Frjáls þjóð


Frjáls þjóð - 22.10.1960, Blaðsíða 5

Frjáls þjóð - 22.10.1960, Blaðsíða 5
Mér déttur .það. oft í hug, þ'egar "mírinzt 'er ,'á 'knatf- spyrnurrieisíárariá _ okkar. Haidið.. þíð'ékki,. að /hann há'fi _ verið. rríeístafi, þéssi máður,' að' Karíg'a ' tímuriurn sámarí 'í kúlubelg i.'róki útí á sjó. Öelgufinrí var fullur. af yiridi. og.þánnig í lagiriu, að hann .ríáði ekki utan um hann. Hanrí tók a'f sér vettl- ingana, maðurinn, og kleip méð fingrum og nöglum í kúlubelgínn. Þegar . hann missti' áf okkúr, átti hann þá einu vori að. hann myndi ein- hverntíma reka upp í brimið við Reykjanes. Ætli harín hafi ek'ki vitað, að þegar menn missa vonina, þá-er allt glatað. Fundust lík þeirra, sem drukknuðu? Nei, þau' fundust aldrei. En nokkuð löngu seinna fann togarinn Snorri goði frá Reykjjavík, skipið á reki suð- ur í Reykjanesröst á hvolfi. Það var heilt og náðist til Reykjavíkur. Og var notað eftir það? Nei, nei. Það vildi enginn sjá það, bara ekki sjá það. Þeir höfðu ótrú á því. Feigð- arfleyta. Mikið ónæði. Þú hefur lengi fengizt við f. Ja, . iríikil ósköp, segir Magnús/ . Þið \hafiðf ekki. haft svona stálfugla 'yfif ykkur. þá. .'•*'. •.' . Neij. 'nei,. segir'. Mágn'úsý þégaf hann heyrír loksins. i okkur. Þetta er andstyggi- legt. Við erum 'akkúrát" í línunni þár sem þær fljúga" niður á flugbrautina. And- styggilegt. Hugsið ykkur, ef veikindi væru á heimilinu eða fólk, sem væri höfuð-. veikt. • . Og mikið var ég reiður. Uppeldisáhrifin hljóta að vera dálítið ólík, eftir að þið eignuðust svona marga út- lenda nágranna? . Minnstu ekki á. það, segir Magnús. Og þá voru menn nú aldir upp við ólíkar að- stæður. Föðurbróðir minn sagði eitt sinn við mig: Ég gleymi því aldrei, sem hann bróðir minn gerði við mig, — og átti þá við Hákon föður minn. Það var þegar ég reri með honum ungur, sagði hann og var að' gubba á sjón- um. Þá rak hann vettlinginn ofan í kvikuna og sló mig ut- an undir með blautum sjó- vettlingi. Þessi saklausi og geðgóði maður, hann Hákon bróðir minn. Og' mikið var ég (ur hann upp Við Hvalsneskirkju. Magnús horfir til hafs. sjómennsku, spyrjum við? Já, við vorum þetta tíu og eliefuára gamlir, þegar Við fórum með feðrum okkar út - á grunnmið með færi, út í þarann. Er ékki margt breytt héma, síðarí þú vafst að al- ast upriV sþyrja 'fféttamenn, - og í s'ama bili héyrist geysir,, legúf háyaði^úti "f yrir.^Þfys,ti- ('' lofts^ugvei ^;,M"ígnda a .".' Keflavíkurvélli: reiður. En að sjálfsögðu batnaði mér. Sjóðandi vitlaust veður. Lentirðu ekki oftar í hrakningum? Jú, í anríað sinn nákvæm- lega tíu arurrí síðar, 1921. Ég má víst 'ekki segj'a helv.... aprílmánuðurinn, en það vaf éinkennjlegt, að það bár upp á sama mánuð. Ég var þá formaður á.bátnum. ¦ . "Við rerum fram í smávegis || vestan þrælu, segir Magnús J|' °g Þegár við vorum búnir að .leg'gja línuna, fór hann að ganga upp á R.eykjanesið og É gerígur. y'fir sig og gerir byl . og sjóðandi rok.Þegar við svo förum að draga, slitnar línan alls stáðar bg endar með því . að komið er sjóðandi vitlaust " || veður. Við setjum upp rifuð segl og fokku og siglum og siglum og sjáum ekkert fyrir 8 moldosku byl. Þetta var átt- æringur. og het Sigurf an, . heldur stærra skip en Haf- E meyjan gamla. Við siglum lengi. Það var sunnan s]ó- ylgja, og ég var hálfhrædd- g ur um að væri dalitill brim- ;g . fori; og vildi þess vegna held- ur,. að við lentum fynr mn- £ . an Skagann. Það er svo ógur- leg hætta að koma hér