Spegillinn - 01.10.1947, Blaðsíða 16

174
SPEGILLINN
VerðtaunakroAAqáta £peyihiHA
1. verðlaun: Rauðka II .... verð kr. 60.00.
2. — Bindle ............... 30.00.
3. — Mislitt fé . . . . — — 17.60.
Ráðningar sendist í Pósthólf 594, Reykjavík, fyrir októberlok.
SKÝRINGAR.
LÁRÉTT:
1 ógætinn. 6 vaxa. 12 taka upp í sig. 14 stefna. 15 skelfing. 16 jafn-
ingjar. 19 tímabils. 20 tónn. 22 spor. 24 tveir eins. 25 skálmar.
28 persónufornafn. 30 gífurlegar. 33 fæða. 34 dríf. 36 til að teygja.
41 undir kembur. 43 böggull. 45 hljóð. 46 persónufornafn. 48 í
reikningum. 49 flokkur. 51 fiskur. 53 fugl. 54 duglegt. 56 í eldhúsi.
58 áhald. 59 sundraðai-.
LÓÐRÉTT:
1 ruddalegar. 2 gerir við. 3 beita. 4 ónefndur. 5 tók. 7 dropk 8 ofsa-
reið. 9 knæpa. 10 á grásleppu. 11 erfiða. 13 bæn. 17 forsetning.
18 agnarögn. 21 vélar. 23 beittar. 26 hundsnafn. 28 samtenging.
29 hreyfingu. 31 gana. 32 bókstafur. 35 sniðugar. 37 félag. 38 rign-
ir. 39 gat. 40 uppsprettu. 42 jafnmikið. 44 ilát. 46 fjall. 47 skamm-
stöfun. 50 barst. 51 gekk. 52 dýr. 53 verk. 57 forsetning.
Verðlaun fyrir þessa
krossgátu hlutu eftir
hlutkesti:
1. verðlaun:
Þórður Sigurðsson,
Borgarnesi.
2. verðlaun:
Þórður Sigurbjörnsson,
Sogdbletti 2, Rvík.
3. verðlaun:
Brynjólfur Einarsson,
Vífilsstöðum.
Láfi Óblíðan
Léttum sporum
gengur náfrændi, Láfi óblíðan, af funcli þess,
sem ræður menn til vinnu.
— Er ekki lengur liægt aff fá neinn til neins?
O, hver skyldi nenna
að flækjast fyrir gömlum körlum, sem kunna ekki
að kasta mæðinni, livað þá að svíkjast um?
En sú stund kemur
milli stríða, að þú ber að dyrum
hjá manni, sem ræður menn,
og neyðist til þess að nenna einliverju,
þorparinn þinn.
Elugsast getur líka,
að einmitt ég lilaupist einlivern daginn
xxr ágætis djobbi, eins og Láfi óblíðan,
og liafni í Hafnarstræti,
þar sem allir mega vera að því að drekka.
Og rónarnir munu þá rymja í kringum þig:
— Hann Láfi, hann Láfi er sko höfðingi,
og gleyma að geta þess,
að þú nenntir ekki að róa eftir að þorpið varð
nýskiipunarkaupstaður og Verzlunin fór að selja
nælonsokka, að þú byggðir þér ekki einu sinni
dalakofa, eins og Davíð, heldur lást úti.
Hvílíkur útvegur!
Og jafnaldrar þínir, eða svo,
skjögra með þig koi'randi að höltum bedda
og breiða yfir þig gólfmottu — svo sefurðu
fram á dag.
Flaskan, sem. þú hampaðir,
þegar liún var full, liggur í méli
á meðan bnúaberir fingur stofna hnefa
undir bálfmána í í'osabaug.
Og loks hrjóta allir
að loknu erfiði.
Fuglinn úr Fjörunni.
TRYGGYE LIE
hefur látið hafa það eftir sér, að sameinuðu þjóðirnar séu orðnar
allmiklu dýrari í rekstri en áætlanir standa til, og' minni mest á síldar-
verksmiðjuframkvæmdir íslenzka ríkisins, ekki sízt þegar þær fara
með tímanum að leka og hrynja.