
„Suðri“, seon áður ihefur sent
Landfara pistla, skrifar:
„Á Alþingi hefur kamið fram
frumvarp um stofnun blaða-
mannaskóla, og skal hann
meira að segja vera „akadem-
ískur“. Blöðin bera þess oft
vitni, að ekki er vanþörf á
slíkri stofnun.
í Vísi 26. f.m. var m.a. frétt
um herþotu ameríska, sem féll
niður í Landsveit sem frægt er
orðið. Vitleysur í þessari stuttu
frétt eru furðu margar. Land-
hreppur er þar nefndur, m. a.
í fyrirsögn, en fáir munu kann
ast við það nafn. Sveit þessi
heitir Landmannahreppur, en
í daglegu tali oftast nefr.d
Landsveit eða þá bara Land,
til að mynda oft sagt „upp á
Land“.
Þá segir í fréttinni, að þotan
hafi hrapað niður í „svonefnd
um Fellsmúla, sem er í suður
enda Skarðsfjalls“, og loks féll
flugvélin niður „hinum megm
við Fellsmúla". Svona ríður
hver vitleysan annarri. Aldrei
fyrr hef ég heyrt nefndan Fells
múla í Skarðsfjailli, en fregn-
ritarinn sennilega heyrt eitt-
hvað um Fellsmúla þar erra,
sem er raunar prestssetur
þeirra Landmanna, en ekki
hluti af Skarðsfjalli.
Ekki er hægt ,að ætlast til
að blaðamenn þekki gjöria ti;
allra sveita á íslandi og stað
hátta. En óþarfa flumbruhátt-
ur sýnist það vera, að rjúka
með þessa heimabökuðu „landa
fræði“ í blöð, í stað þess að
afla sér fræðslu um hið rétta.
Pressustaglið í
íslenzkum blöðum
f sama blaði er frétt sem
ber heitið „íslenzka skyrið í
heimspressunni". Jæja, sérlega
vel hlýtur það skyr að hafa
verið Pressað! Komst blessað
skyrið í þessa merkilegu pressu
„beggja vegna Atlantshafsins í
síðustu viku“, segir blaðið.
Minna mátti nú gagn gera.
Af hverju þetta eilífa pressu
stagl í íslenzkum blöðum.
Hvers vegna mátti ekki t. d.
skrifa: Greinar um íslenzkt
skyr í heimsblöðunum.
Þótt þessi dæmi hafi verið
BETUR MFf ÍOCA-COLA
drykkurinn sem hressir bezt, léttii skapið
og gerir lífið ánœgjulegra.
FRAMLEtTT AF VERKSMIÐJUNNI VÍFILFELL í UMBGÐI THE CCJCA-nCILA EXPPRT CDRPORATIDN
ALLTGEHGUR
(hvar sem er og hvenær sem er
- við leik og störf - úti og inni
og á góðra vina fundum -)
i
5
tekin úr þessu eina Vísisblaði,
er hér ekki um einsdæmi að
ræða. Af nógu er að taka“.
„Gapastokkur“
Og að lokum segir „Suðri“:
„Gapastokkar voru víða í
gamla daga. Sjónvarpið getur
stundum komið í stað þess
tækis. Það þótti vont að vera
settur í gapastokk. í umræðu-
þætti um .Vmannavarnir var
forstjórinn í einskonar gapa-
stokk. Var þó bakari hengdur
fyrir smið. Þeir sem áttu upp-
tökin að þessari sýndarstofuun,
sem hent hefur verið í 13 millj.
kr. hefðu átt að fara í gapa-
stokkinn".

Á VÍÐAVANGI
Minna en leyfis-
gjaldið eitt
Menn ræða að vonum mjög
í, um hækkun umferðagjaldanna
og fjárfúlgur þær, sem ríkið
I tekur af umferðinni og notar
; til annars en vcgabóta. Tekjur
! vegasjóðs af nýju skattlagning
unni, gefa minna á ári en ár-
leg leyfisgjöld af bifreiðum og
Ij bifhjólum, en þessi leyfisgiöld
Ósk um vísu
Erlingur Guðmundsson á
Galtastöðum skrifar:
„Mér er nú efst í huga að
senda Tímanum nokkrar línur.
Tilefnið er það, að ekki alls
fyrir löngu flutti Sigurður frá
Haukaigili vísnaþátt á Kvöld-
vöku i útvarpinu. Eins og
vænta mátti fór Sigurður þar
með margar ágætar vísur. Þó
var þar ein þeirra, sem að
minnsta kosti í fljótu bragði virt
ist bera af hinum flestum eða
öllum, bæði að efni og rími,
en gallinn var bara sá, að mér
tókst ekki að grípa nema síðari
helming vísunnar, og þótti mér
það slæmt. Er hann á þessa
teið, hafi ég tekið rétt eftir:
„Einn á bleikum eltir mig
ekki skeikar honum“.
