Ísafold - 15.05.1926, Blaðsíða 3

Ísafold - 15.05.1926, Blaðsíða 3
19AFOLD S_ Sl finill. Hálmstráið. Wí var vísað til stjórnar- ttmar með rökstuddri dag- skrá, með 16 atkv. gegn 11. Alraenna undrun vakti það im ^Sustu helgi, þegar su fregn *arst iit af Alþingi, að neðri deild tefði samþykt til 3. umræðu frv'- ^burð þann, sem Tr. Þ. bar fram fþingbyrjun, um stýfing íslenskr- * krónu. Meim lmgsuðu sem svo, «Vort íslendingar ættu að verða vrsta, og sennilega eina þjóðin, 'r sat hlutlaus í ófriðnum mikla, ^em ætlar nú að hlaupa frá sínum Bárhagslegu skuldbindingum, og Pað af þe'ini einni ástæðu, að Peir kunnu ekki að fara með Bármál sín á undanförnum árum, *ieðan los komst á peninga- og ^iðskiftamál þjóðanna. Islenska ríkið er ékki eina hlut- Wsa ríkiS, sem hefir fengið að «enna á lággenginu og því böli, Sem því er sanifara. Mörg ríki hafa orðið að þola þessa sömu *aun. En ef íslenska ríkið hefði ^ú tekið það ráð, að stýfa gjald- ^yri sinn að nauðsynjalausu, þá «efði það þar með skapað sjer »>á sjerstöðu meðal annara þjóða, sem orsakaðj það, að í framtíðinni hvíú það ekki að hafa áhyggj ¦&¦ ^f neinu því, er aðrar þjóðir hafa ^alið sína helgustu skyldu að gera. íslendingar hefðu sem sje með Pessu ráðlagi sínu skipað sjer í *>ann sess, að þeir hefðu ekki 'engur verið taldir sjerstök þjóð *&eðal þjóðanna. En sem betur fór, þá fór þetta a aiman veg. Stýfingarfrumvarpið var til 3. tonr. 10. þ. m. Þegar í upphafi umræðunnar íiutti Pjetur Ottesen svohljóðandi ^"öksudda dagskrá í málinu: „I trausti þess, að lands- stjömin, bankar og gengisnefnd kosti kapps um að afstýra því, að röskun verði á gengi í.s- lensku krónunnar til næsta þings, tekur deildin fyrir næsta mál á dagskrá." P. Ott. greiddi við 2. umr. <atkv. móti dagslkrá meirihluta íjhn. og einnig móti frv. Hann 'gat ekki felt sig við dagskrá fjhn. sðkum þess, að þar var gert ráð %rir fjárhagsáhættu ríkissjóðs ^'ið það að halda genginu stöð- Igu. Hjer skal ekki nánar út í Þetta atriði farið að svo stöddu, ¦einungis bent á, að menn geta s í ð u r vænst íialdist stöðugt "« r t í sölurnar leggja til þess að ^ægí sje að varna sveiflum. Af bónkunum verður ekki mikils að Vænta, meðan seðlaútgáfan er í Peirri óreiðu, sem hún nii er í. hstsva sjftífnin sjer hið eftirininná- legwsta kj*ftehögg. Þegar Ed. hafði gefið itoum frá Hriflu þá hirtingu, sem hamt átti skílíð, var manngarmurin» lamaður um stund á eftir. Reyndi hann að vísu að hafa alt á horn- iiin sjer, og þeyta frá sjer ónotum verri en nokkru sinni áður; en fúkyrðin voru eigi framborin með þeim fítonskrafti mannskemda- fýsnar, sem hans var venja. Aftur á móti reyndi hann að hræra memi til meðaumkunar nyíð sjer, aumum manni, er þingmenu hefðu stimplað, sem ónafngreinda veru, fyrir norðan og neðan hið tsjðaða mannfjelag. í öngum sín- iim l.jet skinnið þess getið, og hefir endurtekið það, að ísafold liti svo á, að dagski'á sú, sem Ed. j samþ. nokkru fyrir þingslit væri eins dæmí. En mjög er nú 3. landskjörinn ruglaður í ríminu, er hann telur sjer það til málsbóta, að dagskrá sú, sem deildin samþykti, værj harðorðari en gerist í þingsögu, jafnt hvítra manna, sem hinna blökku. Hver eru tildrög samþyktarinn- I á hendur þingmanni. Fyrir skömmu var skýrt ,frá því hjer í blaftinu, afi Tryggvi Þórhalls- son hefði notatS þinghelgina til þess að bera fram staðlausar dylgj- ur og