Alþýðublaðið - 13.07.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 13.07.1922, Blaðsíða 1
1982 Fimtudaginn 13. júlí,- 158 tölubiað jíýtt átthagabanð. Eitir Hróbjart. (Nl.) Auðvaldsklfkan er ánægð með ¦'fjetta ástánd eíns og það er- sKauplægð fólksias er þeim trygg tog gegQ tapi. Þeir þuría ekki að 'jþreyta sig á, að reyna nýjar um bætur eða því um likt. Höfuð i$>éirra eru heldur ekki fyrir slík atöíf. Bök kauplágra verkamattna or og hefir verið heliubjargið, sem alt hvíiir á. Þeir hugsa sem svo, að eflaust sé mikið hægt á Græn- 'Handl að græða, en þeir sjá ekki fyiir endaan S því fyrirtæki. Ekki wíst að gróðinn falli í þeirra vasa, íheldur efnaminni og framtaks aamari manna. Þeir þora ekki að <3iætta sér út í það kapplaup, sem lanJnám á Grænlandi kann að akapa. Þeira fkat þeir ekki vera réttu mennirnir til að standa f aaœkcpni. Meðan þeir fá 50— .í?oo% af fé sínu hér og vinnu lýðuunn helzt í skefjum, eru þeir i sjáifu sér ánægðir. En landnám £ Grænlandi finst þeim að muni ¦¦•verða truflun á vinnumarkaðinum 4 íslandi. Standi íslenzkum bónda- ¦ayni, sem ekki getur fengið jarð- mæði hér, opið að fara til Græn lands og gerast þar landnámsmað nr, þá flytur hann ekki ( sjóþorp -'til íið gerast þar verkamaður. — Staadi sömu möguleikar opnir fyrir verkamanai, þá ræður hann sig «kki á manndrápsbolla hér fyrir tnitina en hann getur búist við að hafa upp sér á Grænlandi. En miljóna klikan hefir óljosan nasa jþef af þvf, hvað kryoiit, köpar, grafit og kolanámur á Grænlandi geía af sér og geta boðið þeim aem vinna, og hún veit um físki- aæld f lygnum og ósnortnum fjörð iMura og eigendalaus landbúnaðar hémfi, sem efsalausir menn geta ItEgnýtt sér. Hún veit að landnám á Grænlandi er afnám alveldis Jienus? yfir fóíkinu, að auðmenn itnir geta ekki eins og bingað til akamtað kitapið ár hneía eftir Dagsbrúnarfundur verður haldinn í Goodtemplarahúsinu í kvöld kl. 772. Mörg merk mál á dagskrá. Sungnar vérða gamánvísur. Stförnin. eigin geðþótta eingöngu; ,og eigi þeir að halda áfram . »ð græða verður sá gróði að byggja&t á einhverju öðru en svita almenn ings, en þeir þekkja ekki annan gróða og sjá enga nýja leið. Þsss vegna hrópar málgagn auðmanna klikunnar upp um að hér vanti fóik og þeis vegna megi ekki nema Græaland. Auðsjáan- Icga verður fólkið hvorki, fleira aé færra fyrir því, þótt nokkuð af því flytji tll Grænlands. Auð sjáanlega er það ekki þjóðfélaginu til skaða, að kjör fátækustu og rjölmennustu stéttarinnar. í landinu batni. Ekki tapar þjóðin á þvf, að eignast nýjar auðsuppsprettur á Græalandi f viðbót við það, sem hún á i þessu landi Mergur inn málsins er það, að auðmanna- klíkan tapar á þvf, að missa nokkuð af bupening sínum til Grænlands og það sem verra er, áð skepnur hennar heima heimta hærra kaup, með öðrum orðum: heimta, að gróðinn af vihnunni renni að meiru leyti en nú er f vasa þeirra sem vinna, af þvf þeim standa til boða góð kjór á Grænlandi og af þvf, að neyðist atvinnurekendur til að taka erlent verkafólk, verða þeir að gjalda tvöfalt meira, en þeir gjalda nú i kaup. Auðmanna- klikan hefir ekki reynt að útlista það nánar hvernig f fólkleysis- kvarti hennar lægi, að það væru hennar eigin peningahagsmunir en ekki hagsmunir þjóðfélagsins sem hún ber fyrir brjósti. Sannleikur- inn er sá, að auðmanna klikunni er hálfu ver við hugmyndina um að néma Grænland en vesturfadr til Kanada. Gegn vesturförum tll Kaaada var hægt að ákalla þjóð- ernistilfinninguna, af því þjóðerni íslendinga þar er fyrirsjáanlega, glatað, en gegn útðutningi til Grænlands, sem er algerlega ó- numið, yrði fyrirsjáanlega þjóð- ernisleg efling, sem þegar timar liðu mundi ýta undir útflutning þangað. En fleatum f auðmanna- klikunni steedar algerlega á sama um fslenzkt þjóðerni og framtið fslandíi að svo miklu leyti sem það kemur ekki persónulegum fjár* hag þeirra við. Þetta eru einnig rökin, sem liggja að þvf, sern fleygt hefir verið fyrir, aðnokkrir auðmenn ætluðu að koma fram með tiilögu um, að innleiða hér nýtt átthagaband, til þess að fyrir- byggja, að nokkurntlma geti neitt út Iandnámi arðið, en með þeim fyrirslætti, að hindra útflutning á íólki til Kanada. Átthagabandið, 2sm var innleitt víðast hvar á miðöldunum, gerði fólkið að meira eða minna leyti að þrælum auð mannanna. Rökin, sem færð voru fram fyrir því, að það yrði tekið f íög, voru hin sömu sem nú era færð fram gegn Iandnámi á Græa- Iandi: að höíð eru höfðaskifti á hugsmunum þjóðfélagsins og hags> munum einstakra efnamanna. Monið eftir Dagsbranarfuhdin- um í kvöld kl. jr>/a, Mörg mjög merk mál verða til umræðu. Skip kóm í gærmorgun að sækja fisk tli Coplands,

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.