Tíminn - 15.12.1978, Qupperneq 7

Föstudagur 15. desember 1978
7
fara á æfingar. — Hann var van-
ur aö sitja hljóölátur f riitunni á
leiö inni á æfingasvæöiö, en um
leiö og hann var kominn i fót-
boltaskóna vaknaði hann.
— Það er verulega mikiö um
svertingja i öllum skólaliöum
um allt England og þaö er
reyndar undarlegt, segir Adams
aö ekki fleiri skuli vera leik-
menn meö atvinnufélögunum.
— Nóg er framboöiö.
Flóð blökku-
manna
— George Petchey, sem var
framkvæmdastjóri hjá Orient,
þegar þeir seldu Cunningham til
Alpion er sammála þessu en
hann segir ennfremur: — Ég er
þess fullviss að eftir nokkur ár
skellur heil skriöa af blökku-
mönnum yfir enska knattspyrnu
og blökkumenn eiga eftir aö
veröa jafnmargir ogþeirhvftu f
ensku knattspyrnunni.
Og Petchey heldur áfram.: —
1 varaliði Cambridge City (sem
er áhugamannalið) eru nú fimm
blökkumenn.tjeik sem ég sá ný-
lega voru h'vorki meira né
John Chiedozie, Orient, er af
mörgum talinn vera nýr „Cunn-
ingham”.
minna en 19 svartir leikmenn á
leikvellinum. — Svertingjarnir
hafa almennt miklu meiri
tækni, eru ekki eins haröir i
horn að taka og þaö væri leiöin-
legt ef allir blökkumenn tækju
upp höröu og grófu knattspyrnu,
sem nú ríkir i Englandi. —
Þeirra fyrirmyndir eru leik-
menn eins og t.d. Pele og
Eusebio, en fyrirmyndirnar hjá
okkar mönnum eru t.d. leik-
menn eins og Jackie Charlton og
Nobby Stiies (sem var oft
nefndur haröasti varnarmaöur
heims),— Þarna er tvennu óliku
saman aö likja. — Og ég er þess
fullviss aö Laurie Cunningham
er bestur allra knattspyrnu-
manna i Englandi fyrr og siðar
segir, Petchey ennfremur, og þá
eru þeir allir meötaldir,
Matthews, Bobby Charlton,
Duncan Edwards og George
Best. — Ég hef þekkt Laurie siö-
an hann var 15 ára gamall og tel
mig vita nokkurn veginn hvaö
ég er aö segja.
Varð fyrir
aðkasti
Ron Greenwood sagöi aö
Clyde Best, sem lék með West
Ham á árunum 1970-1975 hafi
oröiö fyrir miklu aökasti frá
áhorfendum — jafnt á heima-
vellisfnum, sem á útivöllum. —
Ég man sérstaklega eftir einu
atviki, eftir aö viö höföum veriö
aö leika I Middles Borough,—
Vince Hilaire, Crystai Palace,
efnilegur svertingi.
Clyde varö fyrir mjög'miklu aö-
kasti áhorfenda þar og hann
kom á skrifstofu mina næsta
mánudag og sagðist vera hættur
i knattspyrnunni,— siðan barst
hann i grát. — Þaö var hálfund-
arlegt aö sjá svona stóran og
þrekinn strák hágráta. — Þetta
atvik haföi geysimikil áhrif á
mig. — Clyde var einstaklega
kurteis piltur og átti þaö oft til
að sækja boltann út fyrir völlinn
jafnvel þótt andstæöingarnir
ættu innkastiö. — Slíkt vakti oft
gremju hjá æstum áhorfendum
og töldu þeir Clyde vera aö
storka sér meö slfku framferöi.
— Hann haföi aftur á móti ekk-
ert nema gott i huga,— ég veit
þaö,ég þekkti hann vel.
Cunningham var spuröur
hvort hann hefði oröiö fyrir aö-
kasti. — Vissulega hefur manni
oft sárnað en þaö er ekki svo
mikiö um þetta núna. Munurinn
liggur lika f þvf aö hann er fædd-
ur á Bermúdaeyjum, en ég i
London og hef vanist þessu allt
frá barnæsku og kippi mér ekki
lengur upp viö háösglósur.
Höfðu ekki
trú á okkur
— Þaö er liöin tiö, sagöi
Cunningham, aö framkvæmda-
stjórar vanmeti okkur svert-
ingjana. — Þaö var iöulega sagt
um okkur aö viö gætum ekki
leikiö á þungum og blautum
völlum, en framkvæmdastjór-
arnir vissu þaö jafnvel og viö aö
þetta var kjaftæöi. — Nú hins
vegar hefur viöhorfiö breyst,
sem betur fer. — Viö erum þrir
blökkumenn hjá Albion, sem er-
um fastamenn i liðinu, ég,
Cyrille Regis og Brendan
Batson bakvöröur.
Og látum George Petchey
hafa lokaoröiö i þessari grein:
— Svarta byltingin er ekki aö
koma,— hún er komin.
—SSv—