aðdróttanir, rajög meifiandi á einri pólitískan andstæöing tsinn, Jón Þorláksson fjármálaráíSherra. Yar Tr. Þ. meíS dylgjur iun- það, afi J. Þorl. hefSi, meöan hann var landsverkfræðingur, selt ríkissjóði byggingarefni handa byggingum iríkissjóís, og gaf jafnframt í skyn, a5 landsverkfræðingurinn heföi þar nieir gætt sinna eigin hagsmuna, heldur en ríkissj6Bs. Ymsar fleiri dylgjur leyfði Tr. Þ. sjer a8 bcra fram, m. &. um verslun firman^ J. Þorl. & Norímann og samband þess finna viC fjármálaráoh. og tfniskaup ríkiss>ó93 nú síSoa J. Þorl. varð fjftrmálaráCherra. hvort lum vildi lejda málshöfðun út af ummælum Tr. Þ. eins og skrifararnir hefðu gengið frá þehn. Þingsaga íslendinga Ktlar aB verða talsvert frasg af endemum eftir þingveru þeirra Tímaforkólf- anna, Jónasar frá Hriflu og Tr. Þ. Skamt er síðan efri deild kvaö upp þungan áfellisdóm á hendur J. J. Hvernig lýst þjóðinni á þ.essa „foringja", sem Pramsóknarflokk- urinn hefir valiS til þess að bera fram málstáð íslenskra bænda? Per þaíS ekki að ver^a til lítils sóma íyrir íslenska bændastjett, aö slík- ir menn hafi borið fram merki hennant Sáttafundur á Alþingi. Tr. Þ. afturkallar hin meið- andi ummæli í garð f jár- málaráðherra. ÁCur hefir verið frá því sagt arf Hvað kemur til að þingmenn' hjer í blaíiinu, a« Tr. Þ. reyadi Efri deildar Alþingis, og það slík- \ ej^i m6g einu orti a* rölffityöja ir hæglætis- og stillingarmenn, þessar dylgjur fiínar, enda voni eins og Jón Magnússon, forsætis-' þ«!r ástot5iUausar meö öUu. ráðherra, Jóhannes bæjarfógeti, Me»an J. Þori. var landsverkfrœS- Halldór Steinsson, þeir Vestmanna ingux hafíi hann enga vershm og ieyingarnir Gunnar Ólafsson, Jó- seldi ekki rilcinn -byggingarefni hann Jósefsson o. fl., samþykkja fyrir einn einasta eyri. Og sam- ðagslkrá eins og þá, sem samþykt kvæmt embættisstöðu sinni mi. sí«- var um daginn, er gaf 3. land-'an ]límn varð fjármáiaráííh., hefir '. kjbrnum og alþjóð það fyUil^ga í hann engin afskifti af verklegiun skyn, að eigi væri orðum eyðandi; framkvæmdum ríkissjóís, heldur Við jai'n ómerkan íuann eins og heyía þær undir atvinnumálaráC- Jónas .lónsson. jherra, þar með að sjá um inn- Tilefnið þekkja allir, finna það fcaup á byggiugarefni o. s. frv. Áð\u* en gengið var til dag- skrár í Nd. 10. þ. m., var nokk- uð rætt um beiðni þá, er f jármála- ráðherra hafði sent forseta, þe;s 'efnis, að hann leitaði leyfis deild- ariimar fyrir því, að mega höfða mál gegn Tr. P. fyrir meiðandi ummæli þau, sem getið er um á öðram stað hjer í blaðinu. Flestir þingm., sem til máls tóku, voru mótfallnir því yfir höfuð, að leyfa slíka málshöfðun. En Tr. Þ. ósk- aði þess sjálfur, að málshöfðunin yrði leyfð, ekki aðeins út af um- mælum þeim, er fjármálaráðherra fann sig móðgaðan af, heldur og öðrum, sem hanu hefði látið falla í garð fjrh. á þingi í vetur. Pjár- málaráðherra kvaðst hins vegar ekki hirða um það, þótt stórum orðum, skammaryrðum eða þess- háttar, væri til hans beint innan Skipstraeid. í>ilskípið „Hákon" strandar í Grindavík. Menn komust af. Þaim 10. þ«'ssa mán. var físki- fekipið ..llákon" hjeðan úr Rvák á leið heim af veiðum sunBJan fyrir land. Um nóttina gerði, eins 'og kunnuírl er, grenjandi norðatn- byl, mestu stórhríðina, sem hjter hefir komið sunnanlands iim mörg ár. A sunnudagsmorguninn um kl. 9, kendi „Hákon" grunns. Var svartabyhir, og vissu skipverjar ekki