ná- || lægt, þegar mikið brim er. En svo er það klukkan fjcgur til fimm, undir það ¦ fer að bregða birtu, þa skell- 1 ur skipið allt í einu svo hart mður af kviku, að það brotn- ar neðan til og kemur mikill || leki. að þvi, svo að það ætlar að fyllast. Um leið I dettur í dúnalogn. Um nótt í stórsjó. Við tókum þá seghð mður og hentum grjótmu Ur ball- lestinni í sjóinn, fórum svo að ausa af krafti, ausa og || ausa. Ég var nýbúinn að eign- ast mikinn og stóran ullar- trefil og við tróðum honum || í gatið, hann var nógu mjúk- I; ur. Þá fór ^ekinn að minnka., B Siðan var roið áfram, þrir | stóðu i austri, fjórir reru og || sjálfur hékk ég við stýrið. Þanmg héldum við áfram, þar til klukkan var fímm næsta morgun, að við kom- um að flötu skeri og mikill brimsúgur við land. Við I höfðum vel við að ausa og :.-'¦ biðum því birtunnar og þá sáum við, að við vorum komnir vestur fyrir Akranes. Þar urðu menn fljótt var við okkur. Og þegar víð tók- um land 1 Krossvik var mannsöfnuður þar að hjálp.i okkur að. set]a skipið upn. enda vorum við mjog hrakt- ír. En um leið og því var lok- ið, þá öskusjóðrýkur har upp af norðan með blmdbyl ^ Það var ekki semna vænna að komast á þu'rrt. Og þessu É lenti ég í eftir tíu ár. Það ef von, að ég sé orðinn sköll- fi / liiii óttur. Og hvort hann steig .... Voruð þið ekki taldir af heima fyrir? Jú, sennilega. Þetta var á sunnudegi og hann séra Frið- , | rik Rafnar var kommn heim til.að messa. Þá hafði ekkert | frétzt af okkur. Ég messa ekki í dag fyrst svona stend- I ur á, sagði séra Friðrik og |f settist inn í stofu. Þegar hann situr hérna inni kemur allt í . | einu sehdimaður frá Gerð- j| um í Garði með þau skilaboð, § að við séum lentir heilir á húfi við Akranes. Og hvort hahn steig þá ekki í stólinn, | blessaður kallírín, hann séra | Friðrikj'og minntist þessarar | . guðs ríiildi á viðeigandi hátt. 1 ' ';;KA •¦ 1 HugEeiðing um hernámsmái Það hefur verið fróðlegt' fyrir okkur, óbreytta kjós- endur, að fylgjast með við- brögðum málgagna her- námssinna á íslandi undan- farna daga, eða eftir að Sam-' tök hernámsandstæðinga' hófu starf sitt og voru form- lega stofnuð með slíkum- glæsibrag sem raurí varð á. Hræðsla hermangaranna, andleg fátækt þeirra og rök- semdaþrot hafa aldrei kom- ið jafn augljóslega fyrir augu alþjóðar. Dag eftir dag eru stjórnarblöðin látin veifa hinni margþvældu Rússa- grýlu, sem enginn tekur • lengur mark á, með viðeig- andi óþverraorðbragði, sem einkennir máíflutning þess-- ara blaða. Þau eru látin ausa rógi og svívirðingum á það fólk, sem góðu heilli hefur tekið höndum saman í þess- um samtökum og heitið að vinna saman unz fullum sigri • er náð; fólk úr öllum stjórn- málaflokkum og utan flokka, sem hefur skilið nauðsyn þess að önnur ágreiningsmál víki til hliðar fyrir þ'essu stórmáli, sem íslenzka þjóð- in á tilveru sína og framtíð undir að takist giftusamlega -að leýsa. Þeir menn sem voru svo gæfusnauðir að selja ætt-' pöfð síria fyrir amerískt mútufé og véla friðsama, voprílausa smáþjóð í stærsta hernaðarbandalag allra tíma, eru sannarlega ekki ófunds- verðir af hlutskipti sínu. Ef Islandi auðnast að eiga þá' framtíð að saga 20. aldarinn- ar verði færð í letur, munu sagnfræðingar framtíðarinn- ar dæma þá hart,'og að verð- leikum mun þeirra smán lengi uppi verða. Þetta vita þeir og öryæntingaróp þeirra á síðum stjórnarblaðanna segja hug þeirra allan. Þeir vita að það dugar ekki að kalla hernámsandstæðinga „kommúnista", því að innan vébanda samtaka okkar eru margir mætir menn úr þeirra ¦ eigin stjórnmálaflokkum, og þeim fer stöðugt fjölgandi, sem vilja leggja hönd á plóg- inn og vinna fyrir ættjörð sína og framtíð barna sinna og afkomenda. Vilja leggja sitt starf fram til varnar því, að íslenzk æska verði afsiðuð meira en orðið er, í samskipt-. um við fjölmennt setulið hins erlenda herveldis og síð- an brennd í atómeldi næstu heimsstyrjaldar. Það ér sam- eiginlegt álit "hernaðarsér- fræðinga víðsvegar um heim, að ef til styrjaldar dregur sé engin vörn til gegn þeim ægilegu eldfiauga- og vetnis- voprtum sem þá yrðu notuð, Qg þeir fullyrða -einnig að enginn árásaraðili myndi telja sér hag í að varpa slík- um sprengjum á staði, sem enginn herútbúnaður sé stað- settur á. Með því að leyf a af- not landsins í þágu erlendra stríðsaf lá er verið að íeiða þá ægilegu tortímingarhættu . ýfir þjóðina, • sem engin- orð fá lýst... .: íslenzk alþýða hefur íynr lagt til orustu gegn útlend- , um yfirráðum í landi -sínu og unnið fullan sigur, með þeim einu vopnum sem henni. eru tiltæk og hún vill beita, •—¦ vopnum andans og 'síns góða málstaðar. Svo mun einnig verða nú. Samtök her- námsandstæðinga hafa nu. þegar borið gæfu til að sam- eina þúsundir/ manna, með hinar ólíkustu skoðanir á öðrum málum, og sífellt fleiri munu fylkja sér undir merki þeirra og starfa sam- an fyrir land sitt og þjóð, eftir þeirri stefnu sem mörk- uð var á Þirígvallafundinum, En við þá sem enn hafa ekki myndað sér skoðanir um þetta mál vil ég segja þetta: Látið skynsemi ykkar vega og rheta málstað okkar her- námsandstæðinga og berið hann saman við hin fárán- legu „rök" þeirra manna, sem enn þá dansa í kring um ameríska gullkálfinn, og æpa í örvilnun sinni og ótta við dóm kjósenda á óhappaverk- um þeirra, þann dóm sem þeir yita að þeir munu fyrr eða síðar standa augliti til auglitis við. Eftir þann sam- anburð er ég ekki í vafa um hvorn kostinn þið veljið. Þið veljið þá leið sem -þegar er mörkuð öllum þjóðhollum íslendingum hvar í flokki. sem þeir. stand'a. Þið veljið hinn íslenzka málstað, sem vísar ameríska herveldinu burt af íslenzkri grund með morðtól sín og spillinearbíeli. Þið neitið að verða skot- mark í fremstu víglínu í kjarnorkustyrjöld. Þið reyn- ið að forða börnum ykkar frá örlögum íbúa Hiroshima og Nagasaki. Þið veljið hlut- laust ísland, svo sem það hefur verið um aldaraðir og leggið þar með ykkar lóð á vogarskálina til að varðveita friðinn í hrjáðum heimi. Hafnfirzk húsmóðir. Ræöa Þórodds - Framhald af 6. síðu. Síðu fórnaði sonargjöldun- um í þágu friðarins á þingi . eftir brennuna. Með því að taka framvegis við gullinu frá hernum, smíðum vér eigi aðeins úr því hlekki sjálfum oss til handa, 'son-- um vorum og dætrum og allri ætt vorri, heldur blás- um vér og að ófriðarbáli stórveldanna. Með því að fórna gullinu og gerast aftur hlutlaus, berum vér klæði á vopnin og hfálpum öðrum. þjóðum til að lifa í sátt' og samlyndi. Véf vérðum ef til vill eitt- hyað fátækari af fé í bili, en - auðgumst andlega, aukum lífsgieði vörá; tfú á lífið og tilgang þess. Þá mun fylgjuengill Halls af Síðu veita oss ríkUleg iaun: .sálarfrið og huggun í hjarta. . . ¦ Þói-odduv Guðmunðsso*. frá Sandi. - s^j,. Exjái^þj«í £% liáugarda^iiw 22í otetíibét 1%0

x

Frjáls þjóð

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frjáls þjóð
https://timarit.is/publication/311

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.