Alþýðublaðið - 26.06.1922, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 26.06.1922, Blaðsíða 2
ALÞtÐOBLAÐIÐ að gegna með ÞJóðverJa. Þeir koma hingað á mörgum skipum og stórum. Híngað sækja þeir fisk og smjör. Es útflutningur þessi er landinu afar skeðtegur Vín láta þeir i staðinn Kuupa það bæði mínir menn, kaupmena og aðrir borgarar. Af þessu leiðir margt iit.'en ekkert gott Margir hafa látið fyrir það ljf ið, en aðrir limi. Einir haía af þvi annsð tjón alla æfi. Nokkur ir eru barðir, rifnir eða smáðir. Þessir eru ávextir vinaautnarinnar. Ég er stóróánægður við Suð nrlendinga. Framferði þeirra er ilt. Og ég vildi ráðleggja þeim að hafa sig héðan ið bráðasta, e( þeir vilja halda lífi og limum. Koma þeirra hefir orðið oss riýr. Þér verðið að muna, hv*ð drykk- feldni gagnar og hvað húa skað ar. Fyrsta tjónið, sem húa bak&r einstaklingnum, er fátæktin. Og er það minsta atriðið önnur af- leiðingin er sú, að ofdrykkjumað urinn missir minnið og gieymir þvl, sem honum er nauðsynlegt að muna. í þriðja lagi er hann ásælnari en hans feefi? rétt ttl að vera. Htkar hann ekki að taka fé og konur með valdi, þegar færi gefst. Það er ijórði kntur of- drykkjumannsins, að hsnn stjórn ar ekki geði sínu og þolir eng- um neitt, hvorki í orðl eða verki. Hann hefnir smámuna grimmilega og hróp&r saklausa menn, Það fylgir einnig of drykkjunni, að maðurinn veikir likama sinn. En hann má ekki við því, þar eð Kkaminn verður að þola erfiði og raun. Og því verra er þetta tjdn, þar sem áður er þorrin vdrceg un Og í viðbót við þstta hafn- ¦&t einstakiingurinn góðum siðum og sjálfsögðum. Haan snýr fauga sínum frá guði og ölh?, sem gott er." Þannig fórust hinum spaka stfóra- anda orð. Hann táðleggur Suður- lendirjgum sð hafa sig á brott, viiji þeir faslda iífi Og ilmum. Hvað hefði oss borið að segja „Suðurlendingum" í áti Það eitt, að vér sjálfir réðum vorum sið~ ferðismálum og þjóðaruppeldi, Fyrir rúmum 700 árum reyndi Sverrir Sigurðison að verja þegna sfna fyrir skaðlegum drykkjnm. Ætla mætti, að nútímamenn hefðu komið þeirri hugsun hans í fram- kvæmd, Og það haía nokkurir gert i ýmsum stöðum. Viða er víffibanm og þvi vel faiýtt. Hxfir því verið beitt, tii þeas að forða einstaklirigum og þjóðfélögum frá spiilingu og tortfmíngu Vérður þessara ráða neytt meðaa önn ur þykja ekki jafagóð eða betri. Og tjölmenn er fyiking samherja vprra viða um lönd. Góðir menn og vitrir leiddu oss mn á baanbrantina. Ówtrari raeeis ern að hjekja oss af henni. Sú var tið, hér á landi, að finna má þess tíæaai, að vinnu- nmðurinn dtakk frá sér vitið, lá fl.uur í sotpinu, braut skyldu sina, aveik húsbónda sinn og sjálfan sig. Bondian drakk heima, — slepti sér í kaupstaðarferðinni, barði tataiylgdarme.au, Sýndi hestunum og skaðmeiddi sjálfan sig. Fresturinn drafaði í stólnum, talstði þvætting við söfnuðinn og flekk&ði sjáifan sig. Læknirinn slagaði inn til sjúk lingsins, ea heyrði hvorki né sá. L'igvitringar settu hnefarétt, og dómarar börðu hvorir aðra. Kenn- arar og lævisveinar lágu i faðm lögum undir dorðum og kystust með latiuu á vörunum. Faðirinn kom ölvsður heim ti! síu á nóttum, hræddi börnin svöng, es misbauð örmagna konu. Þetta eru Ijótar myudir. Þær eru teknar úr voru eigin þjóðlífi og eltki stækkaðar. Viljið þér stuðla að þvl, að þjóð vor komist aftur á þá braut, að slík dæmi finnist i þjóðiifinu, íxm nú voru nefnd. Ég vona, -að ailir svari þvf neit- andi, Og það gera þeir, ef þeir, hugsa málið, E-i vinnum þá að því, að freSsa þessa þjóð frá yfirvofandi hættu, Konur em góðir liðsmenn. Og verði nú á ný iagt til orustu, þá er ég viss nm, að koaur standa framarlega. Og verði leituð þjóðaratkvæðis um uppgjöf eða vörn, fáum vér öll gott tækifæri til að sýna, hvort vér erum ntaðkar eða menn. Vieiium að þi'í að ala upp hrausta og heilbrigða kyn&Ióð, andiega og likamlega. Gerum henni skiljanlegt, að stundardvöl in hér á Jörðu er augnabl'k úr éilffð. Æfina, sem köJJuð er, alt frá Aígreidsla bluðaiiis er í Aiþýðuhúsinu vi©> Ingólfsstræti og Hverfisgötu. Sími988. Auglysingum sé skilað þgag;^- eða í Gutenberg, f siðasta kgS kl. 10 árdegis þann dag sem þær . eiga að koma í blaðið. ÁskriftagJald éin kr. á pánuði. Auglysingaverð kr. 1,50 cm. eind. Útsölumenn beðnir að gera skii til sfgreiðslunnar, að oiinsía kostl ársíjórðungslega. nokkurum rofnútum upp í IOO ár, ber ekki að skoða sem heildarlif einstaklingsins, heidur örlítið skreí á óralöngu skeiði. Reynum að gera hverjum cin- staklingi skiljanlegt hlutverk hans l þjóðfélaginu, bæði á þessu sviðl og öðrum. Munum, að allir hafa. eitthvert ákveðið hlutveik að vinna. Og nauðsyn er, að hver einasti maður sé heiidinai trúr. Lærisl öllum það, þá ber. faelmilisfaðh> inn Ijóa og líí i bæ. Þá leiðir kennimaðurinn áheyr- andur sina í hæðir fuHkomnunar,, Þá brcytir lasknirina vonleysi i voa og sársf.uks ( sælu Þá setja Iögvitringar rétt fyrir augliti mann- úðarinnar. Og dómararnir dæma við sólarljóma kærleikans, Þá verða þeir búnir að iæra, að sakbornsng og sckum mönnum heptar betur gœzka en grimd. ÞJónninn — í> víðtækri metkinga — vinnur þá verk sitt dyggilega, hvort faaaft gegnir ráðherrastöríum, hreinsar götur eðz raokar mold, Og þei? njóta sömu virðingar og söœu réttinda, því að þeir eru bræður og jafningjar, fæddir af sama anda,, -samfeiðamsnn ura sösiu veraldir.. Bílstjórinn, sem flutti mig til Rvikur í gær, geri svo vel og sæki borgunina é afgr. blaðsins. Ó. F. Hafoldar, IJóðabók eftir A«. mund Jónsson frá Skáfstöðunii et væatanleg á bókamarkaðinn í dagj A-IIstlan er listi fafnaðar* manna við landskjörið 8, julí.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.