Alþýðublaðið - 09.03.1923, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 09.03.1923, Blaðsíða 2
ALÞYÐUBLAÐIÐ Geöveikraliælið á Kleppi. Þegar ég fyrir þrem árura var sjúktingur á Kleppi, hafði ég hugsað mér, að það fyrsta, sem ég þyrfti og ætti að gera, ef ég fengi heilsu og kæmist þaðan burt, væri að geta fólki, sem ekkert þekkir þar til,; dálitla hngmynd uoij við hvað sjúkb ingar, sem þángað eru sendir, eiga að^búa. En þær upplýsingar eru því miður ekki glæsilegar. Að ég he6 þagað svona lengi, þótt nú sé íiðið meira en ár, síðan ég varalgerlega heilbilgð, kemur til af því, að ég hefi ekfci getað aflað mér nógu góðrar vitneskju um sams konar stofn- anir tíi samanburðar fyrr en nú, að ég hefi dvalið dáh'tinn tíma í Kaupmánnahöfn og fengið þar áreiðanlegar upplýsingar um geð- veikrahæli bæði í Danmórku, Englandi, Þýzkalahdi og víðár, og get ég fullvissað þá, sem þessar línur lesa, um það, að ill meðferð á sjúklingum á geð- veikrahælum í þessum Iöndum á sér hvergi stað nu orðið og líklega ekki í nokkru menning- arlandi heimsins að undanskildu íslandi. Ég hiká ekki við að segja, að meðferð á sjúklingum á Kleppi er andstyggileg, og gæti ég kömið með mörg dæmi því til sönnunát úr daglega lífinu á Kleppi þessa 15 mánuði, er ég var þar sjúklingur, Einna hrotta*- iegastar fundust mér kaffæringp ingarnar. Menn álíta nú máske, að þær séu lækningatilraun, en svo er ekki ætíð að minsta kosti. Þær eru blátt áfram refying á sjúklinganá fyrir ýmsar yfirsjónir, Yfirsjónirnar þurfa ekki ætið að vera stórar. Það þarf t. d. ekki annað en að sjúklingur missi óvart niður úr grautaiskál á gólfið; þá er hooum sfcipað að klæða sig úr hverri spjör og hann miskunnáriaúst keyrður á kaf ofan í baðker, sem áður er hálffylt með (sköldu vatni. Það er ekki látið nægja að dýfa sjúklingunum ( eitt skifti, heldur hvað eftir annað, og er þeim haldið niðri ( því, þar til þeir eru komnir að köfnun, endá kom það fyrir, að þeir voru svo þjak- aðir eftir þessá meðferð, að það várð að bðra þá eða styðja inn í rúmbælin; stundum var þeim fleygt nöktum og blautum inn á >sellu<, þar sem 'ekki var einu sinni rúmflet handa þeim að liggja í. Þá eru' svelturnar. Ég veit dæmi þess, að sjúklingur var að ráði geðveikralæknisins sveitur í 6 vikur samfloytt, og hafði það ekki önnur áhrif en auknar þján- ingar. Ólíklegt er, að læknirinn hafi haít nokkra tryggingu fyrir að sjúklingurinn litði þetta hung- ur ,af, því að nokkrirsjúklingar, sem sveltir hafa verið á Kleppi, hafa ' ekki þolað 30 daga sult; þeir hafa1 eftir þann tíma ekki þolað tæðuna, fengið afskaplega magaveiki, og dauðinn svo unnið sitt miskunnarverk á þeim. Það má vel vera, að nokkurra daga svelta í ýmsum geðveikitilíell- um geti verið heilsusamleg; ég skai ekkert um það fullyrða. En að íæknirinn hafi leyfi til að svelta sjúklinga sínasvo að segja takmarkalaust, — það get égekki skilið. Hyað fæði sjúklinga snertir, þá er það að minu áliti vel við unandi og vel úr garði gert frá hendi ráðskonunnar, sem er myndarleg, roskin kona. Líklegt þykir mér þó, að íólki, sem séð hefir sjúklinga á Kleppi, sýnist þeir vera þunnir á vangann sumir hverjir, en það er ekki af því, að skamtur þéirra sé svo lítill; það fcemur af því, að fyrir utan alsvertir eru þeir hálfsveltir sumir, þannig, að ein eða tvær máltíðir eru teknar at þeim á dag, ef,þeir ekki sitja eða standa eins og verá ber. Hvað hjúkrunarliðið á Kleppi snertir, þá er lftið um það að segja. Læknirinu sýnist ekki gera háar kröfur til hjúkrunarkvenna. Til þess að verða hjúkrunarkona á Kleppi þarf ekki annað en fara í ljósan kjól, sem hælið leggur til. Það gerir ekkert til, þótt þær kunni ekki að þvo gólf, því að það má láta sjúklingana gera bæði það og fléiri nauð synjaverk, enda ekkert á móti því, þótt þeir séu látnir vinna, sé það í hófi. Það er heldur Afgreiðsla blaðsins er í Alþýðuhúsinu við Ingólfsstiæti. Sími 988. Auglýsingum só skilað fyririkl. 8 að kveldinu fyrir útkomudag þang- að eða í pventsmiðjuna Bergstaða- stræti 19 eða í síðasta lagi kl. 10 útkomudaginn. Áskiiftavgjald 1 króna á mánuði. Auglýsingaverð 1,50 cm. eindálka. Útsölumenn eru beðnir að gera skil afgreiðslunni að minsta kosti ' ársfjórðungslega. ekki nauðsynlegt, að þær þekki á hitamæli, því að hann ér aldrei notaður, enda var mér sagt, að hann væri engínn til á hælinu. Ég held það væri ekki rétt að gera háar kröfur til þessara hjúkrunarkvenna, en það er læknirinn, sem háar krötur á að gera t'I. Líklega vita fiestir, hvað sorg-: lega fáir læknast af þeim, sem sendir eru á Klepp, enda viftist mér harðheskja og miskunnar- ieysi yera aðal-íækhíngatilraun- irnar þar. * Ég hefi talað við lækni, sem hefir kynt sér mörg geðveikra* hæli erlendis. Hann sagði meðai annars á þessa leið: >1 geðveikrahælum, sem ég þekki til í, reiknast svó til, að þr(ir fjórðu af öllum sjúklingum, sem koma inn í hælin, verðí' al- gerlega heilbrigðir og komi aldrei þangað attur; einn fjórði læknast alls ekki eða þá að elas um stundarsakir og kemur síðan altur. Annað en ágætis-meðferð á geðveikum sjáklingum þekki ég ekki; fyrir föngu áttu' sér stað kaffæringar á geðveikra- hælum á Englandi og lítils háttar í Danmörku, en nú líta menn' a alt slíkt með viðbjóði, en þrátt fyrir það, þótt svoha margir læknist, eru hælin alt af full, því að geðveikin virðist tara vax- andi um allan heim.< Svo mörg voru orð læknisitís. Áður en ég lýk máli mínu, ætla ég að nefna einstök dæmi af mörgum um meðterð sjúkliuga

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.