Vísir - 07.05.1979, Síða 3

VÍSIR
Mánudagur 7. maí 1979.
3
ÞAR HITTUST ALLAR
SKRAUTUR RÆJARINS
Magnús Guðmundsson skrllar frá Kaupmannahðln
Fatnaöur sem Eva Vilhelmsdóttir hannaöi.
Fyrir skömmu var haldin
tiskukaupstefna vorsins I Beila
Center i Kaupmannahöfn.
Kaupstefna þessi var aöallega
helguö kvenfólkinu og dró hún
aö sér mun fleiri gesti en sam-
svarandi sýning á karlmanna-
tiskunni nokkru áöur. Enda
hefur þaö aldrei fariö leynt aö
konur eru mun ginnkeyptari
fyrir hialininu en karlar.
Ekki er hægt að neita þvi, að
sitthvað var þarna á boð-
stólunum til að gleðja augað.
Konum var bent á það, að þær
eru sannarlega augnagull
karlanna og bæri þeim þvi að
klæða sig eftir þvi, og er það
vel. Konan á sem sagt að vera
sexi, eða kynþokkafull, ef notað
er rétt orð. Burt með karl-
konuna, hættið öllum sjó-
mennsku- og loftpressuórum og
byrjið að vera konur, með öllu
sem þvi fylgir. Sbr. eina með
öllu takk, eða eitthvað svoleiðis.
Mér fannst nú satt að segja
meira spennandi að sjá gesti
sýningarinnar en sýninguna
sjálfa, þvi þar var komið saman
allt skrautlegasta fólk borgar-
innar og helstu tiskutoppar
Skandinaviu. Hér var fólk kom-
ið til að sýna sig og sjá aðra, þó
öllu heldur hið fyrrnefnda. Það
var ekki laust við að manni liði
likt og framliðinni sál innan um
lifendur, þvi ekki voru fata-
garmarnir mínir til þess fallnir
að vekja athygli fyrir frumleg-
heit og fegurð.
Islensk hönnun
Fyrir kaupstefnuna voru send
út bréf til allra fatahönnunar-
skóla og fatahönnuða á Norður-
löndum og þeim boðið að taka
þátt i sýningu, sem var til þess
ætluð að koma á framfæri
byrjendum og óþekktum hönn-
uðum í faginu. Allir sem áhuga
höfðu á málinu sendu inn tiu
teikningar og áttu sex þeirra að
sýnast, ef umsækjandinn yrði
einn hinna heppnu. Af aragrúa
umsækjenda voru valdir úr
átján, sem fengu tækifæri til að
koma hæfni sinni á framfæri og
þar af voru tveir tslendingar,
þær Maria Lúisa Ragnarsdóttir
og Eva Vilhelmsdóttir. Eva
hefur verið starfandi fatahönn-
uður á íslandi síðan 1972, en hún
útskrifaðist frá „Skolen for
Brugskunst” hér I Danmörku.
Hún starfar sem hönnuður hjá
Alafoss og þar átti hún góða aö,
þvi Álafoss greiddi allan
kostnað hennar og sá um allan
saumaskap á þeim fötum sem
hún sýndi.
Maria Lúisa stundar nám við
Margaretheskolen I Kaup-
mannahöfn, en þvi námi lýkur I
júní I sumar. Maria varð sjálf
að standa straum af öllum
kostnaði við sinn þátt sýningar-
innar, greiða allt efni i fötin og
hún saumaði þau sjálf. Þrenn
verðlaun voru veitt fyrir góða
hönnun og runnu þau til Dan-
merkur, Finnlands og Noregs.
Góð viðurkenning
Dómararnir virtust eiga erfitt
með að dæma fötin þvi þeir
sögðu að þetta væri allt saman
svo jafngott og væri næstum
ómögiiegt að taka eitt fram yfir
annáð. En þó islensku
stúlkurnar hafi ekki fengið
verðlaun á sýningunni má segja
að þaö er út af fyrir sig mjög góð
viðurkenning að fá að taka þátt i
henni. Og mjög margir höfðu
einmitt á orði, að tslendingarnir
hefðu átt verðlaun skilið og
fengu stúlkurnar mjög mikið
hrós fyrir sitt framlag.
Það var greinilegt að ekkert
var sparað af hálfu fram-
kvæmdaraðila sýningarinnar,
til að sýning nýliöanna, mætti
njóta sin sem best. TIu bestu
sýningardömur Danmörku,
sýndu fötin og fengu þær 1050
kr., fyrir daginn og þykir þaö
allgott, en þær sýndu líka aö þær
kunnu sitt fag, þvi þær hefðu
getað gert götótta gardínu aö
söluvöru.
—MG
Sýnishorn af fötum sem Maria Luisa hefur hannað.
(Vísism. MG).
^ Sendibílar f rð Volkswagen:
TILITUSKIÐ!
AUGLYSINGASTOPA KRlSTlNAR 82 26
VW „RÚGBRAUÐ"
Burðarþol: 1000 kg
Vél: loftkæld
Verð: 4.507.000.-
VWLT31
Burðarþol: 1500 kg
Vél: vatnskæld
Verð: 6.418.000.-
SÉRHÆFÐ VARAHLUTA- OG VIÐGERÐARÞJÓNUSTA.
Verð miðað við gengisskráningu 25. apríl, 1979.
1