Íslendingaþættir Tímans - 14.12.1974, Blaðsíða 8

Íslendingaþættir Tímans - 14.12.1974, Blaðsíða 8
Sigurlaug Sigurðardóttir Fjalli Sæmundarhlíð F. 6. jan. 1878. D. 16. okt. 1974. Mig langar til aö minnast þin meö nokkrum fátæklegum orðum, kæra föðursystir, nú þegar þú ert horfin sjónum okkar, eftir langan og strang- an ævidag, og þakka þér samveruna og fyrir alla aðra hluti, er ég og fjöl- skylda min nutum, er við bjuggum á Fjalli árin 1940-'46. Vil ég þakka þér og manni þinum, Benedikt Sigurðssyni, þær samveru- stundir, er ég valdi á heimili ykkar, þegar ég var yngri, og oft á fyrri ár- um, þá daga og vikur i senn. Ég gleymi þvi aldrei, hve oft var glatt á hjalla á heimili ykkar, er söng- urinn hljómaði um bæinn, og hvað þið hjónin og börnin ykkar öll voru tónvfs og söngvin. Fegurri bassarödd hefi ég ekki heyrt en hina djúpu og sterku rödd Benedikts á Fjalli. Hann lézt 12. des. 1943. Arið 1906 giftist Sigurlaug Benedikt Sigurðssyni bónda og söðlasmið á Fjalli. Jörðin var þá i eigu Reyni- staðarklausturs. Áriö 1913 keyptu þau hjón jörðina og bjuggu þar alla sina búskapartið. Sigurlaug og Benedikt eignuðust þrjú börn. Elztur þeirra er Jakob dr. phil, sem flestir Islendingar munu kannast við sem formann orðabók- arnefndar og frá þáttum Rikisút- varpsins, „Islenzkt mál". Kona hans er Gréte Benediktsson mag. art. Hún er af dönskum ættum. Næstur er Halldór, sem búið hefur á Fjalli siðan faðir hans hætti búskap, móðir hans var honum til aðstoðar, þangað til hann gifti sig. Kona hans er Guðrún Þóra Þorkelsdóttir, af skag- firzkum ættum. Halldór er oddviti Seyluhrepps og i ýmsum opinberum störfum fyrir sveit sina. Þau eiga eina kjördóttur, Mar- gréti, sem býr i Reykjavfk, ásamt fjöl- skyldu sinni. Yngst var dóttirin Margrét. Hún giftist Benedikt Péturssyni bónda á Stóra-Vatnsskaröi. Þau eignuðust tvo syni, Benedikt sem býr nú á föðurleifð sinni, og Grétar, sem er yngri. Hann 8 býr með fjölskyldu sinni á Akureyri. Margrét heitin lézt 1942, eftir fjögurra ára hjónaband, nokkrum vik- um eftir að Grétar litli fæddist. Var hann fljótlega fluttur að Fjalli til fóst- urs, og ólst hann upp hjá ömmu sinni og Halldóri og konu hans. Benedikt afi hans var þá orðinn há- aldraður og mjög lasburða. Sigurlaug og Benedikt tóku að sér fjögur fóstur- börn önnur. Fyrst þeirra var Jónina Sveinsdóttir. Hún mun hafa komiö að Fjalli áður en Sigurlaug kom þangað. Siðar kom Sóley Sölvadóttir, Haraldur Pétursson, var svo næstur, og siöast tóku þau aö sér ungbarn, Sólveigu öldu Pétursdóttur, sem býr i Reykja- vik ásamt fjölskyldu sinni. Vorið 1940 fluttum við hjónin og tveir synir frá Reykjavik að Fjalli. Við bjuggum þar i sex ár og bættum tveimur drengjum við fjölskylduna á þvi timabili. 011 þessi ár vorum viö i sambýli við Sigurlaugu. Ég man ekki eftir að hafa átt sam- leið með eins vel gerðri manneskju um alla hluti á ævi minni, slikt var lundar- far hennar. Ekki man ég heldur eftir að okkur yrði nokkurntima sundur- orða, ekki einu sinni út af börnunum. Sigurlaug var framúrskarandi barn- góð, gæflynd og glaðlynd, en þó ákveð- in, gestrisin og skemmtileg heim að sækja, eins og aðrir á heimilinu, og oft var þar gestkvæmt, þvi þangað þurftu margir að koma. Sigurlaug var ein af stofnendum Kvenfélags Seyluhrepps, og formaður þess um árabil. Atorka hennar og áhugi á öllu, sem að búskapnum laut, var svo mikill, að ýmsum þótti afkastageta hennar furðulega mikil, þvi hún var grann- vaxin og ekki nema meðalkona á hæð, en þó vikingur til allrar vinnu, jafnt úti sem inni. Hún var bráðlagin við alla handavinnu, og margt fallegt bjó hún til úr islenzku ullinni Einnig lærði hún karlmannafatasaum á yngri árum. Sigurlaug hafði mikinn áhuga á matjurtum og blómum og kom sér upp matjurtagarði snemma á búskaparár- um sínum. Hún annaðist hann af mik- illi kostgæfni, og uppskeran var eftir þvi. Spor Sigurlaugar lágu viða um land- areignina, og eflaust eitthvað lengra, ef þörf hefur verið fyrir það, þegar hún þurfti að snúast við búpening sinn með öðru, á heimilinu, þvi hún var létt á fæti og lipur til allra verka, og það svo mjög, að flestar nútimakonur myndu standa ráðalausar yfir þeim verkefn- um, sem hún gat leyst af hendi, — svo mikil var atorka hennar og vinnugleði. Á fyrstu búskaparárum hennar, og langt fram eftir, var handaflið það sem mest á reyndi, og útsjónarsemi átti hún i rikum mæli. Sigurlaug átti þvi láni að fagna að vera heilsuhraust lengst af ævinni, og hið létta lundarfar, góði lifförunautur og vel gerð börn veittu henni lifsham- ingju og þann sess i lifinu, sem gerði hana virðingarverða og ánægða með hlutskipti sitt. Þó vitum viö, að hún hefur átt sinar erfiðu stundir, eins og önnur mannanna börn hér i þessum heimi. A Fjalli dvaldist Sigurlaug lengst af ævi sinni, eða hartnær sjö tugi ára. Þegar Halldór sonur hennar tók við Framhald á 7. siðu. íslendingaþættir

x

Íslendingaþættir Tímans

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.