fyr en þeir voru strandaðir skamt frá Hrauni, insta bæ í Grindavfk, rjett fjTrir austacn Þórkötlustaðanes. Steytti skipið 4 ^skeri og kom strax sjór í það. Engin tiltök fanst skipverjttta að komast í land, því brim var >mikið, en sást þó óglögt fyrir ðiríðarbybmm. Lögðu þeir því í skipsbátinn, 21 að tölu, og reynfc að komast vestur með landi. •>— Tókst þeim það. Og eftir nfv klukkustunda ferð í stórhríð og 'brimi, lentu þeir upp á líf *$? dauða í bás einum hjá litla vk- anum á Beykjanesi, og komust heilu og höldnu í land. Þaðan fóru þeir gangandi heiia. að Reykjanesi til vitavarðar. Var þar vel tekið á móti þeim. En þeir voru allmjög þjakaðir, blaut- ir og kaldir, því sumir höfðu ver- ið verjulausir. Á mánudagsnótt- ina voru þeir hjá vitaverði, en fóru daginn eftir til GrindavSkur til þess að líta á skipið. Skipið v&x mölbrotið þegar & og skilja — nema 3. landkjörinn, Trúnaðarmönnum ríkisstjórnarinn- sjálfur. . Með sífeldri ar, vogamálaKtióra, landsímastjóra' ,. ' I ferli, gæti hann ekki setið þegj- rogmælgi smni, 0. s. frv., er falið aS kaupa bygg- strákslegum dylgjum, óslökkvandi ingarefni og annað, sem ríkiC þarf maimskemdafýsn og alúð þeirri,' til sinna framkveemda, á þeim stðð- sem hann hefir lagt \4ð það, að nni) sem j,eir fái efnin best or 6- ofbjóða þolinmæði þingmanna og dýrast. Meö því að bera fram dylgj- rækja það hlutverk sitt, að gera ur Um þaö, a.ð firmað J. Þ. &NorS-J, þinginu smán, hefir hann — loks- mann njóti þarna sjerstakra hlunn- Sns, getað misboðið þolinmæði sarn-'in(ia þa er nm ieiö verið at5 drótta , . . . .~ . ' r nemu oheiðarlegu ao raoheiTanum þmgismanna smna og áunmðsjer þyj ag trúnaðarmönnum stjórnar- þá lítilsvirðingu hjá þeim, að þeir iima]., a« þcir misbrúki stögur sín- fyrsta degi, og hefir því ekki þings eða utan; en þegar að hon- j nággt ^ uiu væri dróttað glæpsamlegu at- andi Iijá, án þess að leita rjettai sms. Tikuæli komu fram um það, að J. Þ. fjelli frá málshöfðunarkröfu sinni, ef Tr. Þ. lýsti því yfir í „Hákon" var bygður 1878 í Englandi, og var keyptur hingaS til lands 20 árum síðar. Hann er 74 ^málestir brúttó. Eigandi hans var nú Geir Sigurðsson, skipstjóri heyranda hljóði í þingheimi, að '°S Öeiri. Hann mun hafa verið hann hefði ekki viljað drótta með dylgjum sínum A^átrygður sæmilega. Með „Hákon" er nú farið síð- 0!r asta þilskipið af gamla tæginu, vík. lofaði Jón Þorl. því. Og ,Tr. Þ. sein var eftir orðið h3er í Be7kja- ^timpla hann, sem utlaga ur si5- ar. Ofimdsvero'ur er Tr. Þ. ekki af _.\ , x , * . ^ ». ,„ • I . i gerði þvi næst þessa ynrlysmgu, Uðu mannfjelagi. w að bera slíkar aðdróttanir á' ,,.» , . . .. . „ , , „ , . . .i log var niahö þar með ur sogunni. En þa fyrst var þmgmonnum núverandi trúnaðarmenn ríkis-'„, , ,T, , . . - „ei. *•* o i a t -•• • 4.1 *•' . Eor best a þvi, og er þess jafn- otboöiö, er 3. landskjormn ætlaði stjórnarinnar sjer þá dul að koma fram sem siðameistari deildarinnar og krefj-Jjnni þegar Tr. Þ. flutti sína ræíu ast þess, að einstakir þingmenn;o„ neyWi þess vegna ekki ummæl- iog Alþingi höfðaði mál á hendur j jn eins og j,au voru tölnð af flutn- framt að vænta, að þmgmenn J. Þorl. var ekki mni í þingdeihi- , *. ., , . . . £ •», , , * ,, . , iskooi ekki hmn friðhelga stað Al- þess, að gengið J Sigurði Þórðarsyni. ef ríkið vill e k k þingis sem neinn griðastað, þar sem þeir megi láta alt f júka, líkt