Tíminn - 12.03.1971, Qupperneq 1

) ' 'M
> ’> I ■ i ■ i ■
loilqsafq
GUÐMUNDAR
Bergþóruqöttt 3
Símar: 19032 — 20070
.... |
<P
mmtm
kæli-
skápar
XÍ/vöbUxxJv*/cXxOt,
fUj'lK.vJAbESLD, HAnuusnucn 23. »M 1U*»
59. tfaL
— Föstudagur 12. marz 1971
55. árg.
Máli Sveinbjörns er lokið
HANN VAR
SÝKNADUR
Saga málsins
er rakin á bls. 3
OÓ—Reykjavik, fimmtudag.
Hæstiréttur kvað í morgun upp
dóm í morðmálinu svonefnda. —
Meirihluti dómenda sýknaði Svein-
björn Gíslason af þeirri ákæru að
hafa orðið Gunnari Tryggvasyni,
leiguhílstjóra, að bana, en einn
dómari, Gizur Bergsteinsson, skil-
aði séráliti, og taldi Sveinbjörn
sekan.
Sveinbjörn Gíslason
Verjandi ákærða, Björn Svein-
björnssor., hæstaréttarlögmaður,
sagði skömmu eftir dómsupp-
kvaðninguna, að hann væri mjög
ánægður með þessi málalok, og
hefði hann enda alltaf búizt við að
skjólstæðingur sinn yrði sýknaður
af morðákærunni.
Dómsorð meirihluta Hæstarétt-
ar eru eftirfarandi:
„Ákærði, Sveinbjörn Gíslason,
sæti fangelsi 45 daga, en refsivist
þessi er þegar afplánuð í gæzluvarð
haldsvist hans.
Ákænði greiði 1/20 hluta alls
kostnaðar sakarinnar, bæði í hér-
aði og fyrir Hæstarétti, þar með
talin laun réttargæzlumanns hans
og verjanda í héraði og fyrir
Hæstarétti, Björns Sveinbjörnsson-
ar hæstaréttarlögmanns, kr. ^40.
000,00, og saksóknarlaun til ríkis-
sjóðs í héraði og fyrir Hæstarétti,
kr. 240.000,00, en að öðru leyti
greiðist sakarkostnaður úr ríkis-
sjóði.
Dóminum ber að íullnægja með
aðför að lögum.“
Þessi 45 daga fangelsisvist, sem
Sveinbjörn er dæmdur til, er
vegna þjófnaðar hans á byssunni á
sínum tíma, en það afbrot viður-
kenndi hann. Að því er varðar, að
ákærði greiði 1/20 af málskostnaði,
sem nemur 24 þúsund krónum, er
af sömu ástæðu.
Dómsorð minnihluta Hæstarétt-
ar er þannig:
„Ákærði, Sveinbjörn Gíslason,
sæti fangelsi 5 ár.
Ákærði greiði allan kostnað sak-
arinnar, þar með talin saksóknar-
laun í ríkissjóð fyrir sakadómi og
Hæstarétti, kr. 240.000,00, og máls-
varnar- og réttargæzlulaun skipaðs
verjanda síns fyrir sakadómi og
Hæstarétti, Björns Sveinbjörns-
sonar hæstaréttarlögmanns, kr.
240.000,00.
Dóminum ber að fullnægja me®
aðför að lögum.“
Þarna undir loftinu hangir gullbrautin, en þessi mynd var tekin í gær í innheimtusalnum á neðstu hæ3.
(Tímamynd Gunnar)
Mikil fínheit í Sjónvarpshúsino
KAFFISTOFA Á 9 MILLJ.
GULLBRAUT Á10 MILLJ.
EJ—Reykjavik, fimmtudag.
Mikill kostnaður við húsnæði rík-
isútvarpsins við Laugaveg hefur
vakið verulega athygli undanfarið.
Hefur þar einkuim komið við sögu
matstofa sjónvarpsmanna á efstu
hæðinni ásamt æfingarstúdíói á
næstefstu liæð, sem talið er að
hafi kostað um 9 milljónir króna.
Einnig hefur innrétting á neðstu
hæðinni, þar sem verður m. a. inn-
heimtuskrifstofa ríkisútvarpsins,
kostað vænan skilding. Mun allný-
stárlegt loft í því húsnæði einkum
vera dýrt, en það er byggt eftir
þýzku kerfi. Eftir loftinu endilöngu
eru svonefndar rafbrautir, sem iðn-
aðarmenn þeir, sem þar vinna,
kalla reyndar „gullbrautir“, vegna
liins mikla kostnaðar.
Blaðið haflði í dag samband við
Gunnar Vagnsson, framkvæmdastj.
fjármáladeildar ríkisútvarpsins, og
leitaði upplýsinga um þessar fram-
kvæmdir.
Gunnar taldi, að þær 9 milljónir,
sem nefndar væru í sambandi við
innréttingu á matstofunni og æf-
ingarstúdíói á næstu hæð fyrir neð
an matstofuna, gætu verið nærri
lagi, en reikningar fyrir síðasta ár
lægju ekki enn fyrir.
1 sambandi við þá framkvæmd
sagði Gunnar, að matsalurinn væri
vissulega vel við vöxt, enda byggð-
ur með það fyrir augum, að hann
dygði sjónvarpinu og öðru starfs-
fólki útvarpsins í þessari byggingu
í einn eða tvo áratugi — en fullvíst
væri, að starfsfólki stofnunarinnar
myndi fjölga verulega á þeim tíma.
