Mánudagsblaðið - 05.10.1959, Blaðsíða 1

V
-
12. árgangur.
Mánudagur 5. október 1959
Flýja kjósendur Sjálfstæð-
isflokksins á náðir krata?
Stór-vítaverð afstaða gagn-
vart eiturlyfiasölum í
SfyrjöSd gegn eifurSyfjum eina lausnin 1
Sjálfstæðismenn þreyttir á tvískinn-
nngshætti flokksforystunnar
„Ef þú villt vera stefnu Sjálfstæðisflokksins trúr — þá kýstu
kratana“ er sú setning, sem mest kvelur pólitíska agenta Sjálf-
rtæðisflokksins þessa dagana. Sannleikurinn er sá, að all-margir
sannir sjálfstæðismenn eru orðnir dauðleiðir á hroka og svikum
ílokksstjórnarinnar og líta á hrakfarir Morgunblaðsins á pólitíska
vettvanginum í deilum við hin blöðin sem tákn um tvískinnungs-
háttinn og úrræðaleysið, sem hrjáir leiðandi menn flokksins.
Krafar
Það er hart að vita til þess,
að það eru kratar, sem sýnt hafa
dálítinn skilning á frjálsri sam-
keppni hér á landi; það eru krat-
ar, sem sýnt hafa vilja til þess
að stöðva verðbólguna og kratar
enn, sem reynt hafa að koma á
jafnvægi í þessu riðandi þjóð-
félagi.
Skipf um hiufverk
Sjálfstæðisflokkurinn hefur
tekið þann kost að — a.m.k.
ennþá :— beita sér fyrir að nú-
verandi stjórn falli ekki á van-
trausti, en hann hefur ekki til
þessa komið hreinlega fram í
verkum, þótt stefnuskráin (!!!)
hafi loksins séð dagsins ljós. Svo
fáránlegt og hlálegt, sem það er
fyrir Sjálfstæðisflokkin að berj-
ast fyrir „frjálsu viðskiptalífi", í
þessu landi einokunar og hafta,
er það spaugilegt að það skuli
falla í skaut kratanna að verða
hinir eiginlegu forsprakkar hins
aukna frelsis í viðskipta-
í dag byrja í Mánu-
dagsbíaðinu hinar vin-
sælu greinar ájax um
kosningarnar. Ajax-
greinar um fyrri kosning-
ar haía jafnan vakið
mesfa athygli, en Ajax
segir kosf og lösf á fram-
bjóðendum og spáir um
úrslit í hverju kjördæmi
en spádómar hans hafa
reynzf 95-100% rétfir. ’
lífinu. Það er nú orðið svo, að
stálharðir kaupahéðnar viður-
kenna hálf-skömmustulegir, að
fyrst nú örli á einhverri festu og
öryggi í fjármálum þótt raun-
Þessi eftirmiðdagskjóll — kokk-
teil — leggur aðaláherzluna á
vöxtinn, dregur inn mittið, og
nær öllum réttu línunum. Grunn-
urinn er blár að lit skreyttur
rósum og blöðum, ermar sléttar
og fleginn á háls.
verulega sé enn mjög skammt á
þá braut farið.
Verkin verða að faía
Sjálfstæðisflokkurinn hefur lítið
gert að því að hjálpa sínum
mönnum, en lifað mjög í skjóli
hrossakaupa og meðlæti með
verstu óvinunum. Einhverntíma
kemur sá tími að ekki verður
lengur slegið ryki í augu flokks-
mannanna. Flokkurinn verður
að spyrna við fótum og sýna í
verki en ekki í yfirlýsingum, að
hann vill vinna að því að koma
jafnvægi og öryggi í fjármálum
landsins, jafnframt því sem öll-
um verður tryggður réttur til
frjálsrar samkeppni á sem flest-
um sviðum þjóðfélagsins.
Afkvæði fil Krafa!
Svo er nú komið, að talsverð-
ar líkur benda til þess, að Sjálf-
stæðisflokkurinn missi talsvert
af atkvæðum til krata og vissu-
lega eru þau atkvæði ekki til
einskis ef „hinn nýji andi krata“
fær að lifa áfram og kannske
blómgast eins og andi kratanna
í V-Þýzkalandi, sem nú er mjög
til hægri og hlynntur frjálsu
framtaki og viðskiptafrelsi.
