Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.05.1936, Blaðsíða 3

Bjarmi - 01.05.1936, Blaðsíða 3
B J A R M . I 35 Trúarlíf í Færeyjum. KÍRISTILEGa? HEIMII.ISIILAR t'tgefandi: Pngli' menn í lteykjavík. Kemur fit 1. og 15. hvers mánaðar. Askriftargjald kr. 5.00 á ári. Gjalddagi 1. jnnl. Kitstjórn: Astriiður Siguis eii.dórsson itjarni Eyjólfsson Gunnar Sigurjóusson. Aígreiðsla Þórsgötu 4. — Síini 3504. l'ósthólí 651. Prentsmiðja Jóns Helgasonar. leika um samfélag við Guð. Eg átti enga slíka trúarvissu, enda pótt ég játaði lútherska" trú eins og þetta. fólk gerði, og vildi treysta Guði eins og það. Ég skyldi ekki, hvernig á því gæti staðið, og hugsaði með sjálfum mér: Ætli þetta sé ekki einhver trúarvilla eða ímyndun, að menn geti í raun réttri eign- azt slíka vissu. En trúarvilla og ímyndanir á svæði trumála hafa jafnan verið mér ógeðfelld- ar, — og gæti ég bezt trúað, að það sem ég lærði í stærð- íræði hjá Birni heitnum Jens- syni eigi sinn þátt í því. Þá var það, að mér kom í hug grein, sem ég hafði lært mörg- u,m árum áður í kverinu. mínu, þar sem talað er um, að vér get- um eignast »gleðiríka fullvissu um, að vér séum Guðs börn og samarfar- Jesú Krists«. Þau. orð höfðu, verið mér sem hebreska þangað til, en nú sannfærðu þau mig um, að hér var ekki um neina sérkreddu að ræða og vís- uðu mér beint og óbeint til Páls- bréfa og Jóhannesar-ritanna í Nýja, testamentinu, þar sem þessi dulræna trú er megin- uppistaðan, er aftur hjálpaði mér til að eignast þessa perlu, trúarvissuna. 1 útvarpserindi mínu um kristniboð hvatti ég hlustendur til að kynna sér það og sinna því málefni, en ég býst ekki við, ae ég hefði nokkuð skipt mér aí því máli fyr né síðar, ef ég hefði ekki sjálfur þekkt af reynslu, þetta, innsta eðli krist- innar trúar. Væri kristniboðið ekki annað en tiiraunir trúboða til að fá fólk til að sleppa samsinningu fyrri trúarbragða sinna og taka sér í munn samsinningu við trúarskoðun kristniboðanna, þá teldi ég ekki ómaksins vert að fórna mannslífum og fé til að koma þeim skiptum á. En al- veg ei.ns er ég enginn stuðnings- maður þeirra presta eða trú- boða heima fyrir, sem ekki hafa annað að flytja en áminningar Frh. á öftustn siðu. Hór í bæ cr staddur maður ' að nafni J. H. Simonsen frá Færeyjum. Er hann tendur til þcss rð starfa meðal færeyiskra sjómanna her við lnnd. Hann hefir aðsetur á íjcímanna- stofunni á Norðurstfg 4. Ritstj. þessa blaðá hittu hann þar að míili ti! þcs3 að fá fréttir af trúmaialífi Færey- inga. Fer hér & eftir það hekta, sem sngt var. »Vór böfum heyrt, að það hafi undanfarið verið vakningar á Færeyjum. Er það rétt?« »Já, það eru nær 30 ár síðar. þær hófust. 1 fyrstu fóru þær hægt yfir, því fólkið kunni ekki vel við, að leikmenn væru að prédika, en eftir því sem árin liðu og skilningur fólks- ins óx, hafa. þær færst i aukana, og orðið að heil- brigðri kirkjulegri hreyfingu. Ein af orsökunum fyrir fram- gangi starfsins eru ef til vill, hin erfiðu atvinnuskilyrði bæði á sjó og landi, þar sem menn standa augliti til auglitis við al- vöru lífsins, Einnig veldur hin trúarlega, alvörugefni, sem er eins og mörgum Færeying í blóð borin, máklu um í þessu efni.« »Eru margir launaðir leikpré- dikarar, sem vinna að þessum málum?« »Þeir eru 3 hjá »Innra tríi- boðinu« og auk þess hefir K. F-. U. M. í Danmörk sent 1 mann, sem starfar í Þórshöfn. Þetta starf hófst eiginlega með því, að danska »Innra trúboðið« sendi tvo guðfræðinga til að starfa á Færeyjum. Fyrir 17 ár- um var fyrsti Færeyingurinn ráðinn til þessa starfs og nú eru allir starfsmennirnir færey- iskir«. »Hvernig er 'starfinu eiginlega bagað?