Mánaðarblað K.F.U.M. - 01.12.1909, Blaðsíða 13
I. ARG.
101
MANAÐARBLAÐ K. F. U. M.
unum, því eins og kunnugt er,
er annar í jólum sjerslaklega
helgaður minningunni um dauða
Slefáns, hins fyrst?. píslarvotts.
— Vér viljum þvi samfagna
hinum góða, aldurhnigna yfir-
liirði kirkju vorrar með þá jóla-
gleði, að liann hefur nú fengið
að koma heim, i staðinn fyrir
þjáningarnar, sem hann varð að
þola síðustu ár sin hjer. —
Það mætti skrifa margt um
hann, hvílíkt prúðmenni hann
var í allri framgöngu, livílíkur
heimilsfaðir, og um alla Ijúf-
mennsku lians, og virðingarvert
líf, því þar verður ekki ofsög-
um sagt frá. — Margt mælti og
segja um hlýindi lians í garð
K. F. U. M. fleira en það sem
hjer að framan er sagt, þvi að
hann var og reyndist sannur
vinur vor og gladdist yfir því,
er vel gekk. Menjar lians höf-
um vjer beztar á fundum vor-
um, er vjer lesum i biblíunni
vorri nýju, því það að vjer höf-
um fengið svo vandaða og góða
biblíu-þýðingu var lang mest
honum að þakka. Inn í það
lagði liann mikið starl' og áhuga
um mörg ár.
Ein æfisaga.
»Nei, þetta er rösklegur dreng-
ur!« sögðu allir, sem sáu Olaf
Benlsson. Og það var vist;
hann var röskari en flestir aðrir
piltar á lians aldri. En það var
ekki það einasta, því til eru
margir röskir unglingar, sem
ekki hafa andlegan krapt í sjer.
En Olafur var sjerstakur í sinni
röð. Jeg tek ekki of djúpt í
árinni þótt jeg segi, að jeg hef
sjaldan eða aldrei þekkt ungling
eins vel gefinn eins og hann var.
Hann sýndist skapaður fyrir líf-
ið; hann liafði hin beztu skil-
j'rði til að standast með sóma í
baráttunni fyrir lífinu. En æfi
lians varð stutl, en merkileg og
lærdómsrík. Og því fær hún
rúm hjerna, og sagan er alveg
sönn og rjett frá upphafi lil enda.
Ólafur var einka son foreldra
sinna, er bjuggu í Kristjaniu.
Hann var búinn að taka með
sóma miðskóla- og real-próf og
svo var lionum boðin staða við
stærstu pappírsverzlun í Kristjan-
íu. Foreldrar lians vonuðu að
hann mundi taka þeim kosti, en
Ólafur tók honum ekki. Hugur
hans beindist að allt öðru. Hann
langaði lil þess að komast í
siglingar,
Svo fór hann að ganga á skóla
til þess að læra aílvjelafræði og
tók þar hinum bezíu framförum.
Það kom brátt í Ijós að hann
var hreinasti snillingur á því
svæði. í frístundum sínum
vann hann á ofurlitlu verkstæði
er hann hafði útbúið sjer heima,