Tíminn - 25.10.1968, Side 9

FÖSTUDAGUR 25. október 1968.
TIMINN
Ut,
I
DENNI
— Viltu standa upp pabbi.
Þeir vilja vita hver það
DÆMALAUSI sem kallaði þá sóða!
var
Lárétt: 1 Fððurmóðirin 6 Knapi
10 Drykkur 11 Keyrði 12 Vand-
ræðum 15 Kuldaskjálfta.
Krossgáta
151
Lóðrétt: 2 1400 3 Skel 4
Ágeng 5 Stór 7 Vond 8
Stórá 9 Friðsamur 13 For
14 Skáld.
Ráðning á gátu no. 150:
Lárétt: 1 Hrapp 6 Sökkl-
ar 10 Ó1 11 Na 12 Miðlung
15 Aðlar.
^ Lóðrétt: 2 Rok 3 Púl 4
Ósómi 5 Bragð 7 Öl) 8 Skál
9 Ann 13 ÐÐÐ 14 Una.
Tekið á móti
tilkynningum
í dagbókina
kl. 10—12
SJÓNVARP
Föstudagur
20.00 Fréttir
20.35 Bókaskápurinn
SpjaRað við Gunnar Gunn-
arsson í tilefni af að nær
hálf öld er liðin frá þvi er
Saga Borgarættarinnar var
kvikmynduð og sýndir verða
kaflar úr myndinni. Um-
sjón: Helgi Sæmundsson.
21.05 „Svart og Hvítt“
(The Black and White
Ministrels Show) Skemmti-
. þáttur.
21.50 Erlend málefni
22.10 Gangan frá Tyler-virki.
Bandarisk kvikmynd gerð
fyrir sjónvarp. Aðalhlut-
verk: Peter Lawford, Betheí
Leslie og Brodrick Craw
ford. íslenzkur texti: Ingi-
björg Jónsdóttir.
Myndin er ekki ætluð börn-
um.
22.55 Dagskrárlok.
— A nú Eiríkur að aka? hvísl-
aði Jón.
— Svo er að sjá.
— Hann hlýtur þá að hafa á-
huga fyrir veðreiðum, mælti Jón
fhugandi, — eða kannski hann
geri það vegna Kristínar.
— Hvort tveggja, mætti segja
mér, sagði Jóhann og brosti í
kaxnp.
— Nú leggur hann af stað!
sagði Jón lo’gandi af ákafa.
Þeir lágu í felustað sinum og
horfðu á, hvemig Eiríkur stjórn
aði Vegu, en Jðhann horfði líka
á Kristínu. Hún var niðursokkin
í aksturinn. Hann hafði ekki gert
sér það ljóst að fullu fyrr en nú,
er hann sá gleðisvipinn á andliti
’hennar, hversu mikla ánægju
hún hafði af áhuga sínum fyrir
hestum.
— Ég er ekki frá því áð hún
fari ennþá hraðar núna! hvíslaði
Jón.
— Eiríkur er vanur aksti’i,
sagði Jóhann, — og nú er Vega
fyrst í essinu sínu. Það sýnir að
hún er þolgóð.
Vega þaut fram hjá fyrir neð-
an þá á fleygiferð, og Jón hélt
niðri í sér andanum af æsingu.
Brátt hægði Eiríkur ferðina og
sneri við. Hryssan frísaði ákaft,
og Jón kinkaði kolli.
— Það er góðs viti, að hún
skuli frísa eftir áreynsluna.
— Nú rýkur heilmikið upp af
henni, varð Jóni að orði.
Kristín gekk að kerrunni og
brá ábreiðu yfir Vegu.
— Hvað er það, sem þú hefur
í huga, pabbi? hvíslaði Jón.
— Þú færð nú bráðum að sjá
það.
— Hvað var hún fljót? spurði
Kristín með eftirvæntingu.
— Það er ekki svo þægilegt að
taka tímann á þennan hátt, svar-
aði Eiríkur, — en í fyrsta skipt-
ið var tíminn nálægt tveim mín-
útum.
— En þegar þú stýrðir henni?
— Þá var hún fljótari, enda
var hún þá búin að hita sig upp.
Þá var hún 59 sekúndur.
— Er það gott eða lélegt?
— Það er ágætt, prýðilegt!
