Templar - 23.11.1923, Blaðsíða 1

Templar - 23.11.1923, Blaðsíða 1
TEMPLAR. XXXVI. Reykjavík, 23. nóv. 1923. 15. blað. Þakkir. Fjölskylda mín og eg segjum þakkir — þúsundfaldar þakkir — fyrir vináttu þá og ástúð, sem oss var á svo marg-- an hátt sýnd roeðan við dvöldum á íslandi; það eru ógleymanlegir dagar fyrir okkur öll. Við erum aftur komin heiín til litlu Danmerkur styrkt og auðguð á sál og sinni og með nafn hins fagra bróður- lands djúpt og fast gróðursett í hjört- um vorum. Með margfaldri ást getum við á kom- andi timum talað máli íslands fyrir þeim dómstól, sem er einkavon smá- íþjóðanna: áliti veraldarinnar. Eg bið alla vini mína á íslandi og alla Islend- inga að verá fullvissa um það. Með vinsemd. Aarhus, 28/io 1923. Larsen-Ledet. Fjárhagshorfur. Alt af er það sama sagan sem heyrist manna á milli, hvað við skuldum mikið í útlöndum, að gengi islenzku krónunnar fari stöðugt lækkandi, og að það megi íbúast við, að það lækki enn þá meira. Og það er talað um ráðin við þessu, ráðin séu það að spara og aftur spara. Nokkrir vilja setja á innflutningshöft ogv banna t. d. að flytja inn niðursoðna mjólk. — En það er víst, að höftin eru ekki sá bramalífselixír sem læknar þetta böl, og sparnaðurinn er heldur ekki einhlítur. • Við þyrftum að auka framleiðsluna samhliða því, og þá um leið að fá góða markaði fyrir afurðir okkar. Aðal-framleiðsla okkar er fiskurinn, á honum má segja að alt byggist, og verðið á honum má heita að fari lækk- andi, þó heldur hafl ræst úr því siðustu mánuði. En fískmarkaðurinn er of litill og eftirspurnin eftir honum ekki eins mikii og vera ber. Það má heita, að sú teg- undin, stórþorskurinn, sem er verðmest seljist ekki nema í tveim héruöum á Spáni, og við erum alveg ofurseldir markaðinum þar, engir keppinautar, því var það, að Alþingi leit svo á, að það yrði að fórna bannlögunum og sjálf- stæðinu fyrir von um betra markaðs- verð þar. Það er bert, að við verðum — alveg burt séð frá Spánarvinunum — að fá nýa markaði, við verðum að fá þá til þess tvenst, að verða ekki háðir ein- stökum markaði, og til þess ef hægt væri, að fá meira fé fyrir íiskinu. Br. David Östlund, sem hefir dvalið hér lengi, og er öllum hér að góðu einu kunnur, maður duglegur og fylginn sér, hefir verið að reyna fyrir sér um nýar markaðshorfur. Aðallega heíir hann gert það með tilstyrk Skota. Fyrir þessar tilraunir hlýtur hver góðnr íslendingnr að kunna honum þakkir, eins og br. Pétur Halldórsson sagði í Vísi nýlega. En hvað skeður, þegar br. D. Ö. skýrir frá þessum tilraunum sinum, þá ris fyrv. spánski legátinn, hr. Gunnar Egils- son, upp og eys úr sér óbóta'skötnmum fyrir að nokkur skuli vera svo feikna djarfur, að leyfa sér að reyna að selja þorskugga utan Spánar. Þessi afstaða þessa bannfjanda er ekki samboðin neinum íslending, hún gæti verið sam- boðin há-spönskum spekulant, en er til skamtnar fyrir aðra. Það er óneitanlega minkun fyrir þjóð- ina, að þessi bjáróma og ámátiegi skræk- ur heyrðist, ,en það er heiður fyrir oss," að fleiri falsraddir heyrast ekki. Það hljóta lika allir að sjá, að þegar ríkis- stjórnin sendir mann í fjölda landa til áð greiða fyrir sölu afurða okkar og reyna að útvega þeim nýa markaði, þá hljóta allir góðir Islendingar, að kunna hverjum þeim, er