Spegillinn


Spegillinn - 17.05.1930, Blaðsíða 2

Spegillinn - 17.05.1930, Blaðsíða 2
S p e g iiiinh 9., V (Samvlska þjúðartnnar, góð eða vond, eftir ástceðum). ítur tvisvar á mánuði. — Áskriftarveró /..-. 10,00. Lausasala 50 aura blaðið. Ritstjórn: I'dl Skúlason, slmi 1418 og 955, S!<j. Guðmundsson, simi 1394, 1 yggvi Magnússon, simi 2176. /,'jreiðslumaður: Sig. Guðmundsson. Utanáskrift: S pegill i nn P. O. Box 594 — Reykjavík. ' rentaður í tsafoldarprentsmiðju h.f. fiðlmabðkin 18 kr.P 16 kr., fLkr-, 8 kr. síoiáiiar. ínfoldarpíentomlðjo ii-f- Sími 48. Auglýsið í Speglinum. Sendiför Daníels. Jónas er íljótur að hugsa, en hann er þó ennþá fljótari að koma hugsun- um sínum í framkvæmd. Aldrei sási; þetta ljósara en þann minnisstæða dag, sem kendur er við burtrekstur- inn frá Kleppi. Eins og elding þaut Jónas eld- s::emma upp úr rúmi sínu um morgun- inn, og bar það til, að sjö andar frá Stóra Kleppi höfðu sloppið út og kom- ist upp í Sambandshúsið um nóttina og náð að hvísla því í eryu Jónasar, að nú skyldi hann umsvifalaust reka lækninn frá Litla Kleppi í burtu. — Ekki höfum vjer samt ennþá komist að því, af hverju þeir gerðu þetta, hvort það hefir verið af þvi, að þeihi hefir verið eitthvað í nöp við þennan nágranna sinn, eða það hefir verið af fúlmennsku einni saman. — Á skemri stund en það tekur að komast í ský "t- una, hrfði Jónas tekið ákvörðuu um það, á hvern hátt hann skyldi koma burtrekstrarskipuninni inneftir, og var það þó ekki vandalaust, því áríðandi var að hún gæti komist sem allra fyrst, Var þetta reyndar nokkuð auðveldara, vegna þess, að tæpast gat verið nema um þrent að velja, út því ekki gat ver- ið um flugvjel að tala, enda óvíst að hún hefði getað komið til greina, þó hún hefði verið hjer, þar sem undan- farin reynsla hefir sýnt, að ekki er ó- hugsandi að hún þyrfti að bruna á sjónum suður að Garðskaga, áður en hún gæti hafið sig upp í loftið. — Það sem Jónasi kom því fyrst til hugar, var að fá Berg til að fara á nýía land- helgissjóðsbílnum, sem er allra bíla bestur og hraðskreiðastur þeirra. sem hjer eru til. En hjer eru lög eða reglu- gerðir um vissan ökuhraða, svo ekki gagnaði mikið þótt bíllinn gæti fari'- hart, ef hann ekki mátti fara hart, en með þessum lögskipaða seinagangi gat ekki komið til mála, að skipunin kæni- ist nógu fljótt; en vitanlega kom Jón- asi ekki til hugar að brjóta lögin. — Þá datt Jónasi það næst í hug, að láta Magnús Guðbjörnsson hlaupa metí brjefið. Er hann kunnur fyrir hlaupþol sitt og auk þess brjefapóstur. En bar var sá annmarki á, að búast mátti við að öll hugsunin hjá Magnúsi fær-i? í fæturna, og því ekkert líklegtfa Qen að þær hjeldu áfram af gömlum-vaiKi.. þegar að vegamótunum kæmi, og stað- næmdust ekki fyr en austur á Kamba- brún, en sá krókur hlaut að seinka ferðinni afarmikið. — En þá var Dan- íel eftir. Og Jónas mintist Dam'els, mesta reiðmannsins, sem til hefir ve;-- ið á íslandi, bæði að fornu og nýju. Og hann mintist gæðinganna, sem keypt- ir höfðu verið fyrir ríkisins fje, og hann sá, að þar var lausnin. Og Daníel fór svo sem ekki að klóra sjer, þegar hann fjekk skipunina um að vera kominn inn að Kleppi eftir örfáar mínútur. Nei, hann þaut út S hesthúsið og fleygði reiðtýgjunum á Skjóna, hestinn, sem hann treysti best. Skjóni var ættaður austan úr Rangár- vallasýslu og hafði Daníel náð honum þegar hann var folald úr stóði, er Gunn- ar átti og var ætlað til útflutnings. Hafði folaldið flækst í ógáti með mömmu sinni, og sást dugnaðurinn strax á því, að merin gafst upp á Kolviðarhól, en á folaldinu sáust engin þreytumerki. Nú var Skjóni orðinn allra hesta fríðastur og fráastur, og mátti i rauninni ekkert að honum finna, nema ef til vill það að hann var fæddur í sömu sveit og Jón Ólafsson. En sá blettur var nú að hverfa og mátti kalla Skjóna alveg gallalausan eftir að Jón fór að hallast að »Framsókn«. »Skjóni minn þig hef jeg ungan alið, og aldrei gefið nema' besta fóður«, söng Daníel um leið og hann stiklaði í söðulinn. Að vísu var hjer ekki um Ki *¦ ____,___ Tófuyrðlinga kaupir, I : Ijlenska Refarœktarfjelagið hX, Reykjauík,5ÍmilZ2L ! e• »t>t . e&c«t>so- >i &oeas >©»*»tet«ti

x

Spegillinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Spegillinn
https://timarit.is/publication/349

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.