Þá sagði hann, að varðandi mat-
stofuna væri ekki einungis um að
ræða innréttingu í venjulegum
LAUNAMENN TÖPUÐU HUNDRUÐUM ÞUS-
UNDA VID BYGGINGU ÖLFUSBORGA!
Ekkert til upp í greiðslur vinnulauna í þrotabúi
Snæfells. ASÍ hefur greitt Snæfelli að fullu fyrir
verkið og telur sig ekki hafa neina skyldu að bæta
iðnaðarmönnunum hið tilfinnanlega tjón þeirra
TK—Reykjavík, fimmtudag.
Eins og skýrt var frá í Tíman
um á þriðjudag urðu margir iðn
aðarmenn fyrir tilfinnanlegu tjóni
vegna vangreiddra vinnulauna við
að reisa orlofsheimili ASÍ í Ölf-
usi. Skiptá kröfur þessara iðnaðar
manna hundruðum þúsunda kr.
Meðal þeirra, sem ekki fengu
laun sín greidd voru 6 málarar,
sem unnu við málun húsanna á
vegum Snæfells h. f., sem var
verktaki sá, er tekið hafði að sér
að rcisa húsin fyrir Alþýðusam
band íslands. Kröfur málaranna
nema um 200 þúsund krónum auk
vaxta frá áramótum 1964—65, en
það var einmitt fyrir jólin 1964,
sem þessir mcnn urðu fyrir því
áfalli að þeir voru sviknir um
vinnulaun sín fyrir margra vikna
vinnu. Verktakinn. Snæfell, h.f.
Bóas Emilsson, varð gjaldþrota
meðan verkið í Ölfusborgum stóð
yfir. Skipaður var sérstakur skipta
ráðandi í málið, Þorgeir Þorsteins
son, fulltrúi lögreglustjórans á
Keflavíkurflugvelli. Þessu skipta
máli er enn ekki lokið, m. a.
vegna málaferla og krafna þrota
búsins á Síldarverksmiðjur ríkis
ins. Heildarkröfur í þrotabú Snæ
fclls munu nema 7—8 milljón
um króna og ljóst er nú, að ekk
ert vcrður eftir í þrotabúinu til
greiðslu forgangskrafna eins og
vinnulauna, þegar greiddir hafa
verið skattar, skiptakostnaður og
kostnaður við málafcrli þrota
búsins, sem skipti hundruðnm i»ús
unda króna. Einnig er ljóst að
mennirnir, sem unnu við gerð
húsanna í Ölfusi fyrir ASÍ fá
ekkert af launum greitt. Það ligg
ur fyrir, að ASÍ ber ekki laga
leg skylda til að greiða þessi laun
og hefur hafnað beiðni smiðs og
málara um að Alþýðusambandið
bætti þeim þetta tilfinanlega tap
vinnulauna.
Tíminn átli í gær tal við Finn-
björn Finnbjörnsson, málara. sem
var einn þeirra, sem unnu að
málun húsanna í .Ölfusborgum.
Hann sagði að 6 málarar úr Reykja
vík. auk hans, þeir Kristjón Magn
ússon, Jón D. Jónsson, Grettir
Björnsson, Lárus Bjarnfreo'sson
og danskur maður að nafni Henn
ing hefðu tekið að sér að mála 22
Framhald á bls. 10
skilningi, heldur hefði þurft að ein-
angra hæðina, lagfæra glugga og
setja í þá tvöfalt gler, endurbyggja
og einangra þakið (matsalurinn er
á efstu hæðinni) og gera ýmsar
aðrar lagfæringar. Þá hefðu verið
keypt fullkomin tæki í eldhús, og
þau væru mjög dýr.
Gunnar sagði einnig, að matsal-
urinn, eins og aðrar innréttingar í
húsinu, væi-u mjög vandaður, enda
legðu stjórnendur útvarpsins
áherzlu á að vel væri búið að starfs
fólkinu.
Varðandi neðstu hæðina sagði
Gunnar, að það húsnæði væri um
500 fermetrar, og yrði skipt nokk-
urn veginn í tvennt. Annars vegar
yrði innheimtudeild ríkisútvarpsins
þar til húsa, en hinn hluti hæðar-
innar fær undir ýmsa starfsemi
sjónvarpsins, og þá fyrst og fremst
undir kvikmynda- og bandasafn
þess.
Hann sagðist viðurkenna, að inn-
réttingin á þessari hæð væri dýr
að því leyti, að margar krónur
færu í hana. Það væri hins vegar
matsatriði, hvort það væri of dýrt.
eða hvort hægt og rétt væri að
hafa það ódýrara. Hins vegar væri
eins með ríkisútvarpið sem aSra,
að eitt og annað gæti farið öðru
vísi en til væri ætlazt, og allir
gerðu einhvern tíma skyssur. Hins
vegar væri það ekki vegna þess, að
þeir hefðu ekki augun opin og,
fylgdust með málunum. Þannig
hefði t. d. verkfræðingur haft eft-
irlit með öllum framkvæmdum i
tæpt ár.
Varðandi loftið og rafútbúnað-
inn í innheimtudeildinni sagði
Gunnar, að það fyrrkomulag væri
| nýtt hér á landi og gert samkvæmt
I þýzku kerfi. Væri hér um að ræða
loft, sem bæri uppi hreyfanlega
veggi. Aðspurður um þa®, hvort
! þctta væri ekki mjög dýrt fyrir-
komulag, sagðist Gunnar ekki hafa
viðmiðun til að geta dæmt um það.
1 Framhald á bls. 10