Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.05.1936, Blaðsíða 4

Bjarmi - 01.05.1936, Blaðsíða 4
36 B J A R M I hundruð konur, sem hafa bazar á heimaunnum munum í sam- bandi við ársþing B. K, H.« »Eigið þið nokkuð sjómanna- heimili á Færeyjum?« »Já, við eigum stórt sjómanna- heimili í Þórshöfn. Það var byggt árið 1923 og kostaði 115 þús. kr. Auk þess störfum við í trúboðshúsum í stærstu ver- stöðvunum, meðan sjómenn eru að undirbúa skip sín til veiða,« »Hve mörg trúboðshús eru á Færeyjum?« »í>au eru um 15 og öll reist með frjálsum samskotum.« »Hvernig er annars öllu, þessu starfi stjórnað?« »Hinir trúuðu í hverjum bæ velja einn mann sem er fulltrúi þeirra á þingi, sem haldið er í •október ár hvert. Það þing vel- ur sér síðan 7 manna stjórn. Stj'órnar hún síðan öllu þessu .starfi.« »Eru mcnn af öllum stéttum í þessari miðstjórn, eða einungis .andlegrar stéttar menn?« »Nú eiga sæti í þessari stjórn 1 prestur, 1 konsúll, 1 kaupm., 1 sjómaður og 3 trúboðar.« »Hvernig er samstarf milii presta og leikmanna?« »Það er ágætt. Þar sem ekki ¦eru trúboðshús er starfió rekið í sjálfri kirkjunni. Stundum iaka prestarnir þátt í því.« »Hve margir prestar eru á Færeyjum?« »Þeir eru 11.« »En íbúar eyjanna?« »25—26 þús.« »Er ekkert sérstakt starí meðal unglinga?« »1 Þórshöfn starfar K. F. U. M. og K. Annars er starfið sam- eiginlegt meðal unglinga og full- orðinna og er það mest ungt folk, sem tekur þátt í starfinu.x »En líknarstarf. Er ekkert slíkt kristilegt starf á Færey.i- um?« »Slíkt starf er mestmegnis rekið af því opinbera. Þó má geta þess að við byrjuðum fyrir 10 árum að reka barnaheimih í Vestmannahavn og eru þar nú 17 börn,« »Og framtíðin. Hvað segið þér u.m hana?« »Um hana vil ég sem minnst segja. Enn þá hefir hin nýtízku heiðni ekki komið til Færeyja þannig, að hún hindri framgang hins kristilega. starfs. Mest megnis er það því að þakka, að hið gamla kristilega. uppeldi heldur áfram á heimilum, í skól- um og kirkjunni. I kirkjunni hafa verið, og eru enn, haldnar guðsþjónustur hvern sunnudag, hvort sem það er messudagur prests í hluteigandi kirkju eða ekki. Djákninn les prédikun út af guðspjalli dagsins úr kór- dyrum. Guðsþjónustan fer ar) óðru leyti fram eins og venju- lega nema hvað tóninu er sleppt. 1 annari hverri eða hverri messu, sem presturinn heldur er fjölmenn altarisganga.« • Þetta er það helzta, sem kem- ur í Ijós í svo stuttu, samtali, og þó ekki sé meira verðu.m vei' að játa, að vér verðum þess var- ir, að vér erum ekki komnir lengra í kristilegum þroska en það, að vér finnum að eitthvaö sem líkist öfund, la;ðist inn í hjarta vort. Eða var það ef til vill lcngun til þess a,ð hið frjálsa starf hér væri að minnsta kosti eins öflugt hér og á Færeyjum? Trúmálaerindi, frh um að fallast á einhverjar sér- stakar skoðanir á trúmálum. Réttar skoðanir og útskýr- ingar eru góðar það, sem' þær ná, að svo miklu leyti, sem unnt er að tala um réttar útskýr- ingar á óskiljanlegum ' roálum, En hitt er þó aðalatriðið mikla, að komast í lífssamfélag við Drottin og halda áfram að lifa í því og mega trúa, honum d.ag- lega fyrir sér, eins og gott barn treystir góðum föður. Af því, sem fram hefir kom- ic). er bersýnilegt, að það eru ýmsir fleiri en guöleysingjarnir, sem ætla, að guðshugmyndir manna séu eintómar manna- smíðar og' menn viti í raun og veru ekkert um Guð, — og má það til sanns vegai- færast, ef menn trúa því ekki, að hann hafi opinberað sig mönnunum,. Heimspekilegar ágizkanir um Guð og »alheimsorkuna,«, sem sumir kalla guð, hafa mér jafn- an virzt léttvægar, og sé ekki hvaðan þeim mönnum getur kom- ið nokkur örugg vissa um Guð, sem hafna þeirri opinberun hans, er Nýja testamentið segir frá. Gæti nokkuð fengið mig til a,ð vantreysta henni, þá hefði ég eng- ar heimildir við að styðjast, til aó tala um trúmál, annað en per- íx'mulega trúavreynslu mín sjálfs, og hún. er auðvitað engin mæli- snúra öðruro, þótt hún sé sjáli'- um mér dýrmæt. 29 »Sparaöu þér alla umhyggju, ég get vel séð um mig sjálfur,« Eiríki gramdist, hvað Hjálmar var stuttur í spi;na., en hann hljóp ekki á sig. en lofaði freni- ur kuldalega að láta bróðurinn fá þa.ð, sem hon- um bæri. Hluttekning hans með Hjálmari hafði minnkað allmikið. Maður hefir engan rétt til þess að láta hörku og beiskju bitna á umhverfi sínu, einungis fyrir það að maður hafði sjálfur gert sór allskonar heimskulegai' hu.