Spegillinn - 01.02.1959, Blaðsíða 10

34
SFEGILLINN
að minnast á samgöngumar í
jörðu, en þær mega annars gjarna
vera með, þó ekki væri nema mold-
vörpustarfsemi kommúnista og svo
jarðboranirnar. En vitanlega má
leiðrétta svona smá-meinloku við
aðra umræðu. Ennfremur munu
hafa gleymzt samgöngur eins og
smúlerí og eiturlyfjatrafík, en því
má vitanlega bæta inn í sem breyt-
ingartillögur við þriðju umræðu.
Eins er um sprúttsölu, en annars
kemur hún nú af sjálfu sér, ef
leigubílar verða innlimaðir í hring-
inn. Sem sagt: loks kom fram ný-
mæli á Alþingi, sem ýkjalaust má
segja, að sé allt hið eftirtektarverð-
asta.
Svo haldið sé áfram í nýmæla-
bransanum, má geta um eina stór-
merka nýjung, sem nú er rétt að-
eins ókomin, þegar þetta er ritað,
en það er mjólkurkjörbúð, sem
nú er sem óðast í undirbúningi.
Eins og allir vita, skeði það þó
með höppum og glöppum í fornöld,
að menn gæti fengið mjólk, sem
telja mætti mannamat, en reyndar
muna ekki nema rosknir íslending-
ar eftir þessu — yngri kynslóðirnar
halda eðlilega, að mjólk sé eins og
hvert annað óæti og því betra að
halda sig að kóknum, eins og líka
er gert. í hinni nýju búð virðast
menn geta valið sér mjólk af öllum
sortum, en til þess þarf vitanlega
að revna og prófa þær allar, og
þar í liggur einmitt trikkið hjá Sam-
sölunni, nfl. að losna við það óselj-
anlega sem prufur því að auðvitað
verða kúnnarnir látnir borga pruf-
umar. f sömu andránni má geta
um hina nýju smér- og ostasölu,
sem ku vera stofnuð til þess að
útvega þjóðinni betri vöru. Eigi er
enn kunnugt, hvort þetta verður
framkvæmt, hvað snertir smérið,
með því að sulla saman öllum
tegundunum, sem hingað til hafa
verið á boðstólum. Það gæti ef til
vill orðið til þess, að þeir, sem
hingað til hafa passað sig að kaupa
lökustu tegundimar, fái betri vöru,
en annars þarf alls ekki neitt að
vera að dekra við þá. Hitt gæti
verið tilraunar vert að halda teg-
undunum aðskildum eins og hing-
að til, en hafa bara allt í eins um-
búðum og halda þannig lotterí á
öllu saman. Það ætti að minnsta
kosti að geta ýtt undir söluna á
skósvertusmérinu.
En áfram með nýjungamar.
Bráðum á að setja upp hér í höfuð-
staðnum svokallaða Byggingar-
þjónustu, líklega til þess að þeir,
sem þegar eru búnir að byggja,
geti nagað sig í handabökin. Þama
á fyrst og fremst að vera sýning á
öllum hugsanlegum byggingarefn-
um, en auk þess verða þarna alltaf
verkfræðingar og arkítektar við
hendina til þess að veita gestum
hlutlausar og 100% sannferðugar
upplýsingar um allt það, er að
byggingum lýtur. Eini skugginn á
þessu öllu er sá, að fljótlega verður
hægt að afnema reddarastéttina
(byggingadeild) og má búast við
einhverjum skaðabótakröfum úr
því horni, en hugsanlegar skaða-
bætur verða bara reiknaðar sem
stofnkostnaður. Auk allra áður-
nefndra upplýsinga og þjónustu, er
ætlunin að gefa gestum sýningar-
innar eintak af bæklingnum
„Hrynjandi íslenzkra húsa“.
f sambandi við mjólkurkjörbúð-
ina, sem hér er að framan nefnd,
er rétt að geta þess, að þar á staðn-
um er annað og fleira á seiði, eða
með öðrum orðum venjuleg kjör-
búð eins og fólk þegar þekkir, svo
og bakarí, hárgreiðslústofa, sÖlu-
turn og guð má vita hvað allt. En
ofan á þessu öllu verður svo
skemmtistaður, sem ku síst eiga að
gefa eftir þeim fimm, sem stofnaðir
hafa verið í seinni tíð, til þess að
fullnægja eftirspurninni eftir íhels-
lagningu kotungskrónanna, sem
landsmenn kunna enn að eiga í fór-
um sxnum. Til þess að auka ánægj-
una, er stofnun þessi kölluð Lido
Club og er vel til fallið að hugsa
fvrst og fremst fvrir landsins eigin *
börnum með nafngiftirnar, en hvað
útlendinga snertir, sem þama
kynnu að koma, þá verður einnig
séð fyrir þörfum þeirra með því að
Nú er svo a6 sjá sem strákar
hafi valið sér Hallgrímskirkju
sem leikstað fyrir „bófahasar" og
því um líkt. Þeir klifra þar upp
eííir mótaveggjunum með hróp-
um miklum og vígöskrum, kom-
ast síðan upp á þak kirkjunnar
og bcrjast þar með spýtum, rrieð
tilheyrandi gífuryrðum, er þeir
fella mótstöðumanninn á kirkju-
þakinu.