og sumir telja sáttanefndarfund- ina. Djörf framkoma og karl- sæmir stað eins og Al- sam- Hvað sem annars má segja um;iitlar eru þær sakir ;afgreiðslu þingsins á þessu máli.bærilegar sem S. V- °ú, mumi sjálfsagt flestir fagna aðra menn, samanborið við sök Hví, að stýfingarfnunvarpið er úr þá. sem hann hefir borið á Jónas. Sogunni. Þeir urðu nú ekki fleiri| Jónas einn gaf tilefni til eQ 11, sem greiddu atkv. móti' hvemig með hann var farið.Hann ^agskránni (9 Pramsóknarm., R- hefir sjálfur í Tímanum viðurkent »v. og M.T.), en 16 með, (allir|að enginn þingmaður, sem sögur Inaldsmenn, Jak. M., Kl. J. og J.jfara af, hvorki meðal hvítra manna eða hinna blökku, hafi á- iugsmanni. Hann ba« því skrifstofu . Manninum, sem lýst hafði Jónas j stjóra Alþingis að sjá um, að þing-j ærulausan lygara og rógbera, og skrifararnir hreinskrifuðu rætmna' "^1™ 6g T, , *•*. "x-u x • • iþmgi; en odrengueg iramkoma og Jonas staðið raðþrota og eigi scm fvrst og sjer vrm hún slðan ,', , • • , •„ *,„,..,„. • e • ruddaleg somir sjer þar "l3- treyst s,,er að bera hond fyrir afhent, auðvita.ð eftir að Tr. Þ.1 höfuð sjer. hefSi íesiS ræðuna yfir og ,.leiö- Þá var þolinmæðin þrotin; því rjett". Þegar svo handrit skrifaranna lítt Bald.). Menn höfðu misjafnar forsend- Uv fyrir atkvæði sínu, eins og ger- Jst og gengur; en aðalatriðið er, •ao stýfingin er úr sögunni. unnið sjer aðra eins svívirðu. < Þegar hann grípur hálmstráið það, að hvergi þekkist önnur eins þingsamþykt, gaitir hann ekki að því, að þingmaður eins og haim er jafti sjaldgæfur, gætir þess akki, a$ aceð hálmatráin.u gefur hefir borið á ]-om ur höndum Tr. Þ., voru þær orCnar tvær ræðurnar. Onnur var sú. er þingskrifararnir skrifntSn eftir flutningsmanni Tr. Þ. Hma! ræSuna skrifaði Tr. Þ. sjálfur og ætlaoist til að hún yrði prentnð í Þingtíðindxmum. Strikaði hann þar yfir hálfar og heilar síSur af því sem skrifararnir skrifutSu eftir honum. Kjarkurinn var nú ekki meiri en það, ao hann þoroi ekki að standa vií5 orð sín, sem hann fiutti yfir þingheimi. Engan furðar á því, þó Tr. Þ. taki aftur ummæli sín í garð ann- ara. Hans er venjan að rjúka upp með bæxlagangi og stóryrðum. — En þegar hann mætir alvöm kikn- ar hann allur við og biður menn þess lengstra orða í öllum bæn- um, að taka ekki mark á því, sem hann hafi sagt. FJÁRSKAÐAR. í Árnessýslu vantar enn f jölda f jár eftir bylinn síðastliðinn sunnudag. Fjeð er að finnast dautt og lifandi í fönnum og skurðum Innflutíar vönir. Fjármálaráðuneytið tilkynaií: Innfluttar vörur í aprílm&aaði allB kr. 5,260,169,00. Þar af til ReykjavSkur trðnur Jón Þorláksson fór svo fram á 19,224,012.00. það vitS forseta neðri deildar Al- þingis, að hann spyrði deildina ' ' * T (Símtal við Ölfusá 12. þ. m.) Það • var við því að búast, þvi miður, að fregnir ættu eftir a'5 berast hingað um fjárskaða af völdmn hríðarveðursins, sem svo snögglega skall á, aðfaranótt sunnudags s.l. Og því miður lítur lit fyrir, að fjárskaðarnir hafi orðið all tilfinnanlegir sumstaðar, einkmn í Árnessýsln neðanverðri. ísafold átti tal við Ölfusá nýlega, til þess að spyrjast fyrjr um f járskaðana. Vantar enn f jölda fjár í Flóa, Ölfusi og Grímsnesi. Pjeð hafði hrakið í skurði og gil, og hefir verið að finnast þar ým- ist dautt, hálfdautt eða lifandi. Enn er ekiki unt að segja neitt

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.