að slíku vinnur, hinar bestu þakkir, og það jafnt fyrir það, þótt árangur verði litill eða engin. Br. D. Ö. hefir og, með forgöngu Veraldar-sambandsins, verið að rann- saka markaðshorfur í U. S. A. Hver árangur af þvi verður er óvist, en ef þar næðist markaður, þá er þar um tryggan og góðan markað að ræða, og væri það til ómetanlegs hagsmuna fyrir þjóðina ef svo yrði. Því kunna allir góðir Islendingar br. D. Ö. þakkir fyrir afskifti sín af máli þessu, og óska þess, að tilraunir hans beri árangur til heilla og hamingju fyrir litiu þjóðina okkar. Pétur Zóphóníasson. Bréf frá Yolstead. (Volstead einn af aðalmönnum bannlag- anna i U. S. A. ritaði bréf það, er hér fer á eftir til bannfundar sem haldinn var í Ham- borg og er bréfið dagsett i Höfn 24. ágúst). Eg þakka hjartanlega fyrir hið vin- gjarnlega heimboð. Eg met mjög mikils áshíð þá, sem þér haíiö sýnt mér, með þvi að bjóða mér, en eg get þvf miður ekki komið. Það gleður mig að heyra, að þýska þjóðin — sem eg met mjög mikils — hefir áhuga á að leysa böl það, sem nautn áfengis til drykkjar bakar mann- kyninu. Eg skil það, að hér sem ann- arsstaðar, eru örðugleikar sem þarf að yfirbuga. En eg vona samt sem áður, að sá dagur sé ekki fjærri, að árangur verði að tilraunum ykkar. Það er erfitt að berjast við övin, sem í fleiri aldir hefir verið jafnsamgróinn við siðvenjur og alla háttu vora og áfengið hefir verið. Þér verið því að vera búinn við mik- iili mótspyrnu. En með hinum alkunna þýska dugnaði og þrautsegju getið þið ekki annað en sigrað. Óska vildi eg þess, að eg gætt hjálp- að yður á einn eða annan hátt í bar- áttunni. Ef til vill, hafið þér gaman af að heyra eitthvað um reynslu vora í Banda- rikjunum. f stað þess að rökræða málið, hafa mótstöðumenn vorir ætíð notað allskon- ar hæðnisorð. Þeir hafa m. a. kallað okkur ofstækisfulla. Eg hefi heyrt þetta líka í Danmörku og geri ráð fyrir að það verði endurtekið í Þýskalandi. En þessi ásökun er öldungis ástæðu- laus. Með fám orðum skal eg skýra frá starfi voru. Það sýnir þvílík fásinna þetta er. - / t mörg ár höfum við reynt að bæta úr áfengisbölinu með þvi að prjedika bindindi. En áfengisverslunum varð meira ágengt með að eyðileggja þjóðina, en okkur með að bæta hana með því að prédika siðfcrði. Það voru sett lög, sem skylduðu skólana til að fræða nemendurna um áhrif áfengis, þetta var gert samkvæmt þeim bestu upplýsingum sem vísindin veita. Af þessu leiddi, að þjóðin skildi smátt og smátt betur hin eyðileggjandi áhrif áfengisins. Jafnframt þessu, voru sett lög, sem leyfðu héruðunum að banna vínsölu hjá sér. Með lögum þessum gátum við sannað hversu algert bindindi hefir óg- urlega mikla þýðingu, ekki eingöngu fyrir einstaklinginn heldur líka fyrir heildina. Þurkuðu blettirnir fjölguðu, þeir náðu yfir stærra og stærra landflæmi, þar til þeir náðu yfir heilt fylki, og fylki eftir fylki bönnuðu áfengisverslunina, þar til bannlög fyrir öll Bandarikin voru sett í lög. Þegar þau voru samþykt, bjuggu yfir 60°/o af allri þjóðinni í héruðum þar sem ekkert áfengi var selt löglega. í fyrstu börðust við eingöngu frá sið-

x

Templar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Templar
https://timarit.is/publication/532

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.