Viv Anderson, Nottingham
Forest, varö fyrsti negrinn til aö
leika meö enska landsliöinu
Cyrilie Regis, WBA, er tvfmæla-
laust sókndjarfasti svertinginn,
sem fram hefur komiö f ensku
knattspyrnunni.
BfflJD FÐAIDUNNI
StefánAðalsteinsson
Svarfdælingar
ytíiilLiiitiiii.iv

Hugleikin bók cSHujti þeim
er maunl'rxði og ættvísi unna
Stefán Aöalsteinsson
Svarfdætingar
Þetta er seinna bindi mikils ritverks um Svarf-
dælinga, þar sem gerð er grein fyrir bændum og
búaliði sem setið hefur Svarfaðardal, svo og
niðjum þeirra, eins langt aftur í aldirnar og
heimildir hrökkva til meö sæmilegu móti.
Svarfdælingar I—II er mikið rtt að vöxtum, um
eitt þúsund bls., og mannamyndir rúmlega sex
hundruö talsins. Eftir lát höfundarins hlaut að
koma í annarra hlut að ganga að fullu frá verki
hans. Ýmsir góðir menn hafa lagt því máli lið í
samstarfi við dr. Kristján Eldjárn, sem í öllum
greinum hafði forystu um að búa ritiö til prent-
unar.
Jón Espólín og Einar Bjarnason
Saga frá Skagfirðingum
Þetta er þriðja og næst síöasta bindi viðamikils
heimildarrits í árbókarformi um tíöindi, menn
og aldarhátt I Skagafiröi 1685—1847, en jafn-
framt nær frásögnin i og með til annarra héraöa. í
þessu bindi ritsins hefur sögunni miðaö fram
til ársins 1842. Einar Bjarnason heldur á penna
mjög í þeim anda sem Espólín hafði gert og
segir margt frá nafnkunnum mönnum og minn-
isverðum tíöindum í Skagafirði,— Útgáfuna
annast Hannes Pétursson, Kristmundur
Bjarnason og Ögmundur Helgason.
' wfnSmtn
Jóhann Hjólmarsson
Lifider
Idunn
Steinhúsin gömlu
á íslandi
Klemenz á Sámsstöðum
Siglaugur Brynleifsson skráði
Endurminningar eins helsta brautryójanda og
frumherja í íslenskum ræktunarmálum á þess-
ari öld sem hefur margs að minnast frá ævi-
starfi sínu og kynnum af miklum fjölda sam-
tióarmanna. Auk þess segir hér frá bernsku-
árunum í Grunnavíkurhreppi, Reykjavíkurár-
unum á öndverðri öldinni, vinnumennsku hjá
Guðmundi bónda á Stóra-Hofi og Einari Bene-
diktssyni skáldi. Og slðast en ekki síst minn-
ist hann á eftirminnilegan hátt bróður slns,
Sverris sagnfræðings, en með þeim bræðrum
var ávallt mjög kært, þótt ólíkir væru um margt.
Jóhann Hjálmarsson
Lífið er skáldlegt
Lifið er skáldlegt — lifið í kringum okkur, fólkið
sem okkur þykir vænt um, árstíðirnar, stundir
dags og nætur, hversdagslegar athafnir. Skáld-
ið sér hversdagslífið sínum augum — fyrir
okkur hin sem erum að týna okkur í amstri
dægranna og gefum okkur ekki tlma til að sjá
að lífið er skáldlegt! Þetta er ellefta Ijóðabók
Jóhanns og er hún mjög í anda síðustu Ijóöa-
bókarhans.
Bræðraborgarstíg 16 Sími 12923-19156
Esbjorn Hiort og Helge Finsen
Steinhúsin gömlu á íslandi
Tveir arkitektar segja hér í stuttu og læsilegu
máli hina merkilegu sögu sem liggur að baki
elstu húsa á íslandi, steinhúsanna gömlu sem
reist voru á seinni hluta 18. aldar og eru löngu
orðin hluti af íslenskri menningararfleifð. Enn á
vorum dögum eru þetta veglegar byggingar og
tvær þeirra hýsa æðstu stjórn landsins: Stjórn-
arráöshúsiö í Reykjavík og forsetasetrið áð
Bessastöóum. Bókin er prýdd myndum og upp-
dráttum, sem auka mjög gildi hennar og hún er
grundvölluð á nákvæmri heimildakönnun og
rannsókn á húsunum. — Dr. Kristján Eldjárn
íslenskaði.
Haraldur Jóhannsson
PéturG. Guðmundsson
og upphaf samtaka alþýðu
Á fyrsta skeiði verkalýðshreyfingarinnar vann
Pétur G. Guðmundsson bókbindari manna ötul-
legast að stofnun landssambands verkalýös-
félaga og stjórnmálasamtaka þeirra. Hann var
einn stofnenda Verkamannafélagsins Dags-
brúnar 1906 og formaöur þess nokkur ár. Fyrsti
bæjarfulltrúi verkamanna í Reykjavík var hann
kjörinn 1910, ritstjóri Alþýðublaösins gamla var
hann 1906—1907 og Verkamannablaðs 1913—
1914. I bókinni er fylgt frásögn sonar Péturs,
Þorsteins, sem I hálfan sjötta áratug hefur
unnið í þágu verkalýðshreyfingarinnar.