Tákn tímanna - 15.06.1919, Blaðsíða 2

66
TÁKN TÍMANNA
fundu, eftir því sem sagan segir, gröf
sína í Rauða hafinu. Kóra, Datam og
Abíram reyndu það, en þeir urðu að
engu. Móses er dáinn og það er því
mjög svo auðvell að ráðast á hann.
Maður þarf ekki að vera mikil hetja til
að sparka í dautt ljón.
Hið endurskoðaða nýjatesta-
menti.
Eftir að hafa staðist allar árásir virð-
ist hún að vera eins lifandi og kröftug
og hún nokkurn tíma hefir verið. Fyrir
nokkrum árum gáfu fáeinir lærðir menn
— eftir að hafa unnið að verkinu í mörg
ár — út hið endurskoðaða nýjatestamenti.
Þeir notuðu nýyrði í staðinn fyrir hin
gömlu orðatiltæki og gerðu ýmsar leið-
rétlingar, þar sem þeir sáu að eftirrit-
ararnir höfðu notað önnur orð en þau,
sem til eru í hinum elztu handritum.
Að lokum auglýstu dagblöðin að bókin
rnundi vera til sölu á ákveðnum degi.
Hver var afleiðingin. Sumir menn buðu
1800 kr. ef þeir aðeins gætu fengið eintak
á undan hinum tiltekna tíma, Þeir sendu
innihald þessarar bókar — hvort orð
frá Matteusarguðspjalli til Rómverja-
hréfsins — sem símskeyti frá New York
til Cbicago — hið lengsta símskeyti, er
nokkurn tíma hefir verið sent, kringum
118,000 orð — til þess að hafa það þar
tultugu og fjórutn klukkutímum á und-
an þeirri sendingu, sem fluttist á járn-
hrautarlestum, svo þeir gætu prentað
það í næstu sunnudagablöðin.
Er þessi bók dauð? Enginn mundi
horga fyrir að hafa hina merkustu ræðu
einhvers fríhyggjumanns senda sem sím-
skeyti. Þessi gamla bók er með Hfs-
marki enn. Hún er eins og hinn blórng-
aði stafur Arons. Hún blómgast sumar
og vetur. Kuldi og hiti hafa engin áhrif
á hana. Rlóm hennar eru jafn fögur i
hitabeltinu og heimsskautalöndunum.
Og það undarlega er að flestir vantrú-
armenn leita sér liælis í forsælu hennar.
0ryggi þar sem hún er.
Einu sinni strandaði skip á eyju í
Kyrrahatinu. Einn af hásetunum hafði
verið þar áður og vissi að eyjarskeggj-
ar voru mannætur. Þegar skipið brotn-
aði í spón og skipverjunum skolaði upp
á land, áttu þeir engrar vægðar von,
því þeir sáu enga undankomu. Hásetinn,
sem hafði verið þar áður klifraði upp
á fjali eitt til þess að skoða landið. Alt
i einu sáu skipverjar hann veifa hattin-
um og fóru þeir að spyrja hann að því
hversvegna hann gerði þetta. Hinu meg-
in við fjallið hafði hann séð kirkjuturn
og það var einmitt það, sem svifti hann
allri hræðslu. Hann vissi að trúboði var
kominn og hafði bygl þetta hús, og í
þvi húsi var biblían lesin, og þar sem
hún er Iesin eru mannslífin haldin i
hávegum. Fríhyggjumenn vita þetta eins
vel eg þessi siglingamaður.
Fyrir nokkrum árum var ungur van-
trúarmaður að ferðast um vesturhluta
Ameríku með föðurbróður sínum, sem
var bankastjóri. Eina nólt urðu þeir að
gista í lélegum »loggakofa«. Það voru tvö
herbergi í kofanum og fengu þeir annað
lil að sofa i. Þeir komu sér saman nm
að hinn yngri skyldi vaka þangað til
kl. 12 og hafa skammbyssurnar til reiðu
og vekja svo föðurbróðurinn, sem ætl-
aði að vaka til morguns.
Ungi maðurinn leit gegnum rifu í
veggnuin og sá húsbóndann, sem var
heldur ískyggilegur að sjá, þar sem
liann sat í bjarndýrskápunni. Hann
undraðist stórlega er hann sá þennan
aldraða frumbýling taka bihliuna ofan