Nýtt kirkjublað - 15.02.1912, Side 3
NÝTT KIRKJUBLAÐ
43
sinni og samviskusemi. Líka gat alt safnaðarlíf verið komið
svo gersamlega í kaldakol áður en presturinn tók við, sem
skilnaðurinn kemur yfir. Til er þetta. en hitt mundi þó mildu
tíðara vera, að þegar söfnuður upp úr skilnaði vildi ekki nota
prestinn sinn áfram, þá vœri sökin mest hjá prestinum. Sam-
hugurinn með þeim presti yrði þá minni, þótt harðara yrði
úti, Nú er, sem kunnugt er, enginn vegur fyrir söfnuð að
losna við prest, séu eigi beinar og sannaðar sakargiftir fyrir
afbrot. Verst er það að á þessum blettum seldist það svo
út, að líldega kæmi enginn prestur í staðinn, í bili, þar sem
svona stæði á. Hefði söfnuðurinn það einmitt að yfirvarpi, til
að draga yfir það, að hann vildi ekki ráða prestinn sinn
áfram, að hann ætlaði sér að komast af prestlaus um sinn,
og fengi einhverja hlaupaþjónustu í viðlögum frá presti í ná-
grenninu.
Sjálfgefið er það að biskupsembættið legðist niður. Aft-
ur læki breytingin ekki liið minsta til guðfræðisdeildarinnar
við háskólann. — —
Síðasta atriðið í framsögu málsins var þá um úthlutun
hins sameiginlega kirkjufjár.
Binda mundum við það við kristin trúarfélög. Ríkið yrði
um það að dæma, hvað undir það lýsingarorð kæmist, og
rikinu væri treystandi til frjálslegrar skýringar, hátt yfir öllu
trúmálapexi og ílokkaríg. Kent gælu trúarfélög sig við krist-
ið nafn, og samt haft eitthvað siðspillandi eða hættulegt jjjóð-
félaginu í háttum sínum og regíum, og verður ríkisvaldið að
geta strikað yfir slík félög.
Svo kænni þessi venjulegu skilyrði, líkt og nú við stofn-
un utanþjóðkirkju-safnaða, að svo og svo margir fulltíða menn
séu um félagsskapinn. Lagast það skilyrði annars i hendi af
öðrum settum skilyrðum. Þá þarf og að vera félagsskipulag fast
bundið, að eigi sé hrófað upp til einnar nætur. Ekki virðist
heldur að trúarfélag geti heitið, nema ráði yfir samkomuhúsi
eða kirkju. Og fleira kynni að mega nefna.
Langmest gerði j)ó ræðum. upp úr því, að tryggilega sé
frá því gengið, að ekkert trúarfélag fái hlut í hinum sameig-
inlega sjóði, nema hafi það forstöðumann eða prest, sem sann-
að hafi hæfilegleika sína til þessa starfa. Nú sem stendurer
allur réttur utanþjóðkirkjumanna bpndinn við löggilding for-