NT

Ulloq
Ataaseq assigiiaat ilaat
Saqqummersitaq pingaarneq:

NT - 10.06.1984, Qupperneq 20

NT - 10.06.1984, Qupperneq 20
M Langeldur ískála í Grólutóll á Hrafnseyri við Arnarfjörð frá 10. öld. Fremst á myndinni er hola sem ef lil vill hel'ur verið noluð til að fela eldinn í á nótlunni. I.jósmynd (iuömundur Ólafsson ■ Viö sem heirna sitjum yfir örbylgjuofn- um, rafmagnspönnum mínútugillum, hraö- suðukötlum, kaffivélum og fleiri kostagripum af því taginu í tæknivæddum eldhúsum nýja tímans eigurn erfitt með aö gera okkur í hugarlund þær aðstæöur sem formæðrum. okkar hafa verið búnar unt aldir á alnauð- synlegasta vinnustað hvcrs samfélags. Eg ætla í næstu pistlum aðdrepa á nokkuratriði varðandi matarg'erð á fyrstu öldum íslands- byggðar, vinnuaðbúnað, tækni og fleira „Eldsæl er ástsæl." Eldhúsið bar nafn meö rentu alveg þang- að til rafmagnið kom til sögunnar. Þar logaði nefnilega eldur.-Sú húsagerð sem landnámsmennirnir fluttu rneð sér til íslands við uppltaf byggðar" hér var skálinn, stór óskiptur salur þar sem fólk svaf, vann þá vinnu sem unnin var innanhúss, eldaði og mataðist. Smám saman bættust hús við skálann. kamar, búr og stofa fyrst en líklega er íarið að skilja matseldina og svefnskála að ■í bæjarhúsum nálægt 1200. Auk þess hafa sumsstaðar veriö útieldhús aðskilin frá öðrum húsum. í eldaskálanum voru lág eldstæði, venjulega langeldur í rniöju og oft minni eldstæði úti í enda. Kvenfólkið hefur vafalítið séð um að kveikja eldinn og gæta hans. Það þekktist meðal annars frá seinni tíð að kenna konur við það hversu lagnar þær voru að fást við eldinn. Þær konur scm höfðu til að bera færni við þessa iðju voru „eldsælar" og þær sem voru eldsælar voru líka ástsælar, enda hafa þetta verið dýr- mætir hæfileikar fyrir daga eldspýtnanna. Eldurinn var kveiktur með tinnu sem barið var við svokallað eldstál og við mörg mið- aldaeldstæði eru litlar holur sem talið er að hafi verið notaðar til að fela hann í yfir nóttina. Dr. Jón Steffensen komst að þeirri niðurstöðu við athugun á beinum 11. aldar kvenna.úr Þjórsárdal,að þær munu hafa setið löngum stundum á hækjum sínunt og hefur vinnan við þessi lágu eldstæði líklega átt sinn þátt í því. Slys í heimahúsum Sú eldunaraðferð virðist hafa verið al- gengust að sjóða matinn i málmkötlum sem hengdir voru upp yfir eldinum. Víða má sjá . þess merki í heimildum að slíkir katlar voru bæði stórir og dýrir. Þcir hafa einnig verið varasamir, því að í Biskupasögum er a.m.k. þrisvar getið um konur sem skaðbrennast við katlastúss. En mönnum „féll ekki allur ketill i eld" í þá daga þó að þeir ættu ekki heimangengt á slysavarðstofuna. Það var heitið á heilagan Þorlák og konunum batn- aði von bráðar. Keröldin í búrununt þar sem súrmaturinn, drykkjarsýran og skyrið var geymt voru ekki síður stór og hættuleg. Frá því segir einnig í Biskupasögum að drengur féll í sýrukerald og tók sinn tíma að leita að honum þar því að keraldið var svo stórt. Drengurinn virtist dauður þegar hann var dreginn upp úr, en lifnaði við eftir að heitið hafði verið á heilagan Þorlák, sem reyndist íslendingum ekki síður á fyrri öldum en háþróuð tækni heilbrigðisþjónustunnar á þeim síðri, ef marka má Biskupasögurnar I næsta pistli mun ég halda áfram með eldgamla