« »Aðferðin hefir í stuttu máli A'erið sú, að við höfu.m starfað í sunnudagaskólum meðal barn- anna, en haldið helgunarsam- komur og vakningarsamkomur fyrir aðra. Helgunarsamkomurnar eru baldnar í miðri viku, en vakn- ingarsamkomurnar á sunnudög- um, því þá er hægast að fá fólk- ið til að koma á samkomur. Stundum, en þó einkum- á vetr- um, eru. haldnar vakningarvik- ur í bæjunum. Á daginn er hald- in helgunarsamkoma, en opin- ber samkoma á kvöldin, Enn- fremur eru haldnar reglubundn- ar samkomur í bæjunum allt ár- ið. — Ein grein »Innra trúboðsins« er »Broderkredsen paa Havet«, sem hefir um 200 trúaða sjó- menn innan sinna vébanda. Hver meðlimur starfar á því skipi, sem hann er á, með því aö halda samkomur, biblíulest- ur, bænastund, eða eitthvað slíkt ;'' sunnudögum. Oft hafa orðið vakningai- á skipunum fyrir þetta starf. Þessir menri starfa líka heima á veturna, h'ver í sinni byggð og fara stundum prédikunarferðir í önnur byggð- arlög. »Broderkredsen paa Havet« heldur ársþing sitt í nóvember ár hvert. Þa(u eru háð til skiptis í hinum stærri bæjum, Þingið stendur yfir 3—4 daga. Síðast- liðið ár var það háð í Þórshöfn. T sambandi við það voru haldn- ar samkomur á hverju kvöldi í kirkjunni, og voru þær svo vel eóttar, að kirkjan var troðfull öll kvöldin og rúmar hún þó jafnmarga og Dómkirkjan hér í Reykjavík.« »Hvernig fara þessar samliom- ur fram?« »Þær hef jast með því að ein- hver biður bæn, les í Guðs orci og heldur ræðu. Því næst er orð- ið gefið frjálst og kemur fyrir að 10—12 standa upp og vitna, bæði prestar og leikmenn. Fólk úr flestum bæjum eyjanna sæk- ir ársþingið.« »En hvernig er sjómanna- starfið sjálft rekið?« »Sjómannastarfið er rekið þannig, að hér við ísland er starfað á vorvertíð og auk þess á sumrin á Norður- og Austur- landi. Síðast liðið sumar var einnig starfað meðal sjómanna við Grænland. I sumar verður byggt þar sjómannaheimili, og var fé til þess, 10 þús. kr., aflao með frjálsum samskotum í Fær- eyjum síðastliðinn vetur. Ann- ara tekna sjómanna trúboðsins er aflað með samskotum, sem fer fram í öllum kirkjum einu, sinni á ári.« »Hve margar kirkjur eru í Færeyjum?« »Þær eru um 60.« »Auk þessara tekjuaflana, sem að framan getur, vinnur kven- íélag S. K. A. (Sömandsmision- ens kvindelige Arbeidere) að því að afla fjár. I því eru mörg BRITTA 27 getur ekki hafa haft hugmynd um tilfinningar þínar gagnvart henni?« »Ekki minnstu hugmynd,« svaraði Hjálmar með cskammfeilni, til þess að leyna því, að þao var eins og þessi ósannindi logbrenndu hann í tunguna. »Þá hefi ég gert henni rangt til?« sagði Eirík- ur og fór iðrunin að gera, vart við sig hjá honum. »Já, það hefir þú.« Eiríkur var hugsandi, og smám saman birti yfir svip hans. Loks leit hann á Hjálmar og rétti honum hendina, »Þakka þér fyrir!« sagði hann. »Þú getur ekki ímyndað þér, hvílíkri byrði þú hefir létt af mér, það er þungbært að gruna þá, sem manni þykir vænt um,« »Það er það víst,« sagði Hjálmar. »Enginn annar en þú hefði losað mig við allan grun,« hélt Eiríkur áfram, »því að ég veit, að maður getur treyst orðum þínum betur eh nokkurs annars. Þú hefir aldrei getað sagt ó- satt.« Hjálmar leit niður þegar hann heyrði þetta hrós og fannst hann vera mesta vesalmenni, en hann þagði, til þess að ónýta ekki fórn, sína með einu orði. Hann hafði fórnað meiru en lífinu fyrir Elsu, hann hafði fórnað heiðri sínum. Sam- vizkan ákærði hann, en hann þaggaði hana nið- ur. — 28 Eitt var Hjálmari Ijóst. Hann varð að fara burtu og það skjótlega. Hann gat ómögulega haldið áfram að vera að Bergdölum og sjá Elsu þar sem eiginkonu Eiríks. Eldri bróðirinn skildi þetta og þurfti því engar skýringar, þegar Hjálmar stuttu síðar bað um að fá sinn hlu.ta af búgarðinum og verzluninni í reiðu peningum. »Þú skalt fá þá jafnskjótt og mér hefir tek- izt að útvega þá,« svaraði Eiríkur, »en hvað hef- ir þú hugsað þér að leggja upphæðina í?« »Það veit ég ekki enn þá, þá koma dagar og þá koma ráð,« sagði Hjálmar. »Fyrst og fremst ætla ég út að skemmta mér.« Eiríkur hristi höfuðið. »Eg er hræddur við að láta þig fá allt, fyrr en þú ert búinn að gera áætlanir þínar,« sagði hann, »annars getur verið, að þú sólundir því öllu saman og standir svo slippur og snanður eftir.,« »Nú já, og hvað þá. Ég skal ekki verða nein- um til byrði. Ég get unnið. Og eftir á að hyggja, eru þetta ekki mínir peningar?« »Jú, auðvitað, en ...« »Og er ég ekki myndugur?« »Jú, kannske eftir aldri.« »Hef ég þá ekki rétt til þess að gera það sem ég vil við það, sem ég á?« ^ »Það er af umhyggju fyrir þér ...«

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.