Mánudagsblaðið


Mánudagsblaðið - 26.10.1953, Blaðsíða 1

Mánudagsblaðið - 26.10.1953, Blaðsíða 1
Blaéfyrir alla 6. árgangur Mánudagur 26. október 1953 39. tölublað Svo er að sjá, sem Kefla- víkurlögreglan hafi tekið upp svokallaða THIRD- -'DEGREE aðferð í yfir- heyrzlum. Svo er mál með vexti, að s.l. fimmtudagskvöld var ungur maður handtekinn við Bíókaffi í Kef lavík, en það kvöld var dansleikur þar. Piltur þessi var flutt- ur i „Steininn", járnaður að ósekju og síðan mis- þyrmt all mjög. Þegar hann var spurður til nafns, sagði hann ósatt vísvitandi. Var honum síð- an varpað í klef a. Skömmu seinna komu lógregluþjónar í klefa hans og kváðust þess fullvissir, að Ikuiii hefði logið til nai'ns, og yrði hann nú að segja hið sar.ua, ella yrðu afléiðingarnar hinar verstu. Sneru þeir upp á hendur hans og kvöldu á ýmsan hátt, svo að haim öskraði upp af kvölum. Fór svo að lokum, að hann varð að játa, enda hörðnuðu handtök böðla hans jafnt og þétt. Nú er það, að blaðið tek- ur ekki upp hanzkan fyrir þennan pilt, sem hreinlega játar að hann hafi neytt víns. Hér höfum við 18 ára unglmg, sem það eitt hef ur til saka unnið að drekka vín. Hann gefur upp rangt nafn, en er síðan beittur pyndingum og ofbeldi unz svo er af honum dregið, að hann, til þóss að losna undan böðlum sínum, gef ur upp nafn sitt. Þetta er óþolandi fram- koma, og skýiaust laga- brot, og einmitt þeir menn, sem sekir eru um slíkt, e iga ekki að bera einkenn- isbúninga löggæzluimar á íslandi. Hitt er af tur á móti, enn álvarlegra mál. Lögreglan hef ur enga heimild til þess að reyna að fá upplýsingar frá mönnum um eitt eða annað, með því að beita þá píningum. Hún getur varað manninn við og bent hon- um á afleiðingar þær sem hann kann að verða fyrir, en alls ekki nauðga honuni % til sagna. Piltur sá, sem íiér á í hlut, skýrði einarðlega frá viðskiptum sínum við lög- regluna og dró ekki af. Blaðið telur ástæðulaust og gagnslaust f yrir lesend- ur, að endurtaka lýsingu hans á aðferðum lögregl- unnar. Það er nóg að birta úrdrátt. I»að sem máli skiptir hér, er hið svívirðilega lagabrot lögregluþjónanna (nr. 9 og 10), sem í sjálfu sér er refsivert. Hér er skapað f ordæmi, sem í engu er ó- líkt Third-degree banda- rísku lögreglunnar (aðeins notuð við stórglæpamenn), Jæja> nu el. ag kíkja } glasaskápinn og athuga ástandið þar. og Gestapó-aðferðinni Ekki dugar ao vera óviðbúinn, ef Alþingi skyldi samþykkja .Pj'5*11- Afengislagafrujmmrpið nýja. Kannske þessi hópur hýrgi upp á hugmyndirnar? orma lands, hr. lækiiis Va ertssonar Mér hefur verið tjáð að þér vœruð formaður félags íslenzkra lækna, og af þeim ástæðum leyfi ég mér að snúa mér til yðar, útaf mikilsverðu máli, er skiftir almenning miklu. Það er máske djarft að fara þá leið er ég hér vel, en þareð mér er kunnugt um traust það er þér njótið hjá stétta- bræðrum yðar, þá er ég sann- færður um að þér munið bæði veita áheyrn þessu máliog beita kröftum yðar í þá átt, að vænta megi lagfæringa hið fyrsta. Öfuguggaháttur. Það mál sem ég flyt yður hér með er viðvíkjandi ástandi því er að sögn ríkir á Kleppi, undir stjórn yfirlæknisins þar, dr. med. Helga Tómassonar. Eg hefi oft átt þess kost að hlýða á mál ó- ánægðra stéttabræðra yðar, og ég hef einnig átt þess kost að hiýða á raddir almennings þessu viðvíkjandi, og komizt að þeirri niðurstöðu að rétt sé að ræða mál þetta á opinberum vettvangi. Það liggja mörg þung og erfið spor að því sjúkrahúsi, þeirra er þar eiga ástvini, og Klcppur er sem kunnugt er eiriasta sjúkra- hús landsins sem tekur á móti geðbiluðu fólki, og þeir er þar dvelja sér til heilsubótar eiga al!a sína framtíö" og allar sínar vóriir undir þvi að vel takist lækning erfiðra sjúkdóma, og að' allt sem í mannlegu vakli stend- ur sé gert til þess að baíi náist. Um þetta geta meiningar manna ekki verið skiftar. En því ber ekki að neita að margir eru þeir hér á landi sem f ullyrða hið gagn- stæða; að ekki sé þar allt' gert sem unt er