tímann og íjalla um fornar eldunaraðferðir svo sem séyða, hitusteina og fleira. Umsjón: Sólveig Georgsdóttir og Hailgerður Gísladóttir Sunnudagur 10. júní 1984 20 Jófiann Pé*tur Svolnsson svarar spumingium fosottcffa um IÓ£jfræ&il&& méil&fni Auglýst verð reyndist tóm blekk- ing Til lagakróks. ■ Fyrir nokkru var ég að fletta dagblaði einu og rakst þá á auglýsingu frá verslun hér i borg. í henni kom fram að til sölu væri hjá þeim hlutur sem ég hef haft auga- stað á um nokkurn tíma, en ekki gert neitt í að kaupa hann. í auglýsingunni kom verð hlutarins fram og þar sem mér fannst það mjög sanngjarnt ákvað ég að drífa í að kaupa hann. En hlutirnir fara oft öðru vísi en ætlað er og svo varð einnig í þetta skipti. Þegar ég mætti gal- vaskur í verslunina reyndist verðið ekki jafn hagstætt og auglýst hafði verið. Hlutur- inn var hvorki meira né minna en 1700 krónum dýr- ari. Ég talaði við afgreiðslu- fólkið og verslunarstjórann. Þá kom fram að í au.glýsing- unni var um gamalt verð að ræða sem ekki gilti lengur. Mér líkaði ekki allskostar þessi skýring og því varð ekki af kaupunum. Nú langar mig að vita hvaða reglur gilda i tilvikum sem þessu - þurfa kaup- menn ekki að standa við auglýst verð? Hefði ég getað krafist þess að fá hlutinn á auglýstu verði? Neytandi 0 Hér er um álitaefni að ræða sem leysa verður úr í hverju einstöku tilfelli. Þar sem ég hef ekki þá auglýs- ingu sem þú vísar til við hendina og ekki heldur ná- kvæma lýsingu á henni mun ég tæpa á helstu reglum sem taldar eru gilda um til- vik sem þessi. í þessum tilvikum þarf fyrst og fremst að skera úr um hvort um bindandi tilboð er að ræða hjá viðkomandi verslun eða aðeins hvatn- ingu afhennarhálfu tiJ vænt- arúegra viðskiptavina um að kaupa vöruna. Hér hafa þau grundvallarsjónarmið verið höfð til hliðsjónar að auglýs- ingin verði tahn tilboð ef efni hennar er þannig að ljóst sé að samþykki kaupanda nægi til að af kaupum verði. Ef hins vegar má ráða af aug- lýsingunni að ekki verði af kaupum. nema að kaup- maður samþykki kauptilboð viðskiptavinarins er aðeins um hvatningu af verslunar- innar hálfu að ræða. Til nán- ari skýringar er rétt að taka nokkur dæmi um hvoru tveggja tilvikin. í eftirfarandi tilvikum yrði væntanlega talið um bind- andi tilboð að ræða : 1) Ef sýnilega er gefið til kynna að líta eigi á auglýs- inguna sem tilboð, t.d. ef fram kemur í auglýsingu að hlutur verði seldur þeim er fyrstbýðst tilaðkaupa hann. 2) Ef orðið tilboð, eða orð sömu merkingar, er notað í auglýsingunni nema fyrir- vari sé í henni um að tilboð sé ekki bindandi. Á hinn bóginn yrði líkleg- ast einungis talið um hvatn- ingu til að gera tilboð að ræða efum almenna auglýs- ingu væri að ræða um að einhverákveðin verslun væri með einhverja ákveðna vöru á boðstólunum. Ef litið er til þessara reglna virðist mega telja að ef auglýst er eitthvert ákveðið verð á vöru verði viðkomandi kaupmaður að standa við það meðan birgðir endast ef hann gerir ekki fyrirvara um annað. Frá þessu hlýtur þó að verða að gera þá undan- tekningu að þetta eigi ekki við ef um augljós mistök í prentun er að ræða, s.s. ef eitt núll vantar. Ég vona neytandi góður að þú sért nokkurs vísari og svona rétt í lokin er ef til vili réttaðgeta þess að sterkasti