Alþýðublaðið - 27.10.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 27.10.1922, Blaðsíða 1
Alþýðublaðið Gefið lát af Alþýðnflokknnm 1922 Föstudagina 27. október 248. tölebiað JVorskl liikiist og Jilðb plferv Eias og vaenta inátti íór „Sjáh' stæðiamaðurrau* Jakob Möller þeg- ar á stáfaaa í blaði æínts til þess að verja norska bankann, setn getið var um ( Alþýðubl. 24 þ. m. Er það augsýnllegt, að Jakobi finsi pearagalykt að fyrirtækinu Og vegur til þess að kom'ast f airafð bankstráð f viðbót. Ea þó að einitöku möfinum gæti brðið hagur f því að „siá* þenna nýja banks, þá er ekki vel bægt að sjá hverníg hann uiundi.fulleægja iánsþöií kndsmanna" með að eins 2 oiiljóa króna höfuðstó), sem, ef „sjálfatæðismennirnir" réðu og létu bankann fá rétt til sparisjóðifjir- vörzlu, yrði auðvitað að vera settur að fullu setii trygging fyrir þvf, að bankiffin misnotaði sér ekki þann tétt. Annars er óþarfí fyrlr Jakob að reyna að dylja fyrirætluniaa með baak&num. Norðmenn setja ekki hér upp banka f góðgerða skyai við íslendinga, heldur til pess að grœða og styrkja atvinnu Norðmanna hér á landi. Þeir hafa nú um langan aldur haft úti allar klær til þess að ná undir sig sild veiðunum og orðið töluvert ágeagt, en eftir etu aðal fiskiveiðarnar, Þeim viija þeir llka ná undir sig. Til þess er bankinn stofnaður. Með öðrnm orðum reisa hér norskan banka raeð litlum köfuðstól, en shattfrelsi og aðalstarfsféð f&ist frá íslettdingum sfál/um með sýarisjéði, eæ verði lánað át aftur til norskra spekúlanta og íslenzkra leppa i þeirra pjónustu. Etski er að íurða, þó að „sjáifstæðismenn -irnir" fyigi þsss&ri ráðagerð til þess að fallaægja „tánsþörf iands- raanaa". * * * eystrgiu. Hafnfirðhrgum eru sfáifssgt enn f fersku minni bæjarstjórnarkoss- ingar f Hafnatfisði síðastliðinn vetur. Etns og mena eflaust muaa, náðu loks eftir takverðar styœp- iagar 2 nýbakaðir dátar hinum auðu sætura í bæjarstjórn; fleir um roítti ekki troða.í bæjaratjórn- ina í það skiftið enda þótt nægi lega margir væru f baði sem hljóta vildu hnossið, — þótti viit nóg, sem fyrir var, og lögin buðu heldur ékki, að „dubbað" værl upp á fleiri f senn,' en danðegt er, að menn skuli ekki fá að kjóia til bæjarstjórnar í vetur, því að margur var með spentar taugar og spozka sál við sfðuatu bæjar- stjórnarkosaingar,- Jæja; úr þvl að þið fáið nú ekki, skinnin mía, tækifæii til að kjósa til bæjarstjórnar f Hafnar- firði f vetur, þá gefst ykkur tóm ffcil að sthuga heilsufar annars hins nýja bæjarfulltiúa, sem er mjög bágbórið ðg í einu orði sagt íjarska hörmulegt. Léiðinlegast er þó, að þið skulið sjálfi? eiga þátt f þe» um hörmungum hans, eins og nú er komið fram f dagsbirtuna. Mean muna svo langt — og er þó reyndar ekki langt á að mlnnast —, hve mjög andstæð- ingar verkamanna lofuðu einn full- trúa, sem nú á sæti f bæjarstjórn, áður en til kosninga var gengið. Hann áttí að vera búiun ölium þeim dygðum, sem mann geta prýtt. Það sr náttúrlega ósköp fallegt að Ip?a meðbróður sinn, sé hann þess maklegur, en þvf. verður að ætilla í hóf ssm öðru, þvf að iila þykir sæma, að öfgar sk'pi ðndvegið, og af sltku getur tjón* hlotist Svo er óhiæfa að eyði leggja afreksmenn, þó það sé þvi miður of oft gert. Skíld eitt segir, að oflofið teygi að eins eyrun, en ekki vltlð. Líka raá gera afreksmenn að fífium. Eiaú í aðeins 3 daga reitl eg Askriftum að Bjtrnargreifan- um móttoku. €r. 0. Guðjóns- son. Sími 200. riani var m&ður, sem Fðsl var kallaður. Ekki er getið um ætt hans né uppruns, en afreksmaður var hann á sísst vfsu. Það er sagt, að hssnn hafi staðið oti á kross* p&tum á siáifa nýársnótt. Ekki er óllklegt, að það hafi reynt á tungu hans, þegar álfarnir voru að bsra að honam alt gallið og gersem. arnar, en Ieagi skal á þolrifia reyna, og svo fór með Fúia, að þegar álfarnir komu með flotskjðid- inn og buðu honum, þá stóðst hann ekki eídrauniaa og beit f, en raisti svo vitið fyrir vikið. Menairnlr breýta lika oft eins og álfar og eyðlleggja margan sf- reksmaaninn. Á þvf hafa nú Hiía« firðingar fengið að kenna, þtt sem tveir bezta eiginleikar annars nykosna bæjarfulltrúans eru nú eyðilagðir, þvf að hann hefir giat- að málinu og minninu með. Eagian heyrðist bera orð á annað en að þessi maður hefði fult mál, áður en hann kom f bæjarstjórn. Verður maður þv| að ráða þar af, að hann hafi verið altalandi, en svo undarlega brá við, sð óðara og hann var kom- inn f bæjar&tjórnina utðu menn ekki varir við, að hann segðl nokkurt orð; einstöku sinnum kvað hann þó hafa hreyft hend> urnar, sem liktist þvf, að hann væri að reyna að bregða fyrir sig fingramáii. Af öllu þestu verð> ur maður að álykta þeð, sð iof- söagur hsas beztu 'vina hafi haít annað en góð áhrif á hann, þvf að'ekki virði*t það séilega glæsi< iegt fyrir aumingja mannina að hafa tapað bæði œáli og minni og mega búa»t við að vera fjötr- %ðir þdm áiögcm f heil sex ár, sem hann situr f bæjarstjórn, og hamingjan má vita — ef ekkert veiður reynt hoaum til bjargar

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.