Kyndill - 09.05.1929, Síða 4

36
K YNDILL
Miðstjórn Sambands ungra jafnaðarmanna
í Svíþjóð,
1 dezember hélt Samband urrgra jafnaðar-
manna í Svíþjóð þing. Var jrar mættur fjöldi
fulltrúa vjðs vegar að úr landinu. Sambandið
gengur aðallega út á j)að, að berjast gegn
allri hernaðarstarfsemi og þeiirri ósvinnu, a5
æskulýðurinn sé alinn upp í hernaðaranda.
teiur nú um 50 000 meðlimi og hefir með- I Ungir jafnaðarmenn eiga mörg blöð, er „Fri-
limafjöldi aukist gífurlega á síðustu tveimur
árum. Starf ungra jafnaðaxmanna í Svijijóð
h,et“ þeirra stærst o.g útbreiddast.
hans. Hann nxá ekJti gleyrna nóvemberd ög-
pjóðarimiar sáu nú, að „verkstæðin'* gáfu
alranga hugmynd um það atvinnuskipuiag,
sem þeir börðust fyrir.
Ríkisverkstæðin misheppnuðust algeriega
isem tilraun í umbótaátt. Hefir Louis Blance
sjálfur sagt, að þau hafi orðið til fjárhags-
iegs niðurdreps fyrir þjóði'na og alið á
iðjuleysi með því að launa það. (Sbr. dag-
peningar atvinnulausra).
Flest bendir nú á það, að rfkisverkstæðin
yrðu ekki lengi starfrækt. Þau voru orðim
allþungur baggi á rikissjóði ag þingið var
þeim andvígt. En jafnvíst vjar það, að verka-
lýðurinn myndi taka lokusi þeirra iila. Fór
svo samt, sem vænta mátti, að vbrkstæðun-
um var lokað eftir fjögra mánaða staxf-
rækslu. Leiddi það af sér hina rniklu júní-
uppreisn 1848.
Svo bióðug uppreisn hafði aldre: átt sér
staö í Evrópu fyrr. Það höfðu heidur aldrei
jafn róttækar J>rautir og þrár valdið upp-
reisn. Því að nú var ekki barist um stjórn
eða breytingar á stjórnarskránni, hel-dur var
harist. fyrir algerlega nýju þjöðskipulagi.
Uppreisnin hófst 23. júní og stóð yfir í
4 daga. Öreigahópurinn óð um borgina og
krafði rjkið ásjár. Var þeim kröfum fylgt
ótrautt fram meÖ striðsógnunum. Eftir 4
daga, eða 26. júní, tökst svo ríkishernum
að bæla uppreisnina að fuilu. Voru þá
18,000 menn fallnir af báðum aðilum. , ■
Að svo komnu féliu ríkisverkstæðin úr
sögunni með þingsamþykt. Síðan var að
nokkru leyti myndast við að bæta úr brýn-
ustu þörfum alþýðunnar o.g atvinna aukin.
En nokkur hiuti verkamanna var sendur
til Algier.
Hinn 29. ág. var iagt fram nýtt stjórnar-
skrárfrumvarp í þinginu. f því vár réttur
fátækiinga til styrks af opinberu fé viður-
kendur (fátækrastyrkur, Cortu). En atvinnu-
réttinum var traðkað.
Er vér athugum skoðanir frönsku um-
bótamanna:n.::a, verðum vér þess fljótt variir,
að þá skortir rökrétta og ákveðna steínu-
skrá í þjóðfélagsmálum. Þeir gripa inn í
sérstök svið þjóðljfsins, án þess að á bak
við slíkt ligg: nokkur heildarhugsun.
Það var Karl Marx, sem fyrstur vann
„socialismann" upp úr öngþveiti borgara-
legs hugsunarháttar og markaði stefnu hans
með vísindalegri nákvæmni. Verður hanum
Jiað aldrei fuilþakkað.
Undir merki hinnar eigiinlegu jafnaðar-
stefnu getur verkalýðurinn skapað sér nýjan
hugsanaheim og gert honum unt að byggja
upp nýtt jTjóðfélag.
Árni Ágústssjn.
