Alþýðublaðið - 23.05.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 23.05.1922, Blaðsíða 1
192» Þriðjudaginn 23. aial. 116 törabiaö jAl«*-1 ÍStlHIl er listi Alþýðuflokksins. Þið, sem úr bænum farið, munið að kjósa hjá bæjarfógeta áður en þið farið. Skrifstofan opin kl. 1—5. £anðheljisgæslan í sumar. Nýlega var getið am það hér 4 Alþýðublaðinu, að Norðæenn mundu gera út á slld f sumar Ekki er kunnugt hvott þeir salta síldina í landi eða utan landhelgi, en sennilega verður atlmikið um söiíaa „utan landhelgi" Síðastl sumar voru mörg skip, sem íóru þannig að því að iosna við tolla, en grunur lék á og Jafnvel vfss, að skip þessi leituðu hafnar 'þegar þeim þótti þess þurfa; en sluppu samt við lögboðin gjöld, vegna þess, hve slælegt eflirlit var með landhelginni. Ef útlend Jngar verða fjölikipa og salta utan landhelgi i sumar, er nauðsyn á því, að auka stórum eftirlit með landhelginni norðanlands, meðan •á síldveiðum stendur. A ífmabiii voru mótorbátar hafðir til aðatoð ar og hepnaðiat það alivel, þó það -væri hvergi aærri fullnægjandi. Sá, sem þetta ritar, var um það : leyti á nortku síldveiðiskipi, og varð aðeins f eitt skiíti var við' „dea gule fare" eins og mótor foátainn var nefndur. Norsk skip voru þá oft innan landhelgi, bæði við Skagann, austur við máaaeyj- ar, út við Giímsey, inn undir „Eyjum" og yfírleitt livar sem s(ld var að fá. 0,» þvf fleiri sem skipin eru, sem veiðarnar stunda, því etfiðara er eftirlitið. Ekki sfst slðari hluta sumars eða þegar þokur ganga. Norskir skipsljórar eru yfirleitt takvert hræddir við botnvörpung- aisa, síðan um sumarið, þegar sýalumaður Eyjafjarðarsýslu fékk að vera með þeias og náði á þann hátt mörgum sökudólgum. Eftirlit með landhelginni yrði þvi ekki ^jas exfitt, "ef fslesskir skipstjórar gerðu sér meira íar um en þeir nú gera, að kæra erlecd skip, er þeir staada að augljósum land he'gisveiðum. Ef treysta mætti á slikt, væri ekki þörf á fleiri en einum báti til landhélgisgæzlunnar, til aðstoðar aðalvarðskipinu. En þar sem slfku mun alls ekki treystandi, ekki sfzt vegna þess, að það mundi hafa ýmis óþægindi og Jafnvel kostnað f för með sér fyrir þann sem kærði, væri brzt að hafa ekki færri en þrjú skip til gæzlunnar. Þessi skip þyrftu ekki að vera stór, en mjög braðskreíð, og ætti hvert þeirra að hafa sitt ákveðna gæzlusvæði, sem færi nokkuð eftir síldargöngunni T d. hefði eltt gæzlu fyrir Vestfjörðum og á Hunaflóa, annað gæzlu við Skaga að Siglufirði og þriðja þar íyrir austan, út að Grímsey. Þó ekki veiaiat ætfð sfld á öllu þessu svæði í einu, má buast við þvf, ef mikið verður um söltun utan landhelgi, að slfkar .ver stöðvar" leiti lands, helst þar sem sfzt má búast við gæzhiskipi, en það er einmitt þar sem engia sfld veiðist. Það er mikilsvarðandi atriði hverju landi, að ekki séu brotin iandhelgislög þess, og á þetta ekki sfzt við um íslaad, þar sem veiði landsmanna er viða komin undir því, að ekki sé of nærri landinu gengið. Engum dylst það heldur, að ekki er einhlýtt að setja Iðg um landhelgisgæzluna, það þarf að sjá um að þeim sé hlýtt. Hygginn bóndi girðir land sitt eða lætur „vaka yfir vellinum". Landhelgin verður ekki varin með gaddavirsgkðingu, en það er hægt að vaka yfir henni. Og það er skylda lsndsstjórnarinnar, sem ædsta ráðsmasas þjóðarinaar, að sjá svo um, að nógu vel sé vakað yfir landheiginni. Ingólfur Jónsson. Flutning'ur með biluih og hestvðgnum. Svo leit út um sinn sem flutn- ingsbilarnir mundu útrýma vagn> hestunum, en annað hefir orðið ofan á hér I Reykjavik. Það lítur úk tytir, að hér sé hðrð sam- kepni milli ökumanna með hest- um og bilaeigenda. Hvergi ætti að vera sjálfsagð- ara að nota bfla til flutninga en við höfaina f Reykjavfk, en i vor hefir verið þar fátt um flutninga< bfla, en fjöldinn allur af hest- vögnum, og hvers vegnar Afþvf, að með hestvögnum fæst ódýrari flutningur en með bflunum, —er svarið, og þetta mun satt vera. En hvernig má það ske? spyr margur undrandi. Þ'vl er auðsvarað. Með hæfilegri brúkun á vagn- bestum, hæfilega löngum dagleg- um vinnutfma, og hæfilegri hleðsiu vagnanna, er hestflutningur laagt- um dýrari. Þetta er auðvelt að sanna með reikningsdæmi, sem engin getur móti mælt. En með misbrúkdn hestanna, bæði með þvf að láta þá vinna oflengi dag- lega, og með þvf að hafa of þungt á vögnunum, geta ðkumennirnir kept við bflana og flutt ódýrara en þeir. . Það er svo sem ekki i fyrsta sinn, sem menn fara illa með^ skepnur f áhatasfcyni, ýmist með þvf að spara við þær foður eða ofbjóða þeim með vinna. En vsgn< hestanfðslan hér f Reykjavík í vpr.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.