Dyggð að losna
við Framsóknar-
menn
Morgunblaðið og Alþýðublaðið
mótmæla því, að það sé „pólitísk
ofsókn“ að sparka Framsóknar-
mönnum úr embættum t. d. i
Varnarmálanefnd. Þetta er hel-
ber vitleysa. Það er Sjálfstæðis-
mönnum bæði ljúft og skylt að
játa, að óskandi væri að á stefnu-
skrá flokksins væri:
Flokkurinn telur sér skylt,
að varpa Framsóknarmönnum
úr opinberum embættum hvar
og hvenær, sem möguleikar
til þess skapast — jafnvel þó
engir möguleikar til hins arna
skapist.
Við skulum bara játa það
hreinskilnislega, að það er nauð-
syn þjóðarinnar að Framsóknar-
menn hverfi burt úr opinberum
stöðum og bændur hljóti, þeirra
i stað, réttsýna fulltrúa, sem
skilja að þjóðfélag verður ekki
rekið með auknum styrkjum og
niðurgreiðslum til helztu at-
vinnuveganna.
Grein Mánudagsblaðsins um afstöðu embættis sakadómara til
eiturlyfjaprangara, vakti gífurlega athygli og vilja fæstir trúa að
embættið taki svo kæruleysislega afstöðu og raun ber vitni.
Mánudagsblaðið ræddi stuttlega við einn af meðlimum götu-
lögreglunnar, sem auðvitað má ekki láta nafns síns getið vegna
embættis síns, en hefur fylgzt allvel með eiturlyfjaveitendum hér
í bæ. Það fyrsta sem lögregluþjónninn benti á var; að það hættu-
legasta, sem getur komið fyrir í þjóðfélagi er þegar afstaða dóms-
valdsins snýst með sökudólgum, og ónýtir þannig verk lögreglu-
mannsis, sem gerir allt í sínu valdi til að koma þessum mönn-
um undir mannahendur. Telúr hann aftöðu dómsvaldsins hina
raunalegustu og án alls skilnings á þeirri hættu sem hér vofi yfir.
Lögregluþjónum er manna kunnast um líf þessara unglinga,
stelþna og stráka, sjá þá skjálfandi af eiturlyfjaþörf og svo sljóva
eða æsta af áhrifum skammtanna, Það er staðreynd, að hér háfa
íundizt unglingar iiggjandi í óviti í bílum og á götum, en til þessa
hefur rannsóknarlögreglan lítið sem ekkert gert til að komast að
hinu raunverulega ástandi. Kæruleysi, glaðklakkaskapur einstakra
fulltrúa við Fríkirkjuveginn er ekki svarið við þeim vágesti, sem
hér knýr á dyr, heldur einbeitt herferð þar sem engum er hlift,
og þá sízt þeim, sem heldur hlífiskildi yfir sökudólgunum.
Blaðið mun fjalla um einstakar hliðar þessa máls á næstunni.
í kvöld, sunnudag, frumsýnir „Nýtt leikhús“ revíuna „Rjúkandi
váð“ eftir Pir-O-Man í Framsóknarhúsinu. Efnið er um ýmislegt,
íegurðarkeppni, ástir og pretti, lögregluþjóna o.s.frv., og er bæði
leikið og sungið, en FIosi Ólafsson leikstjóri skýrði svo frá að
þetta væri „nærmest söngleikur". Ymsir kunnir skemmtikraftar
koma þarna fram m.a. Kristinn Hallsson, Sigurður Ólafsson og
Erlingur Gtslason, en af kvenfólki ber mest á Steinunni Bjarna-
úóttur og nokkrum „kynbombum“ undir leiðsögn Guðrúnar Högna-
dóttur. Lögin í „Rjúkandi ráði“ eru samin af Jóni Múla Árnasyni,
létt og skemmtileg eins og hans var vísa, en útsetningu þeirra
annaðist Magnús Ingimarsson.