Bjarmi - 01.03.1976, Side 14

Gjafir alls í des. 1975: 2.973.041,00.
Gjafir alls á árinu 1975: 10.327.722,00.
Kristniboðssambandinu hafa borizt
eftirfarandi gjafir í janúar 1975:
Einstaklingar: Lítill drengur 200; JS
Miðskála 20,000; EE 5000; GG Hf 5000;
EE 2000; GGJ Ströndum (áh.) 1000;
S kona á Ellih. 300; EM 5000; DJ
Eyvindarhólum 5000; LH (áh.) 5000;
R og F Ak 5000; KÖ 2000; NN (afh. í
Betaníu) 1500; SS Grund 1000; Mæðg-
ur, Grund 200; JE 3000; Gyða og Ólaf-
ur An (afh. Kr. Ól. 19/12 ’75) 5000;
SJ (áh.) 10,000; FH og GÁ 2000; KK
100; EK 100; ÓE 15,000; Þuríður An
3000; SS 6,840; GGfM 11,000; SS Sth.
5000; Systurnar á sjúkrah. í Sth. 5000.
Félög og samkomur: Kristniboðsfél.
Frækornið, Sauðárkr. 100,000; Kristni-
boðsf,él. karla 75,600; Yd KFUM Seltj.
2850; Ud KFUM Seltj. 1500; Kristni-
boðssamkoma 11/1 að Amtm.st. 2B
148,553; Ad KFUK Hf 9,400; Kristni-
boðsfél. kvenna, Akureyri, 535,000; Yd
KFUK Árbæ 4,900; Kristniboðsfélag
kvenna Rvík 725,000; Kristniboðsvika
í Akraneskirkju 358,410; Æskulýðskór
KFUM og K (v. Akranesferðar) 14,900;
Dómkirkjan í Rvík (krb.d.) 1000; KSF
100,000; Samkoma í Sth. 31,200.
Baukar: Úr' bauk snd.sk. KFUM og
K, Breiðh. (viðb.) 246; ÞÞ An 1756;
FH 1557; ÓS 715; Úr aðventubauk
snd.sk.barna á Seyðisfirði 4,600; AG
2035; GGB 427; GGfM 3553.
Minningargjafir: Til minningar um
Margréti Benediktsdóttur frá Isafirði,
gefið af dóttur hennar, DDL, 60,000.
Ýmsar minningargjafir: 38,930.
Gjafir alls i janúar: 2.351.372,00.
Mótvægi
Safnaðarprestaskóli hefur verið
starfandi í Arósum í Danmörku í
tvö-þrjú ár. og stunda þar rúm-
lega 100 stúdentar ndm nú þegar.
Það eru um 15% af öllum guð-
frœðistúdentum í Árósum. Fyrsti
fastróðni kennarinn hóf kennslu í
Nýjatestamentisfrœðum 1973. Heit-
ir hann Kai Kjœr-Hansen og er
prestsvígður. — Safnaðarskólinn í
Danmörku er, eins og só norski á
sinum tíma, stofnaður til mótvœgis
þeim niðurrifsstefnum, sem ein-
kennt hafa guðfrœði síðustu óra-
tuga. Hann hefur ekki prófréttindi
ennþú. Verða stúdentar því að taka
próf við húskólann.
„Ég vil vera í samræmi
við Biblíuna"
Sjónvarpsmaðurinn David Frost ræðir við
predikarann Billy Graham - síðari hluti
Gjöf trúbóöans.
Viðmælandi Billy Grahams vík-
ur að öðrum málum og spyr: „Held-
ur þú, að þú munir vilja spyrja
Guð einhvers, þegar þú kemur til
himins og stendur augliti til aug-
litis við Guð?“
,,Já, ég býst við því. Ég ætla að
spyrja: „Drottinn, hvers vegna
valdir þú mig til þessa sérstæða
hlutverks?“ Ég hef nefnilega aldrei
skilið í raun og veru, af hverju ég
var kjörinn til þess að ferðast um
heiminn og predika fyrir miklum
fjölda manna. Það auðmýkir mig,
og það er mér til heiðurs. En það
er ekki það líf, sem ég hefði siálf-
ur kosið. Ég held, að Guð hafi
ákveðið þetta. Hann veitti mér
þessi forréttindi. Ég ætla að spyrja
hann, hvers vegna hann hafi valið
mig, enda þótt fjölmargt dásam-
legt fólk í heiminum sé þjónar
hans.“
„Hvað hefðir þú sjálfur kosið
þér? Mjólkurmaður vildirðu ekki
verða, það heyrðum við áðan."
„Það má vera, að ég hefði gefið
mig að stjórnmálum. Stjórnmálin
heilla mig.“
„Hvaða gjöf, gáfa, er þér gefin
umfram aðra menn?“
,,Ég held, að Guð hafi gefið mér
gjöf trúboðans. Biblían talar um
gjöf forstöðumannsins, gjöf kenn-
arans, og svo er gjöf trúboðans. Ég
er þeirrar skoðunar, að kirkjan hafi
vanrækt gjöf trúboðans í rás ald-
anna. Þó er það gáfa, sem Guð gef-
ur vissum mönnum. Þeir hafa verið
til í Bretlandi, menn eins og Ge-
orge Whitefield og John Wesley,
og hinir mildu predikarar, sem hafa
haft gífurleg áhrif í Vesturheimi.
Bandaríkin eiga þessum predikur-
um meiri skuld að gjalda en sagn-
fræðingar hafa viðurkennt."
„En hvað gerir þig að meiri trú-
boða en nokkum annan mann?“
„Ætli ég sé meiri trúboði en
aðrir í augum Guðs? Ef til vill er
ég það í augum blaðamanna og
sjónvarpsmanna, enda ráðum við
yfir rafeindatækninni nú á dögum
og þar með sjónvarpinu. Venjulega
náði starfstími trúboðanna há-
marki eftir tíu ára starf, því að
þeir urðu að tala til aragrúa fólks
án hátalara. Ég hef ekki aðeins
hátalara. Ég hef sjónvarp og út-
varp og öll þessi tæki, sem hafa
haldið starfi mínu við um langt
skeið. — Ein ástæðan til þess, að
fólk streymir á samkomur mínar
er sú, að það ríkir svo mikil óvissa
í heiminum, vonbrigði og glund-
roði. Fólk les blaðafregnir um
sjálfsmorð og ógæfu. Og það segir:
„Þetta er mín saga. Ég hef ekki
gengið svona langt, en þetta er
stefnan, sem ég fer. Ég þarfnast
einhvers. Og í augum þessa fólks
hef ég orðið tákn þess, að kannski
geti það öðlazt andlega reynslu
með Kristi og að hún sé svarið við
spurningu þess.“
VopniÖ, sem bítur.
„Sumir segja, að þeir trúi ekki á
persónulegan Guð. Hvernig finnst
þér þú finna helzt eða bezt, að Guð
hjálpi þér?“
„Ég finn það skýrast, þegar ég
vitna til ritningarinnar eða ég les
úr henni. Ég trúi því, að Biblían
sé lifandi orð. Þess vegna trúi ég
því, að yfirnáttúrlegur kraftur sé
í þessum blaðsíðum. Og ég trúi því,
að orð Guðs, sem ég vitna til, sé
sverð í hendi minni. Ef ég held mér
14