Alþýðublaðið - 15.08.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 15.08.1922, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ Tllkyiming. Naítóbak er billegast og bezt á Garöi. <l»dr, aem ei eru' á þv( hreina, settu að koma, sjá og reyna. ; Tapazst hefir Manchettu bcwppur ineð mánasteini. Fmn aadi vinsamlegast beðin að akila » afgreðslu Landsimans. JBlJL* Jl ft morgnana er tilbúið nóg %( heitu kaffi hjá Litla kaifihúsinn. Laugavegi 6 Hentugt tyút þá, aeai byi ja vinnu ki. 8, molakafn 30 aura. Eugir drykkjupeningar. 2 he*bergi iangangi til ieigu 43 B með for&tofu á Liugaveg Hestamannafélagið ,Fákur'' efair til kappreiða þsnn 20. þ. m. Þeir sem vilja reyna hesta snúi sér til Dan Daníelssouar fyrir 18 þ. m. Stjórnin. Pathéplötuí* eru lang endingarbeztar, og þó heldur ódýrari eu aðrar plötur. Hljóðfraœleiðir (.hljóðdós*) œeð gimsteinsoddi kostar ekki meira en eytt er í nalar á nokkrum mánuðum, og má nou i hverj- um grammófón. Stórt úrv»I af Pathéfónplötum nykomið, þar á meðal harmoniku- plötum (HiWiiau gítar) Komið og heyiið- þéssar plöt- ur oæstu daga Hljöðfærahús Reykjaríkur. Útbrelðið Alþiðublaðið, hvar sem þið «ruð og hvert sem þið fariðl Ny Pilsaer fæst i Kíixipíéiag^iim.. f frakkastíg 12 er gummivinnusio'a mfn flatt. Áður á Laugaveg 22. I. Kjartansson. Ritstjóri og ábyrgð£rn3ftður: *' Olafur Friðrikssm. Freatsmið)an Gutenberg, Edgar Rice Burreughs: Tarzan snýr aftur. reglunní birginu, hljótast að eins af því óþægindi fyrir þig og vini þina. Eg get skýrt þetta fyrir þeim í eitt 1 skifti, og það geri eg i dag, en framvegis verðurðu að hlýta lOgum. Et FuUtrúar þeirra segja: „Komdu", verð- urðu að koma; ef þeir segja: „Farðu", verðurðu að fara. Nú skulum við heimsækja vin minn, deildarforingjpnn, og segja honum atburðina í Mauíegötu. Komdul" Hálfri stundu síðar komu þeir inn á lögreglustöðina og hittu sveitarforingjann. Hann var hinn alúðlegasti. Hann mundi ef'tir Tarzan frá því að þeir félagar nokkr- um mánuðum áður höfðu heimsótt hann út af fingra- förunum. Þegar d'Arnot var búinn að segja frá atburðinum, sem gerst hafði kvöldið áður, glotti lögregluþjónninn. Hann studdi á hnapp rétt hjá sér, og meðan hann beið blaðaði hann í bréfum á borðinu, unz hann fann ]>að sem hann leitaði að. , „Hérna, Joubon", sagði hann þegar maður kom inn. „Náðu í þessa lögregluþjóna, og láttu þá strax koma til min", og hann rétti manninum blaðið, sem hann hafði leitað að. Því næst snéri hann sér að Tarzan. „Þér hafið gert yður sekan um mjög alvarlega yfir- sjón", mælti hann, ekki óvingjarnlega, ;og það er áð eins vegna frásagnar þessa vina okkar, að eg dæmi yður ekki hart, þó eg ætti að gera það. En einmitt vegna hennar er eg að hugsa um að fara að, alt öðru vísi, en venja er til. Eg hefi kvatt hingað lögregluþjón- ana, sem þér misþyrmduð. Þeir fá að heyra sögu d'Ar- nots, og skal eg siðan láta það vera á valdi þeirra, hvort málsókn verður hafin gegn yður. Þér eigið enn margt ólært um háttu menningarinnar. Þér verðið að sætta yður við ýmislegt, sem yður finst óþarft, unz þér hafið lært hvað á bakvið býr. Lögreglu- þjónarnir, sem þér réðust á, Voru að eins að gera skyldu sína. Þeir vissu ekkert um hvernig á stóð. Á hverjum degi hætta þeir llfi sinu eða eighum. Þeir mundu gera hið sama fyrir yður. Þeir eru mjög hug- rakkir og eru nú sárgramir því, að einn maðUr vopn- laus skyldi hlaupast frá þeim og berja þá. Gerið þeim sem léttast fyrir að gleyma því, sem þér gerðuð. Ef mér skjátlast ekki, þá eruð þér mjög hug- rakkir; og hugrakkir menn hafa aðdráttarafl". Frekari samræður vora truflaðar af fjórum Iögreglu- þjónum. Þegar þeir sáu Tarzan, mátti sjá Uudrunar- svip á andlitum þeirra allra. „Börnin góð", sagði sveitaríoringjinn .þarna er mað- urinn, sem þið hittuð í gærkvöldi í Maule-götu. Hann hefir komið af fúsum vilja. Eg óska að þið hlustið á brot úr æfisögu þessa manns, sem d'Arnot herloiingi ætlar að segja ykkur. Það mun skýra fyrir yður athæfi hans í gærkvöldi. Hefjið máls, herforingi góður". 1 hálfa stund talaði d'Arnot við lögregluþjónana. Hann sagði þeim nokkuð frá skógarlífi Tarzans. Hann skýrði fyrir þeim, að hann hafði lært að berjast sem villidýr i sjálfsvörn. Þeir sáu, að maðurinn hafði fremur barist við þá af eðlishvöt en ætlun. Hann hafði ekki skilið ætlun þeirra. Honum hafði fundist þeir svipaðir öðrum lifandi dýrum, sem hann hafði vanist í skógin- um, og venjulega voru öll féndur hans. „Stolt ykkar hefir verið sært", mælti d'Arnot að lok- um. „Það er satt, áð ykkur sviður sárast, að þessi mað- ur skyldi yfirbuga ykkur. Eá þið þurfið ekki að skamm- ast ykkar. Þið munduð ekki hafa staðist snúning, ef þið hefðuð verið lokaðir inni hjá ljóni, eða górillaapa. Og nú hafið þið fengist við vöðva, sem margoft hafa reynt sig við bæði þessi dýr, og ætið fengið sigur. Það er engin minkun að liða lægri, htut fyrir yfirnáttúrleg- um kröftum Tarzans apabróður". Mennirnir litu fyrst á Tarzan og siðan á yilrboðara sinn. Þá gerði Tarzan,það eina sem vantaði til þessað peir gleymdu öllu saman. Hann gekk til þeirra roeð framrétta hcndi. nMér falla misgripin illa", mælti hann blátt áfram. „Við skulum vera vinir". Þetta urðu endalokiö á öHu saman, nema Tarzan var umræðuefni meðal lögreglu- þjónanna langan tíma á eftir. Þegar þeir komu heim, beið d'Arnots bréf frá ensk- um vini hans, William Cecil Claýton, lávarði af Grey- stoke. Þeir höfðu skrifast á frá því þeir kyntust fyrst t

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.