til þess að þeir geð- biluðu er þar liggja nái þeim bata sem máske fengist með öðrum aðferðum en þar er beitt. Nýlega bar það til að ég hlust- aði á samtal fólks er ástvin áttu á þessu sjúkrahúsi. Fólkið hafði mikinn áhuga fyrir því, að sjúkl- ingur sá er hér um ræðir, fengi svonefndar „schoklækningar", er sérstaklega þykja reynast vel við vissum tegundum þunglyndis, en sá var sjúkdómurinn. En að sögn þessa fólks vildi dr. Helgi ekki sinna slíku, en lét í þess stað" það álit uppi, að vafasariit hlyti að teljast, að rétt væri að lækna slíka manneskju, sfem, áffur cn geðbilunar varð vart, hefði vérið Jauslát, og átt mök við' útlendinga. Eg hef enga ástæðu til þess að efa rétta frásögn þessa, því ég gekk beint til þess læknis er bar dr. Helga fyrir þessu, og reyndi hann ekki að mótmæla frásögn- inni. Hvað er að ske hr. formaður í hinúm íslenzka læknaheimi? Hcfur það nokkurn tíma fyrr heyrzt, aff ekki megi lækna sjúk- Hng vegna óheppilegrar fortíffar. Hvað myndi sagt verða ef að t-d. Snorri Hallgrímsson neitaði að taka krabbaveikan maga úr manneskju, hefði fortíð sjúklings þess ilmað af áfengi, eða átt barn í lausaleik? Má ég spyrja, liver er vitfirrtur? Vona ég að þér takið þetta sem einskonar forrétt að því sem á eftir kemur. Hér'þarf ekki að taka það fram að nefndur sjúklirigur liggur enn jafn þunglyndur á Kleppi og í byrjun, og oft slöngufóðraður, þar eð hann hefur ékki rænu á að matast, og ekkert reynt til bjarg- ar, þeirra nýju aðferða, sem víð- ast gef ast vel undir þessum kring- umstæðum. Schok- og skurfflækning. Faglæknar hérlendir á þessu sviði fullyrða að' mjög mikil fram för hafi hin síð'ari árin orðið á sviði geðveikralækninga, má þar tilnefna hin svonefndu schok, og ekki sízt skurffaffgerffir á héila. Dæmi mitriu vart kunn þess að slffear aðgerðir hafi verið gerðar á sjúk^ingjum dr. Helga, með hans ráðum og vilja. Hitt er opin- bert leyndarmál sem yður mun vera kunnugt um, að sjúklingum hefur verið rænt af Kleppi, í fjar- vistum yfirlæknis, og þeir taf- arlaust i'engið viffiuianlegan bata mcff schok-Iækningum. — Og hafi yður verið kunnugt Tim þetta, hlýt ég að spyrja: Hvar er mannúð læknanna, og hjálpfýsi, sem almenningi er annars svo vel kunn frá daglegum störfum þeirra? Og til þess að gera ekki mál mitt of langt, þá hef ég nýverið fengið í hendur skýrslu frá hinum heimskunna lækni, próf. Busch í Khöfn, um heilaaðgerðir hans og nokkurra annarra kunnra heila- skurðlækna, á geðveiku fólki. Sé rétt sem sá ágæti maður fer með, sem vissulega ekki ber aff efa, þá sést greiniiega, aff flest, eC ekki öll geffveikrahæli í Dan- mörku, nota yfirleitt hinár nýju affgerffir, bæði scokin og heila- uppskurffi, eftir því sem viff- á^ og telja afaráríffandi aff slíkfc- sé gert sem fyrst. Og það- sem meira er, aff meff þessum aff— gerffum sé unt í mýmörgum til- fellum aff stórbæta heils.ufar. margra þessara sjúklinga, og þar á meðal hina svonefndu Schizoph: reníu, sem hingaff til hefur verifft gjörsamlega ólæknandi. 60% fá einhvern bata — C effá algjöran Má gleðja íslenzkan almenningj á því að þessum læknum tekst aðí fullbæta e'ða bæta verulega, uim 60% hinna geðveiku á tiltölulega. stuttum tíma, og þaff er kjarnfe málsins, að því viðbættu, að þar: eð aðgerðir þessar eru nýjung^ má búast við, að þær hafi ekkií komið að fullu gagni gagnvarfe; sjúklingum sem veikir hafaí' verið svo árum skiptir, svo að» telja má. víst aff í framtíffinnlt læknist fleiri og fleiri þeirra ee, straks komast undir rétta meff« ferff. Bara dr. Helgi Þá heyri ég sagt, og mun rétír vera og yður kunnugt, aff enginni faglærffur læknir sé á Kleppí annar en dr. Heigi, sem þegar erj roskinn maður, og tilheyrir ar?" því leyti gamla tímanum. Þetta e<f vissulega gjörsamlega ófært, ekkJÍ Pramhald á 7. síðu. J^..

x

Mánudagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mánudagsblaðið
https://timarit.is/publication/313

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.