Bjarmi - 01.03.1976, Qupperneq 4

Þitt starf et nemur staðar
cc
ARSSKYRSLA UM STARFIÐ I KDNSD 1975
„Segðu mér sðguna um Jesúm“,
eru þau orð, sem hljómað hafa í
eyrum okkar undanfarið af vörum
kristinna manna í Konsó.
Starfið vex jafnt og þétt. Niu
hundruð sextíu og einn maður bætt-
ist í söfnuðinn á árinu 1975. Söfn-
uðimir eiga orðið marga, góða
kristna leiðtoga, sem sýnt hafa and-
legan þroska. Ábyrgðartilfinning
safnaðarfólks hefur aukizt. Það
hefur lokizt upp fyrir mörgum,
að söfnuðurinn og starfið er
þeirra, ekki aðeins kristniboðanna.
Ánægjulegt er að sjá, hvernig þeir
reyna að byggja upp starfið nú á
sinn hátt og samkvæmt sinni getu.
Það er einnig gleðilegt að sjá löng-
un safnaðarmanna til að rannsaka
leyndardóma fagnaðarerindisins og
þrá þeirra að þekkja betur Guðs
orð. Við getum með sanni sagt, að
fólkið þyrstir eftir að heyra Guðs
orð.
Seinni helming ársins höfum við
Skúli Svarvarsson, kristniboði.
lagt aðaláherzlu á að halda biblíu-
námskeið víðsvegar um héraðið.
Námskeið hafa verið haldin á 34
stöðum. Þáttakendur voru um 1700
taisins. Námskeiðin hafa verið mis-
jafnlega iöng eftir aðstæðum. Á
flestum stöðunum höfum við kennt
tvo daga í viku í einn mánuð. Auk
þessara náuiskeiða, sem hafa ver-
ið fyrir safnaðarfólk, höfum við
haldið eins mánaðar námskeið fyrir
sjálfboðaliða í starfi. í Nagúllí
sóttu þetta námskeið á milli 20 og
25 karlar og konur, og á stöðinni
sóttu sams konar námskeið 27
manns. Þeir, sem sóttu þessa
fræðslu, eru nú leiðtogar í starf-
inu í heimaþorpum sínum.
Þótt við höfum einbeitt okkur
að því að styrkja hina skipulögðu
söfnuði undanfarið, þá er ekki þar
með sagt, að kallið frá nýjum stöð-
um hafi dvínað. Það kemur stöðugt
fólk frá vesturhluta starfssvæðis-
ins og biður okkur um að hefja
starf á meðal þeirra. Uppskeran
er það mikil, að við getum ekki
sinnt öllu. Þeir, sem bíða eftir fagn-
aðarerindinu, eru þó ekki gleyrnd-
ir. Við minnumst þeirra í bænurn
okkar og biðjum Guð að opna leið-
ir, þannig að hægt verði að hefjast
handa á meðal þeirra.
Nú eru 27 kvenfélög innan safn-
aðanna. Starfið þar gengur mis-
jafnlega. Stundum koma margar,
en svo kemur deyfð yfir félögin,
og þá verður fámennt. Leiðtogarn-
ir í Konsó hafa beðið um að fá
kvenkristniboða, sem geti einbeitt
sér að því að styrkja þetta starf.
Við vonum því, að allt gangi vel,
þannig að Valdis Magnúsdót.tir geti
komið fljótt og annazt kvenna-
starfið.
Stöðugt fjölgar þeim, sem leita
hjúkrunar á sjúkraskýlinu. Fjöldi
þeirra, sem hafa hlotið meðferð,
hefur þrefaldast á fjórum árum.
Árið 1975 fengu þannig um 40.000
manns meðferð á sjúkraskýlinu.
Það hefur einnig verið sjaldgæft,
að nokkur af þeim 20 rúmum, sem
eru þar, hafi verið auð. Við getum
því ekki annað sagt en að Elsa hafi
haft nóg að gera. Hún er sérstök
afkastamanneskja. Ekki er þó rétt
að leggja svona mikla starfsbyrði
á eina hjúkrunarkonu. Sýnódu-
stjórnin samþykkti á miðju ári, að
rétt væri að hafa tvær hjúkrunar-
konur í Konsó. Hefur þó ekki verið
Börnin í Konsó eru ekki orðin ýkjagömul, þegar þau verða
að rogast með yngri systkini sín á bakinu.
4