Kerran er að vísu létt, en hún
<er þó enginn veðreiðavagn, og j
með þessum aktýgjum og þessumj
skeifum! Það er afleitt, að faðir !
þinn skuli vera svona andstæðurj
brokkkeppni.
— Já, að er víst um það. j
Hugsa sér, að sigra með Vegu. . .!'
sagði Kristín og stundi þungan. i
— Þú mátt ekki hugsa svona'
hátt! mælti Eiríkur hlæjandi. —
Til að byrja með er hægt að gera
sig ánægðan með að komast á
skrá. Fáir hestar vinna í fyrstu
keppni. Þeir, sem aldrei hafa ver-
ið reyndir áður, varða iðulega ó-
stilltir og hræddir af öllum lát-
unum í kringum þá. Ég væri
ánægður, ef mér yrði aðeins leyfð
þátttaka með Vegu. . . .rétt einu
sinni. Síðust allra myndum við
áreiðanlega ekki verða.
— Nei, því trúi ég ekki held-
ur, en á veðhlaupum getur adt
komið fyrir, svo það er bezt að
vera ekki of bjartsýnn. Þá verð-
ur maður ekki fyrir eins miklum
vonbrigðum.
— Ætli maður að óska sér ein-
hvers, er bezt að gera það ræki-
lega, hélt Kristín áfram og kast-
aði hnakka. — En það er víst
sama hvers ég óska mér, það verð
ur ekkert úr neinu hvort sem er.
Ég þakka allar hinar yndislegu gjafir ykkar
um áreiðanlega fengið allt, sem við þörfnumst.
við höf
öll hlaup að því sinni, og lét sér
nú hægt.
— Nú er líklega bezt að þú
haldir heim, sagði Eiríkur, þótt
honum væri það um geð. — Það
er ekki gott að hún kæli sig of
snögglega.
— Já, það er víst rétt að koma
sér af stað, anzaði Kristín. — Það
mun vera farið að vonast eftir
mér heima. Ég þakka þér nú
fyrir hjálpina!
— Það var bara mér til
skemmtunar, svaraði Eiríkur.
Allt í einu hnykkti Vega upp
höfðinu og reisti eyru.
— Hvað skyldi Vega heyra,
mælti Kristín undrandi.
— Ég veit ekki, svaraði Eirík-
ur annars hugar.
Það var Kristín, sem hann var
að hugsa um. Hún steig ósjálf-
rátt einu skrefi nær honum og
horfði í sömu átt og hrossið.
— Heyrðu. . . . Það er víst ein-
hver að koma. . . .mælti hún hratt
og lágróma,
— Já, ég held. . . Eru það
ekki.. ?
— Pabbi og Jón! greip Kristín
fram í
— Það var ekki sem heppileg-
ast. . . .! muldraði Eiríkur.
Kristín eldroðnaði og það lá
við aö Eiríkur væru skömmustu-
legur, þegar þeir Jón og Jóhann
komu til þeirra. Jóhann kinkaði
kolli til Eiríks, en leit svo til
Kristínar.
— Jæja, Kristín. . . .! mælti
hann með hægð.
Sökudólgarnir. sögðu ekiki orð,
biðu bara þegjandi.
— Sæl verið þið! ságði Jón.
— Hvað eruð þið að gera?
— Ég er að temja Vegu, svar-
aði Kristín þrjózkulega. Hún tal-
aði til Jóns, en meinti það til
föður síns. — Það ætti ekki að
vera svo hættulegt, og ekki hef-
ur hún illt af því.
Það fóru kippir um munnvik
Jóhanns. — Öðru nær, að mér
sýnist!
Kristín starði þegjandi lá hann
um hríð. Svo glaðnaði yfir henni.
— ^innst þér það? Þá hefur
þú ekkert á móti því að ég haldi
því áfram, ha?
Nú færðist bros yfir andlit Jó-
hanns. — Ef svo væri, hefði ég
bannað þér það undir eins.
— Undir eins? át Kristín eft-
ir honum. — Hvenær þá?
— Þegar þú byrjaðir, auðvitað.
— Vissir þú um það?
Jóhann hló góðlátlega. — Þúl
skait ekki halda, að það sé þægi- j
legt að fara á bak við mig! Þúj
hefðir eins vel getað tekið þér
fyrir hendur að liðka Trítlu eða
hverja skepnu sem væri.
— Og ég sem hafi farið svo
laumulega með þessa þjálfun,
sagði Kristín og hló.
