Alþýðublaðið - 17.06.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 17.06.1922, Blaðsíða 1
tgss Laagardagíaa 17. juaí. 136 talobl&ð J3L er listi Alþýðuflokksins. Pið, sem úr bænum farið, tnunið að'kjósa hjá bæjarfógeta áður en þið farið. Skrifstofan opin kl. 1—5. Þjóðfélaglð. „Sú þjóðíélagsiisipup, sera við ^irjfum, < er í alla staði eins full <<ko<nin og verða má." 'Misháværar raddir þessu ii'sar ¦".ma beyra teér og þar frá þeirri stétt manaa, sem daglega nýtur i Hkulegum mæli þæginda þeirra, er samkvæmt núverandi þjóðíé 'iagsskipun aðeins er auðið að ná með ýeningamagninu, sem ef til vili er að mikiu leyti notað tll fpess að halda augum almennings lokuíum fyrir þsim myndbreyt ingum, sem svitadropar, fjöldans iaks á sig við íramieiðsluna í iafsdinu til hagnaðar einstökum penlngssjúkum bröskurum. Þeir smáu náðatmolar, sem látnir eru endrum og sinnum falla af borðom „burgehtanna" f skaut verkalýðsins, hverfa í því hyldýpi íátæktar, er peningasöfnun ein- ataklingsins skapar fjöldanum, en 4eiða oft af sér villandi þakklæt isskuld þeirra, er rtjóta. Ég veit, að lesendum mun skiij- ast, að sú góðvild, sem hér ræð- ir um, á illa samstððu við þann rúteingarhngsunarhátt stóreigna •mannsias, ssm orðið feefir fram- þróus mannkynsins örðugasti bjall inn yfir að fara og jafnvel nokk. uð blóði drifinn á köfium. Við yitum það, að peningamarkaðar inn neytir allrar orku til þess að spyrna á móti þvl, að áugu al menaings opnist tll fulls fyrir þörfinni á endurbættri þjóðfélagi -skipua, því hætt er er við, að skörin kynni að færast npp i bekkinn og oft reyndist skamt miili athafna heila og handar. En hvert er þá ráð þekra? Litilfjör- leg tilslökun á taumhaldi þvf, er peningamíðurian /Jötrar verkalýð- ina í, sem þýðir dýpri fátækt, Álmennor. skemtifundur verður hsídinn í Goodtatnpkrahósinu i Haíaarfifði kl 8 í kfðld, að tilhlutun verkamarnafélagsins Verðs. þar ræðor haldnar i tilefni dagsias Ennfremur verður rætt um landskjörið á eftir. Verkamenn aaiyatir að ivæta *ður en húsið fyliist. Stjóanin* Innilegt þakklæti fyrir auðsýnda samúð og hluttekningu við fráfall og jarðarför Guðrúnar Helgu sál. Pétursdóttur, sérstaklega félags- systrum hennar úr V. K. F. Framsókn. Aðstandendur. en batnandi aðitöðu auðvaldsins til þess að halda verkalýðnum niðri { kröfulitlu svefnmóki. En hvað lengi? Þá spurningu er vert að athuga nánar. Vöruframleiðslan er orðin það mikil í heirninum, að markaðurinn er nú þegar orðinn yfirfullur, og peningamaðurinn segir: Hingað, en ekki Iengra. Afieiðingiu er sú, að fjöldinn reikar atvinnulans, kiæðlaus og hungraður. Hann vill vinna, en finnur engan, sem vill kaupa vinnukraft hans. En hvers vegna? Vegna þess, nð vinau kaupendur sjá sir ekki neinn ágóða að því að láta hann vinna. „Þú verður að avelta, sveita i hel Ég ekki get gert aeitt við þig. Ég hefi engin not fyrir vöru, aem ég ekki get losnað við með sæmilegum ágóða að mér þykir," Þannig er hugsunarferill þess valds, sem ráðandi er i núverandi þjóðskipulagi, og það af sorgleg- um, en þó eðlilegum ástæðum. Af þessu má sjí, að þjóðfélsgs- skfpulag það, sem við nú eígnm við að búa, er á mjög fallandi fæti, ^enda með öllu óviðúnandi. Jafnvel löggjafarvaldið, fulltrúaráð þjóðarinnar, virðist láta sér nægja að hrúga saman heilum fjöllum af pappir og löngum tölum. Það dylst því engum hugsandi manni, að þingræðið, eins og það er nú, og einstaklingseignarétturinn gétur aldrei orðið undirstaðan andir frjálsri, varanlegri þjóðfélagsskipnn, óháðri peningavaldi, þvi að pen- ingavaldið er sérskilin stétt í þjóð- félaginu, sem alt af mun samkvæmt eðli sínu berjast einungis fyrir eíg- inhagsmunum, en þjóðfélagsskip* un jafnaðarstefnunnar er reist á þeirrí stétt' manna, sem ekki hugs- ar aðeins fyrir réttindum sjálfrar sin, heldur einnig þjóðarinnar sem heiidar á yfirstandandi og kom- andi tímum og krefst þar af leið- andi algerðar upplausnar á nú- verahdi þjóðfélagsskipulagi. Sá kraftur, sem þessu mun hrinda £ framkvæmd, er einmitt það afl, er mest vinnur að fram- leiðslunni, — verkalýðurinn. Hverjðr aðferðir sem leigumál- tól auðva'd&ins kunna að nota í niðurdrepsskyni þessarar hugsjón- ar, þá er hún orðin það þroskuð

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.