Og nú langar mig að spyrja:
Myndi Tíminn sjá sér fært að
fá vísuna alla hjá Sigurði, og
senda mér hana í blaðinu. Það
þætti mér vænt um og trúlega
mörgum öðrum, ef hægt væri
að uppfylla þessa frómu ósk,
sem ég nú ber fram, helzt
vegna þess, að það er enn
ekki gleymt, þegar ferskeytlan
var daglega í Tímanum, óg
mun Sigurður frá Haukagiii
hafa átt þar góðan hlut að, ef
ég man rétt
Leitt að missa
ferskeytluna
Því datt mér í hug að reyna
að fara þessa leið í því efni,
sem hér er á minnzt. Kaus ég
fremur að snúa mér beint til
Sigurðar, því hann bef ég
aldrei séð og þekki hann ekk-
ert neraa gcgnum vísur. Þar er
hann að góðu kunnur, bæði
í Tímanum og á öðrum vett-
vangi. Þess vegna var það leitt
að blaðið felldi niður ferskeyti
una (þó ekki ailveg með öllu).
en ekki tjóar að fást um það,
annað kemur í staðinn sem
ýmsir kjósa kannski fremur en
ferskeytlu, — á ég þar við
„Með morgunkaffinu‘“ Land-
fara, o.fl. sem gerir blaðið held
ur fjölbreyttara að efni en það
áður var, vona bara að þetta
geti haldizt framvegis. Hitt er
sivo annað mál, og leitt er til
þess að hugsa, að árgjald TMm
ans barf nú að vera svo hátt
að í fyrsta sinn um áratugabil
sé ég mér nú naumast fært að
kaupa blaðið.
Ég hef ekki fleiri orð um það
að þessu sinni.
Með fyrirfram þökk og beztu
kveðju"
Þessi ósk Erlings verður tek
in til athugunar.
LOIJi
hefur ríkissjóður tekið fra
vegasjóði til annarra nota en
endurbóta á vegum, jafnvel not
að þessar tekjur í beina vafa-
sama eyðslu. Áætlað er að hin-
ir nýju skattar gefi vegasjóði
150—190 milljónir kr. á ári. En
leyfisgjaldatekjumar af ökn*
tækjunum, sem vegasjóður er
sviptur, hafa numið nálægt
170—200 milljónum kr. á ári.
Eru þessar tekjur þó aðeins
hluti þess fjár, sem ríkissjóður
hefur tekið af umferðinni til
annarra hluta en endurbóta á
vegakerfinu.
3,6 milljarðar á
átta árum
Á árunum 1960 til 1967,
eða á átta árum, hefur ríkis-
sjóður haft í heild ca. 3.600
milljónir í tekjur af umferð-
inni umfram það sem farið hef-
ur til vega, eða að meðaltali
á ári ca. 450 milljónir. Þessar
tekjur ríkissjóðs af umferðinni,
til annars en vega, hafa farið
vaxandi. Voru fyrstu árin und
ir nefndu meðaltali, en s.l.
3 ár voru þær ca. 700 milljónir
kr. að meðaltali á ári. Af þessu
er ljóst, að mál vegasjóðs verð
ur aldrei leyst til frambúðar
með auknum álögum á umferð
ina ef tekjur af lienni fara í
stórum stíl tii annars en veg-
anna.
Eina raunhæfa
leiðin
Engin raunhæf leið er fær
til frambúðar í okkar vegamál-
um, nema sú, að tryggja vega-
sjóði allar tekjur af umferð-
inni. Að hækka nú skatta á
umferðina sem nemur ca. V4
af þeim tekjum sem nú ern
fyrir hendi af umferðinni, en
teknar í eyðslu i stað vega-
framkvæmda, Ieysir ekki vand-
ann. Að láta vegasjóð taka lán
í stað ríkissjóðs á meðan
ríkissjóður hirðir stóran hluta
af eðlilegum tekjum vegasjóðs,
þýðir augljóslega áframhald-
andi öngþveiti í vegamálwn.
Slíkt þýðir nánast vaxtagreiðsl
ur vegasjóðs í stað vegafram-
kvæmda og síminnkandi vega-
framkvæmdir í hlutfalli við
aukna vaxtagreislu. Að auka
vandann í vegamálunum í stað
þess að lcysa hann, gæti verið
rétt yfirskrift á hina nýju skatt
lagningu.