— En þetta er þó betra, eða
hvað finnst þér, Kristín, sagði
Eirikur.
— Hundrað sinnum betra! hróp
aði Kristín. — Pabbi! sagði hún
svo í bænarrómi. — Getum við
ekki einhvern tíma keppt með
henni Vegu? Bara á sleðabraut?
Jóhann virti Vegu fyrir sér. —
Við sjáum nú til. Það er ekki
með öllu óhugsandi. Ég vildi fyrst
sjá, hvernig hún gengi, áður en
ég færi fyrir alvöru að hugsa eft-
ir slíku.
— Hún hljóp glæsilega, það
gerði hún nú, gall við í Jóni.
—- Við tölum síðar um það,
svaraði Jóhann. — Farðu heim,
svo hrossinu verði ekki kalt.
Kristín sveiflaði sér upp í kerr
una og íannsi sem hún gæti flog-
Vega skildi að þegar búið var
að breiða yfir hana, var úti um i ið. Um leið og hún lagði af stað,
leit hún til Eiríks og gleðin ljóm-
aði úr augum hennar.
— Eiríkur. . . .geturðu hugsað
þér eina manneskju, sem er á-
nægð nú?
20. KAFLI.
Á Lúsíuhátíðinni.
Kvöldið fyrir Lúsíuhátíðina tók
að snjóa, léttum og dúnmjúkum
flyksum. Agnes vildi fá að fara
út, en Anna hafði bannað henni
það.
— Bezt er að þú leggir þig,
ef þú átt að geta farið svo snemma
á fætur í fyrramálið.
— En klukkan er ekki orðin
nema hálf átta, kveinaði Agnes.
— Já en þú hlýtur að skilja,
að ekki má Lúsía vera syfjuð,
sagði amma og reyndi að telja
henni hughvarf. — Það dugar ekki
að hún sé geispandi.
— Hvenær eigum við þá að
fara á fætur?
— Klukkan hálf þrjú, svaraði
Kristín. — Annars náum við ekki
til allra, sem við þurfum að, finna,
ef við eigum að ná þeim í rúm-
inu.
— Þá segi ég bara góða nótt,
sagði Agnes og fór.
HUÓÐVARP
Föstudagur 25. október
7.00 Morgunútvarp.
12.00 Hádegisútvarp.
13.30 Við vinnuna: Tónleikar.
14.40 Við, sem heima sitjum: Hild
ur Kalmann les söguna „Næt
urgalann og rósina“ e. Osc-
ar Wilde; Þóroddur Guð-
mundsson íslenzkaði.
15.00 Miðdegisútvarp
16.15 Veðurfregnir.
Tónlist eftir Sigurð Þórðar-
son.
17.00 Fréttir
17.45 i estrarstund fyrir litlu börn
in.
18.00 Þjóðlög.
Tilkynningar.
18.45 Veðurfregnir.
19.00 Fréttir. Tilkynningar.
19.30 Efst á baugi
Björn Jóhannsson og Tóm-
as Karlsson tala um erlend
málefni.
22» .00 „Nætur“, tónverk fyrir tólf
blandaðar raddir eftir Iann-
is Xenakis.
20.15 Hvað gerist í geðdeild
barna?
Karl Strand yfirlæknir flyt-
ur erindi.
20.40 Sónata fyrir fiðlu og píanó
eftir Lyobomir Pipkov.
21.00 Sumarvaka.
a. Söguljóð
Ævar R. Kvaran les „Hl-
ugadrápu" og þrjú önn-
ur kvæði eftir Stephan G.
/ Stephanson.
b. Sönglög eftir Jórunni Við
ar
e. Fráfærur á Fljótsdalshér
ari i byrjun aldar
Bjarni Halldórsson á Akur-
eyri segir frá; Baldur Pálma
son flytur.
22.00 Fréttir og veðurfregnir.
22.15 Kvöldsagan: „Myndin í spegl
inum og níunda hljómkvið-
an“
eftir Ólaf Jóh. Sigurðsson.
Gísli Halldórsson leikari les
sögulok (3).
22.35 Kvöldhljómleikar: Frá tón-
leikum Sinfóníuhljómsveit-
ar íslands f Háskólabíói
kvöldið áður; — síðari hluti.
23.15 Fréttir í stuttu máli.
Dagskrárlok.