leikur þinn í fyrrnefndu dæmi þínu hefði ef til vill verið að höfða til sölumanns- hæfileika viðkomandi og benda honum á að viðskipt- avinum þeirra myndi tæpast fjölga neitt að ráði við svona vinnubrögð. Hvernig er ódýrast að gefa út bók? Ágæti lagakrókur! ■ Mig langar að spyrja þig um skatta og gjöld af útgáfu bóka. Ef ég er að hugsa um að gefa út bók á eigin kostnað, hvort er þá hag- stæðara fyrir mig að gefa hana út á eigin nafni eða láta eitthvert skrifborðsfyrirtæki gefa hana út? Hvaða lög gilda um skatta og gjöld til ríkisins í hvoru tilviki um sig? Hvort er ódýrara fyrir mig? Er þetta ef til vill alveg sama? Set ég þetta á mína venjulegu skattaskýrslu eða þarf sér eyðublöð fyrir það? Verða gjöldin minni ef ein- hver leyfi eru fengin? Þetta er nú orðið töluvert spurningaflóð, en eg er að- eins að hugsa um hvaða leið sé ódýrust fyrir mig (og að sjálfsögðu lögleg leið). Með kveðju. H.B. PS: Með skrifborðsfyrirtæki á ég við fyrirtæki sem ekki er til nema á pappírnum. M Já H.B. Það eru fleiri en bændur sem velta fyrir sér sköttunum sínum, enda ekki óeðlilegt þar sem upphæð þeirra getur skipt fólk veru- legu máli. íþví tilfelli sem þú tiltekur tel ég vera hagkvæmara fyrir þig að gefa bókina út í eigin nafni eins og þú orðar það, að minnsta kosti ef aðeins er um eina bók að ræða. Að gefa út bók telst vera sjálf- stæð starfsemi í .skilningi skattalaganna. Þetta þýðir að þú getur dregið þann kostnað sem þú verður fyrir við að gefa út bókina frá því sem inn kemur vegna útgáf- unnar, það sem eftir stendur eru tekjur þínar. Auk þess sem þú setur þessar tekjur þínar á skattframtal þitt er rétt hjá þér að skila rekstrar- reikningi með framtalinu. Ástæður þess að ég tel hag- kvæmara fyrir þig að gefa bókina út án þess að stofna fyrirtæki eru nokkrar. Þar er fyrst að telja að nokkur kostnaður er því samfara að stofna fyrirtæki og jafnframt fyrirhöfn. í öðru lagi njóta fyrirtæki ekki persónu- afsláttar en það gerir þú hins vegar ef þú gefur bók- ina útí eigin nafni. Þegar um útgáfu á einnibók eraðræða er því um sama frádrátt að ræða hjá fyrirtæki og ein- stakling að því er snertir útgáfuna sjálfa, þ.e. fyrirtæki gæti einungis dregið útlagð-' an kostnað við útgáfuna frá því sem inn kemur. Ef hins vegar væri um útgáfu ein- hvers fjölda bóka og ein- hverja fjárfestingu vegna út- gáfunnar að ræða koma flóknari reglur til sögunnar sem ekki verða ræddar hér en gætu gert stofnun fyrir- ' tækis hagkvæmari íþeim til- fellum. Ef þú ert að velta fyrir þér fjárfestingu í atvinnurekstri á annað borð er rétt að benda þér á að framlög manna til atvinnurekstrar eru frádráttarbær frá skatt- skyldum tekjum manna, allt að 20.000 kr. á ári hjá ein- staklingum og 40.000 kr. hjá hjónum, samkvæmt nánar tilgreindum reglum. Frá- dráttarbær fjárfesting sam- kvæmt þessum reglum er m.a. kaup á hlutabréfum í hlutafélögum en ef þú ert að hugsa um stofnun fyrirtækis eða fjárfestingu i atvinnu- rekstri er rétt fyrir þig að leita þér sérfræðilegra ráð- legcjinga. Eg vona að þú sért ein- hvers vísari og óska þérgóðs gengis við bókaútgáfuna.

x

NT

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: NT
https://timarit.is/publication/305

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.