Vísir - 16.10.1978, Side 8

8
Mánudagur 16. október 1978
VtSTR I
Hve mörg bílslys hafa ekki orðið á þann hátf< að öku-
maðurinn hef ur hemlað og beygt í senn, en engu að siður
runnið á beint áf ram og lent í árekstri? Eða sleppt heml-
unum í miðju kaf i og gersamlega misst stjórn á bílnum,
þegar framhjólin náðu gripi á veginum á ný- og bíllinn
tók skyndilega krappa beygju?
Menn hafa lengi velt f yrir sér, hvort ekki væri hægt að
útbúa hemla á bilum á sama hátt og á stórum f lugvélum,
með búnaði, sem stjórnaði hemluninni, þannig, að hjólin
skrikuðu ekki á brautinni, svonefnt „anti-skid".
Þetta er allur búnaðurinn, sundurtekinn. Hálf milljón króna — takk
Peningana eöa llfið.
KARLMANNA MOKKASÍUR
st. 41-46
kr. 13.900
kr. 10 800 BrÚnt °g SVart
Briln og svart.
SKÁ V. ríiwts ANBRÍSMNJIIt
kAUfiAVfifil 74 PfiSlKRfifUSÍMI 17»4fi
Griphemhr á bíhm,
nýjung sem getur
bjargað mannslífum
Fyrir sjö árum hófu Benz-
verksmiðjurnar vestur-þýsku
könnun á þvi, hvort unnt væri að
smiða svona búnað á bila, en
niðurstaðan varð fljótlega sú, að
þessi búnaður yrði alltof dýr.
Árin liðu, en tæknimenn Benz
gleymdu ekki hugmyndinni um
griphemlana.
Þegar rafeindatækni fleygði
fram, fóru þeir á stúfana á ný. Til
þess að upprunalegi búnaðurinn
tryggði hámarkshemiun, án þess
að hjólin læstust eða byrjuðu aö
skrika, þurfti hann að vera mjög
flókinn og þar af leiðandi dýr.
En þegar rafeindatækni er látin
sjá um þessa stjórn, verður bún-
aðurinn miklu einfaldari og ódýr-
ari. Og fyrir tveimur vikum
kynntu verksmiðjurnar þessa
byltingarkenndu hemla fyrir
bilablaöamönnum.
(ömar Ragnarsson
skrifar urh bíla:
V
- . , r aö sveigja
4 hvKi Wö"™*'"'*"''1'''""”” ‘

Getur verið lífgjöf.
m-
Þeir urðu i vandræðum með
lýsingarorð, þegar þeir fengu að
reyna og sjá, hvilikur regin-
munur er á hinum nýju grip-
hemlum (anti-skid) og gömlu
hemlunum. Þar getur hreinlega
skilið á milli lifs og dauða, ef svo
ber undir.
Reyndar voru tveir bilar,
svartur Benz meö venjulegum
hemlum og hvitur, með hinum
nýju. Gerðar voru þrjár tilraunir,
og sýnir myndin hér á siðunni þá
siðustu og áhrifamestu.
Bilunum var báðum ekið á 120
kilómetra hraða i átt að hindrun.
Malbikið var blautt, og á þessum
hraða, er hemlunarvegalengd að
minnsta kosti 150 metrar. Þegar
aðeins 90 metrar voru eftir að
hindrunum, byrjuðu báðir bil-
stjórarnir að hemla. Svarti Benz-
inn rann áfram eins og sleöi, með
öll hjól föst, þvi að bilstjórinn
nauðhemlaði að sjálfsögðu. Þrjár
billengdir frá hindruninni reyndi
hann að beygja frá, en allt kom
fyrir ekki. Þótt beygt væri i borð,
voru hjólin læst föst i hemluninni,
og billinn hélt beint áfram.
Arekstur óumflýjanlegur, þvi
að sleppti bilstjórinn hemlunum,
missti hann stjórn á bilnum, á
þessum mikla hraða, sem hann
var enn á, vegna þess að enn var
beygt i borö.
A hvitaBenzinum gekk það öðru-
visi. Bilstjórinn steig af öllum