íímyndir, seni enginn hafði gefið tilefni til. »Þegar þú. ert orðinn efnalaus, þá skalt þú ekki gefa neinum öðrum sök á því. Mundu cftir, að ég hefi aðvarað þig!« sagði Eiríkur. H,jálma,r lofaði, að hann skyldi muna eftir því. Stuttu síðar fékk Hjálmar sinn hluta greidd- 'an, helminginn af matsverði búgarðsins ásamt smáupphæð úr verzluninni í boi'ginni, Hún var enn á byrjunarstigi, og Eirikur áleit, að hún væri að mestu leyti sér að þakka, þar sem það var fremur heili hans heldur en peningarnir, sem þeir höfðu sparað saroan, sem hafði komið henni a.f stað. Hjálmár var ánægöur með það, sem hann fékk og kærði sig ekki um að fara að malda í mó- inn til þess að fá meira. Eina ósk hans var sú að komast burt frá átthögum sínum eitthva(> út í heim til þess að geta gleymt. Og svo fór hann á brott. Fréttir bárust mjö.L'- 30 sjaldan af honum til átthaga hans, en það, sem fréttist, var ekki gott. »Ætli hann sé þegar búinn að eyða pening- unum?« sagði Eiríkur, þegar hann frétti það einn daginn, að bróðir hans hefði ráðid sig .i skip, sem sigldi til Suður-Ameríku. Eftir þetta fréttist ekkert af Hjálmai'i, sem var horfinn út í hinn víðáttumikla, ókunna. heiiri. Djúp en innibyrgð sorg hafði gagntekið Brittu Reiner. Hún var hvorki di'aumlynd né tilfinn- ingasjúk og hafði þar að auki engan tíma til þess að láta sig cb'eyma eða að vera að hugsa um tilfinningalíf sitt. Hún gerði sér það varla Ijóst, að hún bar sorg í hjarta, en samt fór ekki hjá því að hún fengi stins>' í hjartað, í hvert sinn sem hún þurfti að fara til Bergdala, þeg- ar hún sá Eirík án bróður síns, eða þegar hún gekk fi'am hjá einhverjuro af hinuin mörgu stöðum, þar sem hún og Hjálmar höfðu leikió sér sem börn eða á seinni árum höfðu staðið ög talað saman. Hún fann aðeins, að hann var horfinn fyrir fullt og allt, því að ekki einu sinni hugur hans var hjá henni. Og hún fékk engar fréttir af honu.m, eftir- að hún hafði fengið að vita að hann hefði ráðið sig til sjávar. Stundum vakn- aði hún uro miðjar nætur við ýlfrið og öskrið Hlýtur það jafnan að valda verulegum klofningi eða ágrein- ingi í trúmálum, hvort menn kannast við, að Ritniniíin flytji óss áreiðanlega. opinberun um Guð og frá honum eða menn haf na því, og hvort menn treysta, Kristi sem frelsara sínum eða ekki. Er sá skoðanamunur í raun réttri miklu róttækari, en sá munur, sem er á útskýring- um og kenningakerfum, sem menn hafa, fyr eða síðar reist á þessari opinberun, og eðlilega hljóta að bera með sér ýms fingraför ófullkomins skilnings manna, á þessum efnum. Fyrir mörgum árum'kynntist ég lútherskum presti, er dval- ið hafði í Gyðingalandi eitt eða 2 ár. Hann sagði mér frá því, að. hann hefði verið alla skír- dagsnótt úti í Getsemanegarði með 7 öðrum mönnum. »Vio vorum frá ýmsum þjóðum og ýmsum kristnum kirkjudeild- um,« sagði hann, »en vér vor- um þar allir sem bræður við bæn og íhugun, því vér vorum allir lærisveinar Krists.« — Það skildi ég vel, því.að mér hefir jafnan verið ljóst, að Jes- ús Kristur krossfestur og upp- risinn er aðalatriðið roikla fyrir alla þá, sem kristinni ti"ú unna í fullri einlægni. S. Á. Gíslason. Bækur. ,1. hnii'son: l'ii fíirdeviiffar i ()st- Al'rika. Ctg. Kvmifícliskii fóster- landsstlftelsens Itokföila", Stock- licllil. Eins ofi' rnörgum ef til vill er kunn- ugt, reka Svíar mikið trúboö í Eri- treu pg Abessiniu. Ofannefnd bók er lýsingar og frásögur eins af trjboö- unwn, sem þar hafa starfað. Bökii er skemnitilesa og- greinilega skrif- u(), meft margskonar frððleik um nattúru, dýralff og þjóíháttalýsing- :rr í þessum iöndum. Er hún því eink- ar hentug fyrir þá, sem kynnast vilji l>essum margumra-ddu löndum c'álít- ið nánara en því, sem bliðin segja um þau. Sem ferðasaga er og bókin afbragðs skýr í lýsingum sfnum, svq betnr verOur vart ákosiö. En einkanlega er yndislegt að leía um þá fórnfýsi óg karlmennsku, sem t'i'iboðarnir sýna í þeim eifiðleik- um, sem mæta þeiin á trt'iboösakr- inum. Það þarf meira en ferðalags- Og tefintýra])rá til þess aö menn geri sér að góðu þann aðbúnað, sem trú- boöarnir oft verða að búa við, Pá er og ekki síður gott fyrir þá, sem búa í hinum kristnu löndum, að kynnast þeini erfiðleikum, sem þeir verða fyrir, sem trú vilja taka fyrir starf trúboðanna. Bókin er ];ess verð, að sem flestir kaupi hana og lesi. Verðið er: í kápu 2,75 kr. (sænskar) Ög í bandi 4 kr. Um 40 myndir prýða bókina, sein er prentuð á góðan pappfr. Munið, að gjalddagi blaðsins er 1. júní.

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.