Vikan - 17.03.1977, Blaðsíða 42

STJÖRMSPÁ
llrúlurinn 2l.m;irs 20. april
Vikan verður nokkuð
útgjaldasöm og
verðurðu að hafa
taumhald á óhófsemi
sjálfs þín. Kunn-
Ingjakona þin biður
þig ásjár, en þú átt
óhægt með að sinna
henni.
Kr;-hliiun 22. jnui 2J.jiili
Þig langar til þess að
biðja kunningjakonu
þina bónar en kemur
þér seint að því. Þar
sem þetta mál er þér
rikt í huga, skaltu
koma þvi á framfæri
hið fyrsta.
\»iíin 2J.\c|»i. 2.Voki.
í fyrsta skipti á
ævinni fæst gamall
kunningi þinn til að
taka ráðleggingum
þinum, það er á
vissan hátt sigur
fyrir báða. Breyt-
ingar verða ef til vill
á högum þínum.
Slcingcilin 22.dcs. 20. j;in.
ViuliA 2l.;ipríl 2l.m;ii
Athafnasemi þín á
sér litil takmörk en
gættu vel að eyðslu-
seminni svo að hún
standi í jöfnu hiut-
falli við annað. Þú
verður liklega heima
flest kvöld vikunnar.
I,jónit') 24.jiali 24. :ii>ú\l
Þú verður að viður-
kenna hluti fyrir
sjálfum þér, sem þér
er þvert um geð, en
þegar þú hefur sætt
þig við þá gengur allt
betur. Þú hefur allt
of mikið að gera.
Sporúdrckinn 24.»kl. 2J.nó\.
Þú ert óvenju þögull
og hugsandi, en fáir
vita ástæðuna, sem
betur fer fyrir þig.Þú
átt vin, sem þú getur
treyst fyrir leyndar-
máli þínu og ættir að
gera það.
Tiiln\l>crinn 21. j;m. lú.fchr.
T\ihur;irnir 22.mai 2l.júni
Þú hefur góðar fjár-
hagsáætlanir, sem
þér reynist þó nokk-
uð erfitt að fylgja, en
þvi betur sem það
tekst þvi glæsilegri
árangur, því áætl-
unin er mjög skyn-
samleg.
>lc>jan 24.;tgii*l 2.V\cpt.
Þú skemmtir þér
óvenju mikið án þess
þó að kosta miklu til,
en samt finnst þér þú
einmana. Reyndu
heldur að eignast
félaga sem hafa
sömu áhugamál og
þú. Heillatala 4.
Iloiimaúurinn 24.nó\. 2l.dc\.
Að likindum ferðu í
ferðalag, sem skilur
þig frú fjölskyldu
þinni um tíma. Þú
lendir í deilu og eru
lyktir hennar mjög
tvísýnar, þar til nýtt
tromp kemur i spilið.
I i\karnir 20. íchr. 20.mar\
Það er óvenjumikið
sem þú þarft að
snúast fyrir aðra og
gengur ekki alltaf
sem best. Þú hefur
um tíma hlut til
varðveislu, sem er
þér til mikils ama.
Heillalitur gulur.
Þú reynir að koma til
móts við vin þinn,
sem er í vanda
staddur. Miklar líkur
eru til þess, að þú
ferðist nokkuð. Þú
þarft að hugsa um
sjúkling. Happa-
dagur er mánudagur.
Eldri kona gerir
þér margan greiða
smáan og stóran,
sem þú metur ekki
sem skyldi. Kunn-
ingi þinn vill stjana í
kringum þig, en
hann vill samt fá
eitthvað fyrir það.
Ý0
mm
wr
Hárlagningarvökvinn
fyrir blástur:
IIIÍOI‘111
Inform í litlu, fjólubláu
og grænu glösunum.fær
hárið til að sitja alveg
eins og þú vilt hafa það,-
eðlilega og með lyftingu
Inform - fyrir dömur
og herra.
HALLDÓR JÓNSSON HF.
Dugguvogi 8

WfLLA
óákveðin. Þessi kona var einum of
ýtin fyrir minn smekk.
„Rósa, þú ert að kúga konuna,”
heyrði ég svo allt í einu Randal
segja fyrir aftan mig.
„0, hr. Jarvis, en hvað það er
gott að sjá þig,” sagði konan, en ég
var engan veginn viss um, að hún
meinti þetta. _
,,Ég er ekki að kúga konuna,”
sagði hún, „einungis að fá hana til
þess að lita á knipplingana mína.”
Þeir eru fallegir og ég veit, að henni
geðjast vel að þeim. Það eru allir
ferðamenn hrifnir af knipplingum.”
„Ungfrú Prescott er enginn
venjulegur ferðamaður eins og þú
veist mæta vel sjúlf,” sagði Randal
ákveðinn.
„Jæja þá”, sagði konan og það
var úr henni mesta loftið. Hún
reyndi ekki að bera á móti þvi, að
hún vissi hver ég var. „Engu að
síður kann hún áreiðanlega að meta
knipplingana mína,” bætti hún þó
við.
„Hún á sjálfsagt heilu fjöllin af
knipplingum frá Möltu.”
„Það er ekki það sama.”
Ég horfði brosandi á þau og hafði
gaman af því, hversu stift hún hélt
fram gæðum knipplinganna frá
Gozo. Konan hafði greinilega verið
að reyna að fá mig til að hlæja.
Dökk augu hennar ljómuðu af
kátínu og Randal hló lika.
„Jæja, Rósa, láttu mig hafa einn
þeirra,” sagði hann, „en þann
besta.”
Hún beygði sig yfir umbúðakassa
úr óhefluðum viði og upp úr honum
dró hún einstaklega fingerða knipp-
lingablússu. Aldrei hafði ég séð
svona frábærlega unninn vefnað.
Mér leist sérlega vel á eina þeirra,
en hún var með útsaumuðum lauf-
blöðum og blómum. „Ef ég hef efni
á þessari,” sagði ég, „þá ætla ég að
kaupa hana. Hvað kostar hún?”
„Fyrct þú átt i hlut, kostar hún
ekkert,” svaraði Rósa og horfði
kænskufullum augum á Randal.
Einhverjir leyndir þræðir virtust
liggja á milli þeirra, því að hann
vissi nákvæmlega hversu mikið hún
myndi fara fram á og rétti henni þá
upphæð. Ég sá ekki hve mikil hún
var, en konan þakkaði honum
kærlega fyrir.
„Nei,” sagði ég við Randal, „ég
get ómögulega fallist á, að þú
greiðir þetta fyrir mig.” Ég hafði
verið ginnt út í þetta og eins var um
hann. „Þetta er ekki hægt,” hélt ég
áfram að mótmæla.
Hann brosti og lagði um leið
höndina á arm mér. Sem snöggvast
fannst mér við vera stödd þarna
alein, umvafin notalegri birtu,
gjálfrinu í sjónum, áraglamri,
tónlist og gargi sjávarfugla. Rosa
þagði, enda var hún búin að ná
markmiði sínu. Hún var svart-
42 VIKAN 11. TBL.