„Verkamaður, sem vill styðja stétt sína
t'i.1 sigurs, verður að öðlast nýja skoðun,,
gerólíka skoðun burgeisanna. Hann veröur
að „endurfæðast'* i þeim skilningi, að hann
ávinni sér aninan hugsunarhátt en yfirltoð-
arar hans hafa.
Fyrir 10 árum.
T;u ár eru liðin. Hafalda byltinganna,
sem braut tvö voidugustu auðvaldsríki til
jarðar og þrýsti verkalýðnum út í beina
uppreisnarbaráttu, er nú fallm.
Kreppur og skipulagsmel'nsemdir þjóðfé-
laganna hafa sogið merg og blóð úr verka-
lýðnum og heft framsóknarstyrk hans að
mun. Hið viðreista og endurskapaða auð-
magn er nú svö vel skipulagt tiI varnar
gegn viðreisnarbaráttu vinnulýðsins að styrk-
ur Joess og áhrif eru margfalt öflugri en
nokkm sinni áður. - Nýjar uppfnningar
og nýjar framfarir á sviði vinnu og vél-
vísinda hafa gert atvinnuherrana örugga í
sæti, en, veikt fylkÍHgar verkalýðssamtakanna.
Auðvaidinu hefir tekist með lögum að
skerða samtakarétt vinnulýðsins; nægir í því
sambandi að benda á hin svo nefndu ,„ó-
löglegu" verkföll og „tugthúslögin airæmdu.
Enn fxemur er auðvaldið nú að reyna að
blekkja verkalýðinn, að narra haim til hlýðni
við sig, en, ])að mun ekki takast.
Hið volrluga himnarik': doliaramna og sam-
keppniamar, Ameríka, sern var hinin eini sig-
urvegari eftir óMðarárin, hrósar nú happi
yfir sundurlimaðiri og stynjandi Evrópu, sem
krýpur á knjánum í auðmýkt þiggjandans,
er biður um ián og hjálp til bjargar sökkv-
andi atvinnulifi.
Á þessum tímuim atvinnuleysis, kúgunar
og afturhaldsmyrkurs mó- varkalýðurinn ekki
gleyma því, að byltingin stendur yfiir, «og að
allur þungi frelsisbaráttunnar hvíliir á herðum
uimm fyrir rúmum 10 árum síðan.
Nóvemberdagarnir fyrir 10 áruni sýndu
með ógieymanlegum myndum, að guð auð-
valdsins er kominn að fótum fram og aö
hinn skipulagð;* verklýðsfjöldi er ógurlega
sterkur, þegar fylkingarnar eru samtaka og
sameiriaðar, en ekki sundraðar.
Fyrir 10 árum brast lxsmaðarmaskína
Þýzkaiajnds. Allar stíflur og styttur auðvalds-
skipulagsins hrundu, byltingin, brauzt út og
fióði yfjr landið alt og yfir Mið-Evrópu.
Hrun rússneska keisaraveldislns árið 1917
bar vitni um blundamd; kraft hinna undirok-
uðu stétta og sýndi hvsrs J>ær eru megnug-
ar, ef I)ær að eins brjótast fram til stórra
verka og striðs.
Af hræðslu við verklýösiuppreisnina og
hefn-d fórnardýranm reyndu Miðveldin nýja
framrás á vígvellinum vorið 1917. Ætluíðu
J)au sér með henni að draga fjöldann inn í
nýja hernaðarvitfirringu, er var farin að
dofna, og dreifa huga alþýðun.nar frá upp-
reisnararninum, fá hama til að gleyma sjálfri
sér í púðurreyk og falibyssudrunum vígvall-
arins.i
Miiljónjr af nýjum hemxörauim voru rekn-
ar með svipum út í eldinn. Milljómir af al-
þýðumöninuim gemgu til bölverkanna og bróð-
urvjganna, sumir blindaðir af þjóðemis- og
trúar-ofstæki, aðrir með uppreiisnareldinm
logandi í brjósti. Surnir vildu snúa við-
og nota vopnin heimia í þógu stéttabaráttunn-
a*r, aðrir löttu, en enn að)rir vildu stríða fyrir
„föðurlandið" og ^guðinm srin“.
Orrustuæðið var endurnýjað. Nýtt blóð!
Ný lík! Fleiri hermdarverk! Börn troðin und-
IV, W. Craik.