Æskan

Árgangur

Æskan - 01.06.1916, Blaðsíða 7

Æskan - 01.06.1916, Blaðsíða 7
Æ S K A N 41 hvað að móka og fór sér hægt. »Nóg- ur er tíminn«, sagði hann. En þegar hann loks komst niður á bryggjuna, var skipið farið. — •uManda pótli pella slœmí. Þögull burtn lagði' hann. ,Nógnr tímiiih enn pá er', aldrei framar sagði' hanna. Einhver G. H. Hjaltalín hefir þýtt þetta kvæði. Nýlega sendi ég »Sólskins-börnun- um« í Ameriku nokkrar línur. Ég sagði þeim frá vorinu hér og sumar- dýrðinni, sem íslenzku börnin ættu nú fyrir höndum. Einnig sagði ég þeim frá æskulýðsblöðunum íslenzku, Æskunni og Unga íslandi. Og ég leyfði mér svo mikið, að ég sagðist vera fullviss um, að öll »Æsku-börnin« á íslandi bæðu að heilsa »Sólskins- börnunum« í Ameríku, og ég veit að Æskan sjálf ítrekar það. Að endingu kem ég með þá til- lögu, að Æskan sendi Sólskini kveðju sína og óski veslur-íslenzku börnun- um farsællar framtíöar. Utanáskrift til ritstjóra Sólskins er: Editor Lógberg, Box 3172. Winnipeg, Man. Can. America. Samvinna og þýðleiki milli syst- kinanna austan og vestan hafs ætti að þrífast með þeim smærri eins og hefir sýnt sig að þrífst með þeim stærri. Með vinsemd. H. Guðjónsson fvá Laxnesi. ¦¦?¦ * » Aths. Til skýringar skal þess getiö, að ritsijóri Sólskins, Sig. Júl. Jóhannes- son, var fyrsti ritstjóri Æskunnar (1897— 1899). Hann er pvi góðkunnur þeim, sem þá voru kaupendur hennar. Æskan samþykkir tillögu höfundarins. ðtgef. Kærleikur í verki. ^ H YRIR nokkru sagði lítill drengur, 3) að hann elskaði móður sina af öllu hjarta. Hann var þá spurður, hvort hann hefði sýnt það í nokkru verki, en hann svaraði: »Þið vitið, að við bú- um uppi á efsta lofti, en geymum kolin niðri í kjallara. Mamma er veikbygð og heíir líka nóg að gera. Pess vegna ann- ast ég um að alt af séu nóg kol í kola- kasfsanum. Ég ber þau sjálfur upp úr kjallaranum, og þau eru svo þung, að ég verð að neyta ailra krafta til þess að geta það«. — Svar drengsins er bæði ljóst og greinilegt. BBsgai*] @HK«ESHBrailBra@B@KHraM@H 101 IGI ooooooooooooooooo FRÁ BARNASTÚKUNUM. ooooooooooooooooo IO| loi Æskan nr 1 heimsótli verndarstúkur sínar, Verðandi og Eininguna, um það leyli sem hún varð þrítug. Pá fyrnefndu heimsótti hún 9. maí, á sjálfan afmælis- daginn, en hina 17. maí. Voru það gæzlu- menn, embættismenn og nokkrir aðrir félagar, sem þátt tóku i heimsókninni. í fyrra skiftið voru þeir 30, en í seinna skiftið tæpir 20. Tóku gestirnir að sér að skemta á fundunum. Gæzlumennirnir (Þorst. Sigurðsson og Borgþór Jósefsson) töluðu um þessi merkilegu tímamót Æsk- unnar, mintust á ýms æfíalriði hennar og fleira. Æðsti templar hvorrar verndar- stúkunnar um sig bauð gestina velkomna með hlýjum orðum og óskaði þeim til iieilla og hamingju með afmælið. Tvær litlar stúlkur, Anna Borgþórsdóttir og Sig- ríður Pétursdóttir, lásu upp kvæði og sögu, og Kristjana Porsteinsdóttir lék á forte- píanó. A undan og eftir skemtuninni voru sungin kvæði. Fóru heimsóknir þessar vel úr hendi og urðu þeim til ánægju, er viðstaddir voru. Báðar stúkurnar, Verðandi og Einingin, hafa nú mælt með sömu gæzlumönnum næsta ár og áður voru. ^

x

Æskan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Æskan
https://timarit.is/publication/383

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.