Alþýðublaðið - 13.07.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 13.07.1922, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ jLaxveiðin í Eiliðaánum htfif ekki gengið vel undaniarið, en sagt er að hún. aé svolítið að glæðast nú upp á siðkastið. Bæjarbrnni. Um slðustu mán aðamóí brann baðstofan að Hamri i Svarfaðardal, til kaldra ko!a. Kveikti neisti 1 þekjunni og læst ist eidurinn þaðan í súðina. Ian anstokksmunir björguðust. Bærinn var ekki vátrygður. Með ftnllfossi koma skotsku ka( Uspyrsuœennirnir, og eru knatt spyrnufélögin hér farin að búa sig kappsamlega undir komu þeirsra. « Seinni vísan f sléttuböadunuai i gær var ekki rétt, hún átti að vera svona: Mengi baga, þrykkja, þjá; — þjóðin klagar sáran —. Lengi kaga, hýða, hrjá, helst það lagar fjáran. Ea Guðmundur Höskuldsson vildi hafa seinasta vísuorðið þannig: „höppin draga í skárann" og féht höf. á það. ' Fr. Síldveiðaskipin eiu áð biia sig aorður til veiða; nokkur eru íaria, en sum munu fara usu heig ína. Flir togarar stunda sildveið ar íí þetta sinn. seíur JðnaS BL JónSSOn« — Báruaisi. — SSrssi 327. - Aherzla lögð á hagfeld viðskifti beggja aðíia. ..., Es. Helgi magri ier héðan í dag á leið norður. Margir farþeg ar verða með skipiau, er það flest fólk sem ætlar f siidarvinnu. FÓlk, sem fer norður í rfidar- vinnu, getur fessgið bliðið sent, en verður þá að tilkynna það á afgr. Sott pressujára. Klæðskeri einn i New-York, sem mikinn hluta æfi sinnar hafði ekki annað gert en pressa buxur með venjulegu pressujárni, sem er m)ög þreytandi, fann upp nýja gerð af pressujárni.' Aftan á því að neðan er valtra og snýr henni raímagasmótor, sem er í sjálfu pressujirninu. A þann hitt geng ur járnið fram og aftur án þess að msðurián, sem pressar, ýtti því nokkuð áfrasn. Það er líka avo þungt, að ekkert þarf að þjýsta ofan á það Járnið er hitað með raftn»gni. Með svona járni getur einn maður pressað Iangtum meira en margir menn mundu gera með venf ulegum ' járnum, og verið þó Iangtum óþreyttari. Q É undirritaður tek g^ að mér dúklegg- ingar og viðgerðir á dúk- um; enn fremur madress- um og allskonar viðgerðir sem að því lúta. Hverfisgötu ,83. Erlendur Þorvaldsson. Ágœtir, sterki* lsavl« mannsskór, stórt bú n&r, tii solu a afgreiðslu blaðiias. 6raítfmo|onar og mikið úrval af plötum er nýkomið 1 öðýrar mnnnhörpur. Hljóðfærahús Reyfejavíknr. Alþbl. er b!að allrar a!þýðu. Ritstjóri og ábyrgðarmaður: Olafur Friðrikssm. Presitsmiðjsa Gutenberg. JBdgm Ric* Burrottgks'. Tarzan. Tarzan snéri sér að Jane Porter. „Má eg tala við þig eina, allra snöggvast", spurði kann. Stúlkan kinkaði kolli og gekk strax út um dyrnar sem lágu út á veggsvalirnar til þess að bíða þar eítir Tarzan. rtún vissi því ekki hvað fram fór þarna rétt á eftir. Tarzan var að ganga út, en þá hrðpaði prófessor Porter: „Biðið þér". Prófessorinn hafði starað mállaus á hvað fram fór saíDÚturnar á undan. « „Áður en lengra er farið", sagði hann, „þætti mér gott að vita með hvaða rétti þér blandið yður í mál dóttir minnar og herra Canlers. Eg hef Iofað honum dóttir minni, og það loforð, verður að halda án tillits til hvort yður lfkar það vel eða. illa". „Eg blandaði mér i það, prpfessor Porter", svaraði Tarzan, „af því að dóttir yðar elskar ekki Cariler — ;það er ekki hennar ósk að giftast honum. Og það er mér nóg". „Þér vitið ekki hvað þér hafið gert", sagði Porter, „nú neitar hann vafalaust að giftast henni". í »Það gerif hann áreiðanlega", sagði Tarzan með á- herzlu, „en þér þurfið ekki að óttast, því þér munið geta borgað honum undir eins og þér komið heim". „Hvað meinið þér, spurði Porter forviða. „Fjársjóður yðarer fundinn". „Hvað segið þéri" hrópaði Porter". Það er ómögu- legt. Eru þér frá vitinu?" „Það er rétt sem eg segi. Eg stal fjársjóðnum, en vissi hvorki hver átti hann, né hvers hann var virði. Eg sá þegar sjómennirnir grófu hann niður, og eg var sá api að grafa hann upp, og niður á öðrum stað. Þegar d'Ar- not sagði mér hvað það væri, og hvers virði fyrir yður, hélt eg aftur til skógarins og sótti fjársjóðinn. Er hafði valdið svo miklum glæpum, þjáningum og sorgum, að d'Arnot réði mér frá því að fara hingað með fjársjóð- inn sjálfanD, eins og eg haíði haft i byggju, eg lagði hann því inn í banka og hér eru skjöl upp á hann". Tarzan tók stórt umslag upp úr vasa sinum og rétti prófessornum sem stóð sem steini lostinn. „Það ern tvö hundruð og 40 þúsund dollarar". „Til vonar og vara keypti d'Arnot allan fjársjóðinn" hélt Tarzan áfram, „ef þér skylduð heldur óska að fá fjársjóðinn en andvirði hans". Ssrisi strax áskc ifeiiur ú Zmzm,

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.